აღსარება და ზიარება პარამეტრები

[მწირი]

როგორ ფიქრობთ, აუცილებელია ყოველი ზიარების წინ აღსარების თქმა?

[მწირი]

ვეთანხმები კანუდოსელს , მეც მაგ აზრის ვარ. აღსარება და ზიარება სხვადასხვა საიდუმლოა, თუმცა ესეც მისაღებია-ზიარების წინ აღსარება, მაგრამ კატეგორიულები არ უნდა გავხდეთ...
აღსარებას თავისი განწყობა სჭირდება, ამის სასჰუალებას მოძღვარი მაქსიმალურად აძლევდეს მრევლს...საშინელებაა 'პარასკევს სამ საათზე' მთელი მრევლის დაბარება....

[chelo]

ვეთანხმები კანუდოსელს , მეც მაგ აზრის ვარ. აღსარება და ზიარება სხვადასხვა საიდუმლოა, თუმცა ესეც მისაღებია-ზიარების წინ აღსარება, მაგრამ კატეგორიულები არ უნდა გავხდეთ...
აღსარებას თავისი განწყობა სჭირდება, ამის სასჰუალებას მოძღვარი მაქსიმალურად აძლევდეს მრევლს...საშინელებაა 'პარასკევს სამ საათზე' მთელი მრევლის დაბარება....

მაშინ რატომ ეზიარება ადამიანი თუ სინანული არ აქვს?

[მწირი]

მაშინ რატომ ეზიარება ადამიანი თუ სინანული არ აქვს?

ადამიანი იმიტომ ეზიარება, რომ აქვს ღვთის შიში, სარწმუნოება, სიყვარული, იმედი....
რაც შეეხება სინანულს- განცდა თვისთა ცოდვათა - ამ განცდას მორწმუნე არასდროს უნდა განიშორებდეს, და არა მარტო ზიარების წინ.... ცოდვებთან ბრძოლა, მათი აღიარება, ეს ქრისტიანის ყოველწამიერი მოქმედებაა, ესაა უმთავრესი წესი ქრისტიანის ცხოვრებისა-განვითარება, სწრაფვა უკეთესობისკენ....ზიარება კი არის ის ევლოგია, რომელიც ამ გზაზე ძალას გვაძლევს და გვამხნევებს
ზიარების წინა ლოცვებში ყველაფერი ნათლად წერია....

[chelo]

ადამიანი იმიტომ ეზიარება, რომ აქვს ღვთის შიში, სარწმუნოება, სიყვარული, იმედი....
რაც შეეხება სინანულს- განცდა თვისთა ცოდვათა - ამ განცდას მორწმუნე არასდროს უნდა განიშორებდეს, და არა მარტო ზიარების წინ.... ცოდვებთან ბრძოლა, მათი აღიარება, ეს ქრისტიანის ყოველწამიერი მოქმედებაა, ესაა უმთავრესი წესი ქრისტიანის ცხოვრებისა-განვითარება, სწრაფვა უკეთესობისკენ....ზიარება კი არის ის ევლოგია, რომელიც ამ გზაზე ძალას გვაძლევს და გვამხნევებს
ზიარების წინა ლოცვებში ყველაფერი ნათლად წერია....

სინანულს ადამიანი ყოველ წამს უნდა განიცდიდეს,მაგრამ საქმე იმაშია,რომ აღსარებით ხდება მონანიება,მარტო სინანულით ხომ ვერ ვცხონდებით.ზიარებით კი აღსარებაში ნათქვამი ცოდვები მოგვეტევება.ერთი დამლული ცოდვაც კი მოგვეკითხება იმ ქვეყანაზე.

[მწირი]

ზიარებით კი აღსარებაში ნათქვამი ცოდვები მოგვეტევება.

რომ არ ეზიარო აღსარებაში არ მოგეტევება?

[chelo]

რომ არ ეზიარო აღსარებაში არ მოგეტევება?

