ჰქონდა თუ არა იუდას შანსი თავი დაეხსნა პარამეტრები

[ალექსანდრე]

ესდ კითხვა მოძღვრის თემაში დაისვა ჩვენი ფორუმელის მიერ, მაგრამ მოძღვრის განყოფილებაში მოვერიდე ჩემი აზრის დაფიქსირებას და ამიტომ აქ ვხსნი ამ თემას. და ვისაუბროთ ამ ტემაზე, რადგან ხალხში სხვადასხვა მოსაზრებები არსებობს იუდას გამცემლობის თაობაზე.

როგორც ცნობილია ქრისტემ საიდუმლო სერობაზე გამოუცხადა თავის მოწაფეებს - ერთერთი თქვენგანი მიპირებს გაცემასო და პირდაპირ მიუთითა იუდაზე. პეტრეს კი უთხრა სამჯერ უარმყოფ მამლის ყივილამდეო. ასევე იცოდა რომ წამებიდან მესამე დღეს იგი აღსდგებოდა მკვდრეთით.მაინტერესებს თუკი ეს ყველაფერი წინასწარ იყო ..დაწერილი მამა ღმერთის მიერ, და ვიღაცას უნდა არუნდა ეტვირთა ეს ცოდვები ... შეეძლოთ კი ამ უბრალო ადამიანებს თავიდან აერიდებინათ განსაცდელი?..იუდა ქრისტეს ერთერთი საყვარელი მოსწავლეთაგანი იყო. ის მაშინვე მიხვდა თავისი დანაშაულის სიმძიმეს,( და მე თუ მკითხავთ ტვირთს რომელიც ვიღაცას უნდა ეზიდა -მნიშვნელობა არ აქვს ამ შემთხვევაში იუდა იქნებოდა ეს თუ სხვა)და ის დაწყევლილი ვერცხლის ფული უკან დაუბრუნა მღვდელმთავრებს. მერე კი თავი ჩამოიხრჩო.(რაც იმ მდგომარეობაში სრულიად გასაგებია.ის იყო ქრისტეს გამცემი და მოღალატე მაგრამ ..მე მგონი რომ ეს მხოლოდ მის ნებაზე არ იყო დამოკიდებული.

რათქმაუნდა ღმერთი ყოვლის მცოდნეა და მან ყოველივე უწყის წინასწარ, უწყის თუ რას მოიმოქმედებს ადამიანი ან რა ნაბიჯს გადადგამს, უწყის არა იმიტომ რომ წინასწარ ასეა დაგეგმილი და ასე უნდა მოხდეს, არამედ იმიტომ რომ ის ყოვლის მცოდნეა, მაგრამ ღმერთმა ადამიანს მიანიჭა თავისუფალი ნება და არჩევანის საშუალება, რომელშიც იგი არ ერევა. ღმერთს არ სურს წარწყმედა ადამიანისა, არამედ მოქცევა და ცხონება მისი, მაგრამ თუ ადამიანს არ სურს ცხონება, მაშინ მიუხედავად ღვთის სურვილისა ძალად ვერ აცხონებს ვერავის.
უფალმა იცოდა იუდას გეგმები, იცოდა რომ იგი გასცემდა, ამიტომ ყველანაირად ცდილობდა მასში სინანული აღეძრა. იუდას შეეძლო რომ ეს არცევანი არ გაეკეთებინა. სახარებიდან კარგად ჩანს, რომ უფალი იუდას სინანულად მოქცევასა და მის გადარჩენას ცდილობდა, იგი სხვა მოციქულთაგან არ განურჩევია და მუდამ გვერდით ჰყავდა, არ გაურჩევია არც მაშინ როდესაც მოციქულები აზიარა, არ განურჩევია სხვა მოციქულთაგან როდესაც ყველას ფეხები დაბანა და მათ შორის იუდასაც, რითაც სიმდაბლისა და სიყვარულის მაგალითი აჩვენა მათ, უფალი ელოდებოდა იუდას სინანულს, მაგრამ რადგან სინანული ვერ იხილა უკვე პირდაპირ მიუთითა და ამხილა: '' რომელმან შთამოყოს ჩემ თანა ჴელი პინაკსა ამას, ამან მიმცეს მე.'' არც ამან იმოქმედა, რადგან ანგარებას მთლიანად მოეცვა იუდას გული და გონება, იგი ქურდი იყო და შესაწირს რასაც მაცხოვარს სწირავდნენ იგი იღებდა. იუდა მიდის მღვდელმტავრებთან და ევაჭრება კიდეც მათ: ''რაჲ გნებავს მოცემად ჩემდა, და მე მიგცე იგი?'' ამიტომ იმის თქმა რომ იუდას საქციელი არ იყო დამოკიდებული მის კეთილ ნებაზე მცდარია და ვერანაირად ვერ ამართლებს მის საქციელს. მან ასევე არასწორედ შეინანა, მისი სინანული დანანება უფრო იყო დაახლოებით ასეთი ''ეს მე როგორ მომივიდა'', ჩავარდა სასოწარკვეთილებაში და სამუდამოდ დაიღუპა თავი.

