რა არის თავისუფლება, არქ.რაფაელ კარელინი პარამეტრები

[saria-giorgi]

ეს სრულიად გაუგებარი ცნება როგორ უნდა განისაზღვროს?
თავისუფლება-ეს გადაწყვეტილების მიღების საშუალება და უფლებაა ადამიანისა,გამომდინარე იმ შინაგანი სურვილიდან,რომელიც შესაძლებელია იყოს ინტელექტუალური,მგრძნობელობი�
��ი ან უხეშად ინსტიქტური ანუ საშუალებაა იმისა,რომ ჩვენი სურვილები განვახორციელოთ.მაგრამ ჩვენი ინტელექტუალური ზრახვები მერყევია,რადგან არამდგრად წარმოდგენებსა და შეფასებებს ემყარება.
ჩვენს ინსტიქტებს რაც შეეხება,ამაში ოდნავ თუ განვსხვავდებით ამებისაგან,რომელიც ერთ მთლიან მუცელს წარმოადგენს.
რისი რეალიზება შეგვიძლია?თავისუფლება რომელ''მხეცს''უნდა მივანიჭოთ?
თავისუფლებაზე მოსაუბრეებს ავიწყდებათ,რომ ამისათვის გარკვეული კულტურაა საჭირო:უპირველესად,ადამიანის
ადმი პატივისცემის უნარი,ურომლისოდაც შეუძლებელია მისდამი სიყვარული.
თავისუფლება-ეს გამარჯვების ტრიუმფია სულიერ ცხოვრებაში.ამის გარეშე თავისუფლება ცინიკოსის დაცინვა ან მოძალადის მხეცური ეშვების ღრჭენა იქნება.
კინიკოსებისთვის თავისუფლება ქილიკშია,ადამიანი რასაც საპირფარეშოში აკეთებს,ისინი ქუჩაში აკეთებენ.
ქრისტიანობა გვიჩვენებს,თუ რაშია თავისუფლება-ეს იმის საშუალებაა,რომ ადამიანმა თავისი მთავარ მოწოდებას მისდიოს და განახორციელოს მასში ჩადებული პოტენციალი-ხატება და მსგავსება ღმრთისა.
თავისუფლება-ეს გულის გათავისუფლებაა ყოველი უცხოსაგან.
თავისუფლება-ეს მარადისობიდან გადმოდინებული ნათელია.ადამიანი საკუთარ თავს ღმერთში ჰპოვებს და თავისთავადი ხდება.
თავისუფლება-ეს გამოსვლაა ქმნილი,განივთებული,დაკომპლექ
სებული,ვნებიანი მდგომარეობიდან,ის ღმრთაებრივ სრულყოფასთან ზიარებაა.
ერთადერთი თავისუფლება ქრისტიანობამ განგვიცხადა.ეს ღმერთთან ჰარმონიაში ყოფნის თავისუფლებაა,ეს სულის გათავისუფლებაა ყოველივე უცხოსაგან-ვნებებისაგან,როგორც სულის მტკივნეული კორძებისაგან,მრავალი ფსიქიკური კომპლექსისაგან,რომელიც კრუნჩხვასავით არყევენ და კუმშავენ გონებას.თავისუფლება იხსნება იქ,სადაც მთავრდება დრო,ხოლო მარადისობა მარადიულში გაცხადდება.
როგორც ვთქვით,თავისუფლება,ეს არის მხოლოდ შინაგან წინააღმდეგობათა მოხსნა და ადამიანში ტრიმეტრიის ერთიანობის აღდგენაა,ასევე(და მეტადავ)სულის ჩართვაა ღმრთაებრივი ყოფიერების უმაღლეს თავისუფლებაში.წმ.პავლე მოციქული წერს:''დიდი სასყიდლით ხართ გამოსყიდულნი,ნუ იქნებით კაცთა მონანი,''უწინარეს ყოვლისა,საკუთარი ''მე''-ს,შავბნელი ვნებების მონა.
ვნებები-ეს ჩვენ არ ვართ,ეს სულში შთავარდნილი აჩრდილია დემონისა,ეს სულის ბნელი ორეულია.თავისუფლება მხოლოდ ღმერთშია.ჭეშმარიტი სინანული სულის დაბადებაა,ზიარება კი-აღდგომა მკვდრეთით.

