რა აბრკოლებს მორწმუნეს მოძღვარში?, ახდენს ეს თუ არა ზემოქმედებას ვინმეს ეკლესიურ ცხოვრებაზე პარამეტრები

[დეკ. ირაკლი]

იყო პერიოდი სულ ახლო წარსულში,როდესაც ხშირად გაიგებდით(ვინც კომუნისტურ რეჟიმს ზრდასრული შეესწრო) "მღვდელმა მარხვაში ხორცი ჭამაო,მღვდელი ".... და სხვა მრავალი.მაინტერესებს ვინ რამდენად ბრკოლდება ამით!რამდენად მოქმედებს ეს ადამიანის შინაგან სულიერ მხარეზე! არი შეხედულებები რაც შეიძლება ვინმეს აბრკოლებდეს მაგრამ ზოგადად ეს არ იყოს პრობლემა!რას ფიქრობთ?

[k@the]

k@the
ერთ მხრივ სწორია ქეთ რასაც ამბობ, მაგრამ ნელ-ნელა ვისწავლით,მასიური სვლა ტაძრისკენ და მოძღვრისკენ სულ რაღაც 20 წელია დაიწყო ერმა ალბად ვისწავლით და აღვმოფხვრით ჩვენში იმ თითქოს ფესვგამდგარ ურჯულოების გადმონაშთებს რამაც გათიშა ხალხი ეკლესიას.
მოძღვარი და მრევლი უნდა იყოს მაგალითი შEნს მიერ ხსენებული ხალხის თვალში,მაგრამ თუ ჩვენც არ დავიცავით დასაცავი და საჯარო განხილვის საკითხათ ვაქციეთ ამა თუ იმ მოძღვრის რაიმე საქციელი დამეთანხმები ალბად,რომ სულ არ იქნება ეს მათ თვალში აღქმული დადებით მუხტად...მიმიხვდები ალბად ჩემს მუდმივ სატკივარზე ვსაუბრობ,მოძღვრების საჯარო გაკიცხვის უარყოფითობა!

მართალი ხარ მართა, 20 წელია რაც ახლიდან გვიწევს ყველაფრის სწავლა, 20 წლის წინ ამდენი მოძღვარიც არ იყო და შემდეგ უცბად საჭიროებამ მოიტანა მათი ასეთი დიდი რაოდენობით არსებობა. ღმერთმა კიდევ მეტი გაგვხადოს მრევლი და მეტი მოძღვარი იყოს საჭირო. ახლა დროა მგონი, ჩვენმა ეკლესიამ იზრუნოს იმისათვის, რომ ამდენი მოძღვარნი ეკლესიის განმამტკიცებლები იყვნენ...

არ ვიცი როგორ ვთქვა, სკოლებში ინფორმატიკის მასწავლებლების მაგალითს მოგიყვანთ:
დაახლოებით 30 წლის წინ, დღისწესრიგში დადგა სკოლაში ინფორმატიკის საგნის სწავლება, ხოლო პედაგოგები არ ყავდათ. ამიტომ განათლების სამინისტრომ მოკრიბა მათემატიკოსები, ფიზიკოსები და ქიმიკოსები, ჩაუტარა მათ დაჩქარებული კურსი, გადასცა სახელმძღვანელო და საგანი 'ინფორმატიკა' შემოიღო. სწორიც იყო ასე, რადგან იმ ხალხმა გაზარდა შემდგომი თაობა, რომლებიც მასწავლებლებზე უკეთესნი იყვნენ და მათ შემცვლელად მოევლინნენ. დროთა განმავლობაში თავად ის მასწავლებლებიც დაიხვეწნენ და ფაქტიურად ძალიან სწორად გადადგმული ნაბიჯი იყო ეგ მაშინ.
გამგები მიხვდება ალბათ რისი თქმაც მინდოდა...

ანუ, იმის აღიარება, რომ რაღაც კიდევ დასახვეწია და გასაუმჯობესებელი არაა მოსარიდებელი. შავზე შავის თქმა არანაირად არ უნდა აკნინებდეს ჩვენს რელიგიას. გააჩნია როგორ იტყვი ამას. მე, რომ ეკლესიისკენ მობრუნებულ ადამიანს, შავზე ვუთხრა თეთრიაო, ხომ იფიქრებს ეკლესია ხალხს აბრმავებს და სანამ ჯერ კიდევ ვხედავ შორს დავიჭირო თავი მათგანო.

ამით იმას კი არ ვამბობ, მოძღვართა განკითხვა დავიწყოთ. ცხადია ჩვენ უნდა შევინარჩუნოთ ზომიერება როცა მათზეა საუბარი, მაგრამ არც სირაქლემას პოზიცია არ უნდა დავიჭიროთ და ამით შეგნებულად მოაზროვნე ხალხი დავაფრთხოთ. არ უნდა დავგავიწყდეს, მოძღვარიც ადამიანია და ის თუ ცდება, არ ნიშნავს იმას თითქოს ეკლესიაც ცდებოდეს.

[lingvo]

ანუ, იმის აღიარება, რომ რაღაც კიდევ დასახვეწია და გასაუმჯობესებელი არაა მოსარიდებელი. შავზე შავის თქმა არანაირად არ უნდა აკნინებდეს ჩვენს რელიგიას. გააჩნია როგორ იტყვი ამას. მე, რომ ეკლესიისკენ მობრუნებულ ადამიანს, შავზე ვუთხრა თეთრიაო, ხომ იფიქრებს ეკლესია ხალხს აბრმავებს და სანამ ჯერ კიდევ ვხედავ შორს დავიჭირო თავი მათგანო.

ამით იმას კი არ ვამბობ, მოძღვართა განკითხვა დავიწყოთ. ცხადია ჩვენ უნდა შევინარჩუნოთ ზომიერება როცა მათზეა საუბარი, მაგრამ არც სირაქლემას პოზიცია არ უნდა დავიჭიროთ და ამით შეგნებულად მოაზროვნე ხალხი დავაფრთხოთ. არ უნდა დავგავიწყდეს, მოძღვარიც ადამიანია და ის თუ ცდება, არ ნიშნავს იმას თითქოს ეკლესიაც ცდებოდეს.

თუ ადამიანი ურწმუნოა, ჩვენ მხოლოდ ეკლესიური ცხოვრებით, ქრისტიანული ზნეობით, სიმშვიდით, სიყვარულით და სხვა სათნოების აღსრულებით შეიძლება მოვაბრუნოთ ის სარწმუნოებისკენ. "ქადაგება" და "შეგონება" ჩვენ თავზე არ უნდა ავიღოთ. ჩვენ მხოლოდ ასეთი პირადი მაგალითი შეგვიძლია ვაჩვენოთ. ხშირად ასეთ დროს ის ადამიანი დაინახავს ჭეშმარიტებისკენ მიმავალ გზას და მოძღვრამდეც მივა. როდესაც ეს ადამიანი მოძღვართან მივა, ისაუბრებს მასთან, ლოცვას,წირვას დაესწრება,მისი მსოფლმხედველობაც მართლმადიდებლური გახდება და ის "მცდარი აზრებიც" მოძღვარზე თუ ეკლესიაზე გაქარწყლდება და გაქრება.