[maZiebeli]

shota1

კითხვა მე მგონი უფრო ფნდამენტურია და ასე დაისმის : თუ ღმერთმა იცის ყველაფერი მაშინ, ყველაფერი განსაზღვრულია და ეს ნიშნავს რომ თავისუფლება არ არსებობს ?მაგრამ ლოგიკა სულ სხვაგვარია:ყველაფერი უკვე გადაწყვეტილია და განსაზღვრულია, უბრალოდ ღმერთმა კი არ განსაზღვრა დამოუკიდებლად არამედ განსაზღვრულებაში დიდი როლი ითამაშა ჩვენმა თავისუფალმა ნებამ...ღმერთმა ზუსად იცის მე სამოთხის კარს შევაღებ თუ ჯოჯოხეთისას, ეს უკვე გადაწყვეტილია, მაგრამ ეს ჩემმა თავისუფალმა ნებამ, ჩემმა პიროვნებამგადაწყვიტა...ოღონ მე ჯერ ეს არ ვიცი, ეს ცოდნა ჩემგან დაფარულია და სწორედ ამას ვსავლობ აქ ცხოვრებით... ჩემი ცხოვრების ერთ ერთი მთავარი მიზანი სწორედ ის არის რომ მე გავიგო რატომ მივიღე არჩევანი ჯოჯოხეთის ან სამოთხის სასარგებლოდ...თუ არ ვიცხოვრე ისე ვერ მივხვდები მზეზებს რატომ აღმოვჩნდი სამოთხეში ან ჯოჯოხეტში...დრო უცნაური ფენომენია, ის რაც უნდა მოხდეს უკვე მოხდა, მაგრამ ჩვენი შემეცნება გადის ამას დროის ჭრილში, ჩვენ ვსავლობტ მიზეზებს რატომ მოხდა, ვეცნობით არგუმენტებს რატომ მოვხვდით სამოთხეში ან ჯოჯოხეთში... რატომ ავირჩიეტ სამოთხე ან ჯოჯოხეთი...სწორედ ასე იყო იუდას შემთხვევაში, ახლა მან ზუსტად იცის რატომ ზის ჯოჯოხეთში... ყველამ იცის... ყველამ დაინახა მისი არჩევანი... მანამდე კი მხოლოდ ღმერთი ხედავდა...

არის საკითხები, რომლებიც მთელი სისრულით ვერ გამოითქმება ადამიანურ ენაზე. მაინც როგორღაც გამოთქმის მცდელობისას კი დამახინჯება გარდაუვალია. თვალსაჩინო მაგალითია გლობუსის რუკაზე გადატანისას არსებული ცდომილებები. რუკის შუაში ტერიტორიები შეკუმშულია, პერიფერიაზე კი გაწელილი. დაახლოებით ასე მოსდის ადამიანური ლოგიკისთვის დაუტევნელის გადმოცემას ადამიანური ენის საშუალებით.

შენს პოსტში ნათქვამია, რომ ღმერთმა წინასწარ იცის. ეს უეჭველად ასეა, მაგრამ არ ვიცით როგორ იცის, ეს საიდუმლოა და ასევე დარჩება. ჩვენ თუ ვიტყვით, იმიტომ იცის, რომ ეს უკვე მომხდარიც არის, უბრალოდ ჩვენ არ ვიცითო, მაშინ გაუგებარი იქნება სადღა არის თავისუფალი არჩევანი, წარსულში მქონია, იმ წარსულში, რომელიც არ მახსოვს და რომელიც თურმე მომავალში უნდა განვიცადო, რომ გავიგო რა ამირჩევია და როგორ მიცხოვრია.

ვფიქრობ, უმჯობესია იქ გავჩერდეთ, რომ იცის ზებუნებრივი, ჩვენთვის მიუწვდომელი და აუხსნელი წინასწარმცოდნეობის გამო და არა იმიტომ, რომ მე უკვე რაღაც ამირჩევია. არჩევანის საშუალება სწორედ ახლა მაქვს, მე ჩემზე გადაღებულ ფილმს არ ვუყურებ, მე ახლა ვქმნი ჩემს ისტორიას და მომავალს, ჩემს ბედს. ეს ძალიან მნიშვნელოვანი განცდაა. სხვა შემთხვევაში, გვნდა თუ არა, იკარგება თავისუფალი არჩევანი.

მომიტევე გრძელი პოსტი, მაგრამ მაინტერესებს შენი აზრი ამაზე.