მართლმადიდებლობა და მედიცინა პარამეტრები

[ნათია]

სერაფიმე საროველი ამბობს: იმკურნალე, რადგან ღმერთმა შექმნა ექიმიც და წამალიც და მის ხელშია შენი

გამოჯანმრთელება.



რელიგიას უცხოელ ფსიქიატრთაგან მნიშვნელოვანი ყურადღება დაუთმო დოქტორმა ლ.ა. კოხმა თავის შესანიშნავ წიგნში „ადამიანის ნერვული ცხოვრება“, თავში „ნერვულ დაავადებათა მიზეზები“ (გვ. 163) ვკითხულობთ: „სულის ღმრთისაგან გაუცხოებაა უდიდესი ბოროტება. მასში, როგორც ცალკეულ პირთათვის, ისე საზოგადოებისათვის მწიფდება ყველაზე შხამიანი და მწარე ნივთიერება, რომელიც ნერვებს ანადგურებს“. მომდევნო თავში: „ნერვულ დაავადებათა მკურნალობა“ (გვ.204) დოქტორი კოხი წერს: „სად პოულობს სული ძალას, წინაღუდგეს იმას, რაც მას თავს ატყდება და ნერვებს ემუქრება? საიდან იღებს იგი იარაღს, თავისი ძლევამოსილი თავდაცვისათვის? როცა მას უკვე მიაყენებენ ჭრილობას, რა ეხმარება, რომ არ დაეცეს და თავისი თავი და თავისი ნერვები დაიცვას და დაიფაროს? ერთადერთი პასუხი ის არის, რომ ვერაფერს ვერ მიაღწევ, ვერაფერს ვერ შეძლებ რელიგიის ანუ ღმრთისადმი პიროვნული დამოკიდებულების გარეშე. ჩვენი საუკეთესო ძალები სწორედ რელიგიის წიაღშია“.

ასევე ვკითხულობთ: „მაგრამ ჩვენ ვსაუბრობთ იმის შესახებ, რომ ადამიანი, რომელსაც სასოება აქვს უფლის მიმართ, მრავალი იმედგაცრუების გადატანას შეძლებს, შეძლებს მრავალი მძიმე შეგრძნებისა და განსაცდელის გამკლავებას, რომლებიც ჯერ მის ფსიქიკაში აღწევენ, შემდეგ კი ამ უკანასკნელიდან - ნერვებში; რომ რელიგიური ადამიანი არ ემონება და არ ემორჩილება იმას, რაც ურწმუნო ადამიანს ემუქრება და საფრთხეს უქადის. უკიდურეს შემთხვევაში, იგი ზურგს აქცევს იმას, რისკენაც ურწმუნო ადამიანი მიილტვის და მიისწრაფვის და რომ ამგვარად, რელიგიის მოქმედება მრავალი თვალსაზრისით, მრავალი მიმართებით პროფილაქტიკურია“. შემდეგ, 206-ე გვერდზე ვკითხულობთ: „დაე, სწამდეთ ან არ სწამდეთ, მაგრამ ის კი უდავოა, რომ რელიგიის ზემოქმედება, მისი ზეგავლენა არა მხოლოდ ცაკლეულ პირთათვის, საერთოდ ყველასათვის ნერვულ დაავადებათაგან საუკეთესო დამცავ საშუალებას წარმოადგენს“.







მე ამ დასკვნამდე მივედი: როცა ამჩნევ რომ უძლურია მედიცინა შენს დაავადებაზე, მაშინ უფალს უნდა მიენდო და უფლისადმი რწმენას შეუძლია სასწაულიც კი მოახდინოს



ვისაუბროთ .....

[kato_Bato]

ისიც ფაქტია, რომ ექიმების ნახევარს უფლის და ეკლესიის ხსენებაც არ უნდათ.
საკმაოდ არაეკლესიურები, ურწმიუნოები არიან და შესაბამისი დამოკიდებულება აქვთ პაციენტებთან, მათ აღიქვამენ როგორც ფულის ტკიცინა ქაღალდებს, რომელიც ან ბევრია ან ნაკლები ან სულ არა.

ექიმები ფიცს ხომ დებენ რომ ნებისმიერ ავადმყოფს მოუვლიან? მარამ მერე ავიწყდებათ.

უფულობა ხომ საშინელებაა, მინახავს, ექიმები, სამშობიაროში, როგორ ლანძღვადნენ გაჭირვებულ პაციენტებს, ისე ცუდად გავხდი, იქედან ძლივს მიმიყვანეს სახლში. მაგრამ როცა ხედავენ,რომ შენი ან ბავშვის ჯანმრთელობისთვის ყველაფერს გაიღებ შეიძლება გაგაგიჟონ, აი მე მაგალითად ერთი და იგივე ანალიზი 4 - 4-ჯერ მაქვს აღებული სამი კვირის განმავლობაში.

მეგნი ექიმობას არ შველის მარტო საქმის ცოდნა, გული და გონება ერთნაირად თუ არ მუშაობს და თან უფლის სადიდებლად თუ არ აკეთებ ამას, კაპიკია შენი ფასი.
როგორც ადამიანის და როგორც ექიმის.

[S a l l y]

ისიც ფაქტია, რომ ექიმების ნახევარს უფლის და ეკლესიის ხსენებაც არ უნდათ.
საკმაოდ არაეკლესიურები, ურწმიუნოები არიან და შესაბამისი დამოკიდებულება აქვთ პაციენტებთან, მათ აღიქვამენ როგორც ფულის ტკიცინა ქაღალდებს, რომელიც ან ბევრია ან ნაკლები ან სულ არა.

ექიმები ფიცს ხომ დებენ რომ ნებისმიერ ავადმყოფს მოუვლიან? მარამ მერე ავიწყდებათ.

უფულობა ხომ საშინელებაა, მინახავს, ექიმები, სამშობიაროში, როგორ ლანძღვადნენ გაჭირვებულ პაციენტებს, ისე ცუდად გავხდი, იქედან ძლივს მიმიყვანეს სახლში. მაგრამ როცა ხედავენ,რომ შენი ან ბავშვის ჯანმრთელობისთვის ყველაფერს გაიღებ შეიძლება გაგაგიჟონ, აი მე მაგალითად ერთი და იგივე ანალიზი 4 - 4-ჯერ მაქვს აღებული სამი კვირის განმავლობაში.

მეგნი ექიმობას არ შველის მარტო საქმის ცოდნა, გული და გონება ერთნაირად თუ არ მუშაობს და თან უფლის სადიდებლად თუ არ აკეთებ ამას, კაპიკია შენი ფასი.
როგორც ადამიანის და როგორც ექიმის.

ალბათ ნაწილობრივ მართალი ხარ,მაგრამ ასეთი წყალში გადასაყრელი ყველა არ არის....

მტკივნეული თემაა.....

თუმცა,ღვთის წყალობით,პროფესიონალი და კარგი ადამიანებიც გვყავს...