ცხოვრებისეული საკითხები, კანონიკურ ჭრილში პარამეტრები

[კანონისტი]

ხშირად არის შემთხვევები, რომ წამოიჭრება ესა თუ ის საკითხი, რომელიც ერთი შეხედვით საყოფაცხოვრებოა, თუმცა მას თავისი წესი აქვს განსაზღვრული საეკლესიო კანონებით

აქ ასეთები განვიხილოთ

[KAIROS]

"ხატი კურთხევის წყალობით იძენს იმის ძალას, ვინც მასზე გამოსახული. სწორედ

ხორნაბუჯელ, წრეზე მივდივარ, ეს ალოგიზმია, სამწუხაროდ ისტორიულ რეალობაში ასე არ ყოფილა, და ეს არა სწორია..

წყლით იკურთხება ხატები

ესეც არაფერ შუაშია, რადგან ხატს წყალი კი არ აძლევს ძალას, არამედ ის რაც დაგიწერე,

დაფიქრდი, ცოტა ღვთისმეტყველურად ჯვარს, ხატს სიწმინდეს რა ანიჭებს?მისი შინაარსი თუ რაღაც შელოცვები? აი მაგალითად წყალი იკურთხება, რადგან შინაარსით, არსით წყალია და მორჩა, ასევე ზეთიც ზეთია და მორჩა, მაგრამ კურთხევით ( ილოცეთ და ცხეთ წერს მოციქული, ანუ აქ აუცილებელია წინა ლოცვა) იგი იქცევა მაკურნებლად, მაგრამ ხატი და ჯვარი თავად არიან გამომხატველნი სიწმიდისა , და როცა იგი სწორადაა შესრულებული და მოძღვარიც დაადასტურებს, რომ მისაღებია ( ასე ხდება ბერძნებში ) , მაშინ ყველა მლოცველისათვის იგი დახატვისთანავე სიწმინდეა და სარკლმელია მადლის მისაღებად...

აუცილებელია ლოცვა,კურთხევა

კაცო ეგ გითხარი, ისეთ საგნებზე, რომელნიც თავისი არსით არაფერი არ არიან, წყალი წყალია და ზეთი ზეთი, ხატი კი დახატვისთანავე მადლმოსილია, სარკმელია, მადლია,იხ. პირველქრისტიანები ან ფრესკები

"რა არის ხატი?

-ხატი არის ღმერთის ან მისი წმინდანის, ან მათ მიერ აღსრულებული საქმის და ბოლოს, საღმრთო წერილიდან და ეკლესიის ისტორიიდან ცნობილი მოვლენის გამოსახულება. ხატების თაყვანისცემა ღმერთის მიერაა დადგენილი. ამის დასტურია ხელთუქმნელი ხატი. როდესაც ავგაროზ მეფის მიერ გამოგზავნილმა მხატვარმა ვერ მოახერხა მაცხოვრის დახატვა, მაშინ უფალმა ტილო მიიფარა სახეზე, და გადასული გამოსახულება გაუგზავნა მეფეს. ამრიგად, ხატების თაყვანისცემა მოციქულების დროიდან მომდინარეობს, ხოლო საბოლოოდ მე-7 მსოფლიო კრებაზე დამტკიცდა. ხატების თაყვანისცემით პატივს მივაგებთ არა ხესა და საღებავს, როგორც დღეს გავრცელებული არაერთი სექტა „გვამხელს“, არამედ მასზე გამოსახულს, „პირველსახეს“, „არქეტიპს“ - ღმერთსა და მის წმინდანებს. კურთხევის საიდუმლო კი, როგორც აღვნიშნეთ, ხატს „არქეპიტის “ ძალას ანიჭებს. ხატების მეოხებით „ვუკავშირდებით“ ზეციურ სასუფეველს, ზეციურ ეკლესიას."

ეს ციტატა კი მთლინად საჩემოზე წერს სად წერია აქ უკურთხევლად საღებავი და ხეაო? ( ეს დიდი შეცდომაა ისე, გამოდის რუსების და მათ გავლენის ქვეშ მყოფთა გარდა, ყველა საღებავს და ხეს სცემს თაყვანს, რაც დიდი მკრეხელობაა...)
ისე კი მოვრჩეთ უხერხულია მიპირისპირებ სუროჟელს და ...
იხარე;
კაიროსი!