მესვეტე მამები პარამეტრები

[marine]

"სვიმეონ მესვეტე [386-459] დღედაღამ ლოცულობდა, შუადღის სამი საათიდან მზის ჩასვლამდე მასთან მოსულ ხალხს მოძღვრავდა, ხშირად სვეტზე დაისიდან აისამდე მაღლა აწვდილი ხელებით იდგა.

სვიმეონი წლების განმავლობაში ოთხ სხვადასხვა სვეტზე იდგა.

ბოლო სვეტზე მან იღვაწა 30 წლის განამვლობაში და დაახლოებით 73 წლის ასაკში, 459 წელს აღესრულა, წმინდა მამას ხანგრძლივად ფეხზე დგომის გამო განგრენა დაემართა და გარდაიცვალა.

ა. ჰარნაკი შენიშნავდა, რომ სვიმეონის სტილი საკმაოდ რთული იყო და ძლიერ არ განვითარებულა, თუმცა ითვლება, რომ ეს სტილი წარმატებულია, რადგან დღესაც მიიჩნევა, რომ ექსტრემალური-ასკეტიზმი სწორედ აქაა შენარჩუნებული"

/ლევან ტყეშელაშვილი/

[marine]

"გელათი, როგორც სამონასტრო ცენტრი და მონაზონთა ძველი სავანე, გამორჩეულია ასკეტი მამებისა და დედების ფრესკებით, მთავარ ტაძარში ვხვდებით მესვეტე მამათა, მეუდაბნოე განდეგილ ბერთა, მონაზონ დედათა და მოღვაწეთა გამოსახულებებს, რომლებიც ასე მრავლად სხვაგან არ არის შემორჩენილი"

/ლევან ტყეშელაშვილი/

[marine]

"გელათში დასავლეთ მკლავში მრავლად არის ასევე გამოსახული მესვეტე ბერები: ავლიპი, პატაპი, სვიმეონი და სხვა..."

/ლევან ტყეშელაშვილი/

[marine]

"ღირსი ნეტარი მესვეტეები უსაშველოდ უძლურდებოდნენ. მუდმივად დგომისაგან ფეხები უსივდებოდათ, წყლულები უჩნდებოდათ და აუტანელი ტკივილით იტანჯებოდნენ.

ისინი ნებისმიერ ამინდში ნახევრად შიშვლები იდგნენ.

ერთი მათგანი კინაღამ გაიყინა ზამთრის ღამეში. თოვლის ნამქერი ბობოქრობდა და იგი სრულიად გათოშილიყო. დილით, როდესაც მოწაფეები მასთან, სვეტზე ავიდნენ და მისი გათბობა განიზრახეს, მან მიუგო: "დიახ, ძმებო, კინაღამ მოვკვდი, სრულებით გავითოშე, მაგრამ უფალი შემეწია ა გავთბი".

განა ეს არ არის უძლურებაში აღსრულებული ღვთის ძალა?

განა ღვთიური ძალა არ იზიდავდა სვეტისაკენ ურიცხვ ადამიანს, არა მხოლოდ მახლობველი ადგილებიდან, არამედ ყველაზე მოშორებული მხარეებიდანაც?

რამეთუ მესვეტეთა ღვაწლს შორს გაეთქვა სახელი. იმ უთვალავ ღირს მოღვაწეებზე რას ვიტყვით, რომლებიც აფრიკის მწველ უდაბნოებსა და შორეულ ჩრდილოეთის გაუვალ, ჭაობიან ტყეებში ცხოვრობდნენ?"

/წმიდა ლუკა (ვოინო-იასენეცკი)/