მაცხოვარი ბრძანებს:''სცანთ ჭეშმარიტება და ჭეშმარიტებამან განგათავისუფლნეს თქვენ.''

[მნათე]

თავისუფლება, ეს უპირველეს ყოვლისა არ არის კარჩაკეტილობა, არ არის უარი იუმორზე, არ არის უარი სიახლეზე, ის თავად არის სიახლე, გახსნილობა და თქვენ წარმოიდგინეთ იუმორიც. თავისუფლება ადამიანს გარდაქმნის არა სევდიან მანქანად, არამედ სიცოცხლით სავსე პიროვნებად, რომელიც აცნობიერებს რეალობას და აქედან გამომდინარე შესაძლებლობების კონცენტრაციით მინდობილია ღვთისადმი.... არ შეიძლება ადამიანებს ცოცხალი ღმერთი წავართვათ და იდეოლოგიით ჩავუნაცვლოთ საუბარი ქრისტესთან...

ცდები,დღეს მეტად ფასობს მოდერნიზებული აზროვნება და უსწავლელი შურიანებისგან,პირუტყვებისგა�
�� გონიერი ადამიანების ლანძღვა,რომლებიც ვერ მიმხვდარან და ვერ შეუცვნიათ თავიანთი გესლიანი გული.

საკუთარ თავს ხშირად ახასიათებთ? სისხლით აპირებთ სისხლი ჩამობანოთ ადამიანებს?! 'მხილების' უფლება სულიწმიდამ მოგცათ თუ მეოთხე ჰიპოსტასი გყავთ ვინმე?!

იქნებ გინდათ განგვიცხადოთ; "იცით აქ რაღაც შეცდომაა, ჩვენთვის მთავარი მამა რაფაელია და არა სიყვარული!"

ყველაზე სულელური აპოლოგიაა რასაც კი შევხვედრივარ... თითქოს ცდილობთ სიმართლე დაიცვათ, მაგრამ ამ სიმართლეში ისეთ დიდ უსიყვარულობას ავლენთ, შთაბეჭდილებას არა მხოლოდ მორწმუნეს წაუხდენთ, არამედ ურწმუნოსაც... ან იქნებ გინდათ მითხრათ რომ ეს ჩამი პრობლემაა? აი სწორედ აქ არის საქმე, პრობლემებს არასდროს ვეძებთ შიგნით!

მის მაღალღირსებას დიდ პატივს ვცემ, თუმც ხშირად მისივე ქადაგება სრულად როდი ეტევა იმ მხედველობის ფარგლებში რაც ქრისტემ მოიტანა... სავალალო ის არის რომ მისი ლანძღვა უკვე მოდაშია და ცხადია ეს ძალზედ ცუდი ტენდენციაა... ელემენტარული ეთიკაა ისაუბრო არქიმანდრიტზე ნორმალურად, ბოლოსდაბოლოს მას მამას მხოლოდ ზრდილობის გამო ხომ არ ვეძახით არა? რახან უფალმა და ადგილობრივმა ეპისკოპოსმა მას უფლება მისცა ხალხი დაემწყემსა, ჩვენ მოვალენი ვართ სულ მცირე მოვუსმინოთ მაინც.. და თუ რამეს ისე ვერ ამბობს როგორც საჭიროა, შვილური ხედვიდან მოვიღოთ ჯეროვანი პასუხი, რომელიც იქნება მხოლოდ-და მხოლოდ დაფუძნებული არგუმენტებზე და არა ტენდენციურ იწილო-ბიწილოზე, რომლის მიზანი როგორც წესი ორად გაყოფილი აზრიდან ერთი რომელიმეს დაცვაა... ეკლესიაში კი განხეთქილების ქვაბი უკვე დუღს და არც ერთი მხარე არ აპირებს კომპრომისზე წასვლას...