საბოლოოდ ეგ უფლის გადასაწყვეტია მატევება არ მიტევება.ღმერთი ხომ მოწყალეა.ცუდია როცა ეს ყველაფერი ჩვენი განსჯის საგანი ხდება.მართლმადიდებლურ ფორუმში ვართ და თავი უფრო (კიდევ ვახსენებ ამ სიტყვას)სექტანტების კრებაზე მგონია.ლელას მინდა ვუთხრა რომ არ ჩავარდე გაურკვევლობაში კანუდოსელის სიტყვების გამო.ასე ჩემო კარგო ადვილად ცდუნდები.ჩვენი საქმე ძიება არაა იმისა რაც ეკლესიამ დაგვიდგინა.ჩვენინ საქმე არის ეკლესიის მორჩილება.ხოლო ეკლესიის მორჩილება არ მორჩილება ეს უკვე ჩვენი თავისუფალი ნებაა და ასე ვიტყოდი: ვისაც გვჯერა გაგვატარეთ.

[კანუდოსელი]

მართლმადიდებლურ ფორუმში ვართ და თავი უფრო (კიდევ ვახსენებ ამ სიტყვას)სექტანტების კრებაზე მგონია.

წესიერად ილაპარაკე და სანამ ვინმეს დაადანაშაულებ სექტანტობაში, ჯერ მართლმადიდებლური კატეხიზმოს გადაკითხვაარ გაწყენდა, ხოლო იქამდე სანამ გადაიკითხავ - ამბიონიდან ჩამოსვლა

.:Lela:.

აწი ყველაფერს რუსებს ვაბრალებთ?

მართალია მწირი....ეს ჩვენთან რუსებიდან შემოვიდა

ამონარიდი ცნობილი მართლმადიდებელი თეოლოგის ალექსანდრე შმემანის წიგნიდან:

И тогда становится понятно, что учение, которое объявляет Таинство Исповеди необходимым условием допущения мирян к Причастию, есть не только уклонение от подлинного общецерковного Предания, но также искажение православного учения о Церкви, Евхаристии и самом Таинстве Покаяния.[/b] Оно искажает учение о Церкви, так как вводит de facto деление её членов на две категории, за одной из которых (миряне) их возрождение в Крещении, освящение во Св. Миропомазании, то, что они стали "согражданами святым и своими Богу", не признается в качестве условия, обеспечивающего полное членство, т. е. участие в Таинстве, в котором Церковь исполняет себя как Тело Христово и Храм Святого Духа. Оно искажает учение о Евхаристии, ибо устанавливая для причастия дополнительные условия помимо членства в Церкви, в сущности не позволяет видеть и переживать Евхаристию как само Таинство Церкви, которое, по словам Литургии св. Василия Великого, "нас всех, от единаго Хлеба и Чаши причащающихся, соединяет друг ко другу, во единаго Духа Святаго причастие". И наконец, оно искажает само Таинство Покаяния, потому что, сделавшись формальностью и, фактически, просто условием для причащения, исповедь подменяет собой подлинное приготовление к причастию, которое состоит, как мы видели, в истинном внутреннем покаянии. Акцент всего переживания в этом Таинстве сместился от покаяния к отпущению грехов, воспринимаемого почти на уровне магизма. [21] Этого формального, полумагического, полузаконнического "отпущения", а не примирения с Церковью, от которой отлучили грехи, ищут сегодня в исповеди; и ищут не потому, что их беспокоит собственная греховность (они обычно находят ее естественной и неизбежной), но потому, что это "дает право" приступить ко Святым Дарам с чистой совестью. Делаясь просто "условием для причащения", Таинство Исповеди, бывшее столь определяющим, столь устрашающим в жизни древней Церкви, сегодня теряет свою истинную функцию и место в ней.

[chelo]

წესიერად ილაპარაკე და სანამ ვინმეს დაადანაშაულებ სექტანტობაში, ჯერ მართლმადიდებლური კატეხიზმოს გადაკითხვაარ გაწყენდა, ხოლო იქამდე სანამ გადაიკითხავ - ამბიონიდან ჩამოსვლა

.:Lela:.

მართალია მწირი....ეს ჩვენთან რუსებიდან შემოვიდა

ქალები ამბიონიდან არ ქადაგებენ.სამაგიეროდ ქადაგება ყველას მოვალეობაა.თუ ამას გულისხმობ ამბიონიდან ჩამოსვლაში.მე ვწყვეტ შენთან რაიმეს მტკიცებას.მე ჩემი აზრი გარკვევით გამოვთქვი,გაგრძელებას კი აზრი არ აქვს იმიტომ რომ აქ მართლაც სიტყვების თამაში მიდის და მეტი არაფერი.ეს კი ჩემთვის ძალიან უინტერესოა.