არის თუ არა ლიტურგიკული პრობლემა ეკლესიაში?, როგორ ფიქრობთ? პარამეტრები

[კანუდოსელი]

მოდით ვისაუბროთ ლიტურგიკაზე და დღევანდელობის კონტექსტში იმ სტერეოტიპებზე, რაც შეიძლება გვხვდებოდეს.

მაგალითად, მაინტერესებს, როგორ მიგაჩნიათ: არის თუ არა არასწორი, რომ მრევლს ხშირად ეკრძალება ყოველკვირეული ზიარება რაღაც გაუგებარი მოუმზადებლობის საბაბით.

1. მოციქულები ეზიარებოდნენ ყოველ პურის განტეხვაზე
2. პავლე მოციქული გვიბრძანებს: მომბაძეთ მე, როგორც მე - ქრისტეს
3. რა მომზადებაზეა საუბარი, როდესაც ეს ამკვიდრებს ილუზიას, რომ მზად ხარ, არადა აჯობებს ეზიარო ყოველთვის და თავი ჩათვალო უღირსაც, ვიდრე თვეში ერთხელ და იმ დროს თვლიდე, რომ ღირსეული ხარ

მოკლედ აქ ბევრი ნიუანსია ახლა დრო არ მაქვს
ვისაუბროთ....

[ალექსანდრე]

თამარი_ცქნაფო

სხვათასორის, კვირას დაჩოქება სრაც შეეხება: პირველი, რაც წლების წინ ეკლესიაშო მოსულს მხვდა თვალში, ეგ იყო: მანამდე მქონდა წაკითხული, რომ სწორედ მაგ დღეებში არ იჩოქებდნენ, ამ დროს კი ვხედავ წირვაზე, როცა უწმინდ ესმა დაიჩოქა საკურთხეველში, მთელმა მრევლმაც დაიჩოქა, გავიდა ცოტა ხნაი და ''მამაო ჩვენოზეც'' დაიჩოქა... ახლა მითხრაი, ეს რაა? სერიოზულად მაინტერესებს, რატომ ვიცავთ რაღაც წესს ერთ შემთხვევაში, მაგრამ მეორე შემთხვევაში ვარღვევთ, ასეთი უამარავი მაგალითია.

სჯულისკანონით მასეა, მაგრამ ამავე დროს დამავიწყდა დამეწერა რომ გამონაკლისები არის, მაგალიტად დაჩოქება სიწმიდეების წინაშე, წმიდა ძღვენის მიმართ, წმიდა ნაწილებისა და საწაულთმოქმედი ხატების წინაშე, მამაო ჩვენო ალბათ საუფლო ლოცვა რომაა და თვით მაცხოვარმა წარმოსთქვა ალბატ იმიტომ. სხვა დანარჩენ შემთხვევაში არ იჩოქებენ. (მგონი )
ჩვენც ვიჩოქებთ ხოლმე კვირას წირვაზე, როდესაც სულიწმიდის გადმოსვლის ლოცვისას მოძღვარი მუხლს იყრის წმიდა ძღვენის წინაშე.