[saria-giorgi]

ყველაზე სულელური აპოლოგიაა რასაც კი შევხვედრივარ... თითქოს ცდილობთ სიმართლე დაიცვათ, მაგრამ ამ სიმართლეში ისეთ დიდ უსიყვარულობას ავლენთ, შთაბეჭდილებას არა მხოლოდ მორწმუნეს წაუხდენთ, არამედ ურწმუნოსაც... ან იქნებ გინდათ მითხრათ რომ ეს ჩამი პრობლემაა? აი სწორედ აქ არის საქმე, პრობლემებს არასდროს ვეძებთ შიგნით!

მხოლოდ მცირედზე მიგითითებ.რომელი სულიერი თვალი აგეხილა,როდესაც უსიყვარულობის ბრალს მდებ.
მამები კი არა წმ.წერილი გვასწავლის:" არა ცილი სწამო მოყვასსა შენსა წამებითა ცრუითა."
თუ უსწავლელობით მოგდის არაუშავს,მაგრა ყველა ადამიანს,ცნობისთვის,თავისი წვლილი შეაქვს ეკლესიის აღორძინება გამშვენებაში.აპოლოგეტი იყო არ არის აუცილებელი,მაგრამ მამების სწავლების მეშვეობით გამოხატო შენი აზრი ამას არავინ არ კრძალავს.
უპირველესად შენთან საუბარი არ მსურს,რადგანაც ჭკუის დარიგება ნაკლებად გეხერხება და თან განკითხვის ცოდვაში ვარდები,ვფიქრობ შენთვ ის უმჯობესია ისწავლო მიმართვა და უადგილო პოზიციების დაფიქსირებას მოერიდო,რითაც ამჟღავნებ გულმწყრალობას(ჩემი აზრით).
შენ რა იცი ეკლესიას რითი ვემსახურები და საერთოდ თუ გესმის,როდესაც საუბრობ წვლილის შეტანაზე რას ნიშნავს?ეს მე-2 ცილისწამება.
წვლილში შედის მსახურებაში მონაწილეობა:მედავითნეობა,სტი
ქაროსნობა.რამდენად გიფასდება ღმრთის თვალში სხვა საკითხია.ეკლესის მშენებლობაში მიიღო მონაწილეობა ესეც დიდი საქმეა,სულიერად განმტკიცდე და ღმრთისმოსაობით იცხოვრო,საკუთარი "ტაძრიდან" განაგდო ბოროტი და მოუხმო ღმერთს,ღმრთით იცხოვრო,ეს ნიშ.უკვე იყო ეკლესიის ერთი ცოცხალი ნაწილი. ადამიანი იკვეთება ქრისტეს ეკლესიიდან მაშინ,როდესაც მას მწვალებლური აზრებით შფოთი შემოაქვს ეკლესიაში;სხვა შემთხვევაში თუ საქმით ცდილობს ემსახუროს ეკლესიას და არა მხოლოდ ბაგით,მაშინ ასეთი ადამიანი ცოცხალი ეკლესიის ერთ-ერთი ნაწილია.
მე პირადად ვცდილობ ვემსახურო -რითაც შემიძლია,ჩემი წვლილი შევიტანო საქმით,თუ სიტყვით ვერ შევძლებ.
რატომ განმკვეთე ეკლესიიდან გაუგებარია,უმოქმედო ნაწილად მიმიჩნიე.ესეც მე-3 ცილისწამება.ვეზიარები და ვცდილობ ქრისტემ დაიმკვიდროს ჩემში,შენ კი განმაგდებ მისგან.რატომ?


თუ გაინტერესებს პირადად შემხვდი და გაგესაუბრები,ფორუმში ნაკლებად ვხარჯავ დროს მითუმეტეს ასეთი საუბრებისთვის.შენ გსურს ამტკიცო ის რაც,უსაფუძვლოა და ჰაერს ჩამოკიდებული,რაც გეჩვენება ის პოსტო არ არის მართებული,მითუმეტეს უცნობ პიროვნებაზე.თუ ჩემმა ნაშრომებმა მოგცათ ამის საბაბი წარმოაჩინე და შევეცდები ავხსნა თუ რაზე დაყრდნობით ვთქვი.ასე ხელაღებით მლანძღო არ შეიძლება.