ათეიზმი - თავისუფალი ნებისა წინააღმდეგ, და ფატალიზმის კვალდაკვალ პარამეტრები

[მნათე]

თუ არ არსებობს მატერიისგან თავისუფალი ტრანსცენდენტული და დამოუკიდებელი რამ ჩვენში (სპეციალურად არ ვხმარობ სიტყვას "სული", შეუთანხმებელი ტერმინია მაინც), ეს ხომ ნიშნავს რომ არ არსებობს მატერიის პროცესებისგან თავისუფლება, (მაშასადამე ფიზიკისგან, ქიმიისგან, გეოგრაფიისგან, გარემოებებისგან) და ის რასაც ადამიანის მოქმედებებსა და პირად გადაწყვეტილებებს ვეძახით, მხოლოდ პროცესის ნაწილი და ამ პროცესების წინასწარგანზრახვულობათა მოქმედებით დაგვირგვინებული რეაქციაა?

მაშასადამე ჩვენ ვხედავთ ერთ დიდ მატერიალურ სამყაროს, ჩვენ შეგვიძლია შევეხოთ და მეცნიერული მეთოდით ვიმსჯელოთ მხოლოდ მასზე, ეს ნიშნავს რომ ის მართლაც არსებობს და წარმოადგენს ყველაფერს ჩვენ ირგვლივ (მე ამის არ მჯერა, მაგრამ სიტუაციას შევესაბამები ) არსებობენ ატომები, ენერგიები და მათი ურთიერთქმედებები თავიანთი რთული სისტემებით... მაგრამ თუ ***ვინმეს ოდესმე ეცოდინება მთელ სამყაროში არსებული რესურსების ოდენობა და ასევე ენერგიათა პოტენცია, მას აუცილებლად ეცოდინება დეტალურად მომხდარი და მოსახდენი ყველა მოქმედება მის შიგნით და მის მიერ, რადგან ის მისი განვითარებისა და შესაძლებლობების ცოდნას ფლობს, რამდენადაც ფლობს რესურსს და ეს რესურსი შეუძლებელია მატერიალურ სივრცეში სხვაგვარად განვითარდეს ჩარევის გარეშე... ზემოთა მსჯელობა მაძლევს საშუალებას გითხრათ, რომ არსებობს მხოლოდ ერთი სავარაუდო და სამწუხაროდ უცნობი მოქმედება, რომლითაც სამყარო გარდაიქმნება - საბედისწერო მომავალი, ის რომ ეს ჩვენ არ ვიცით - არ ნიშნავს რომ არ არსებობს უკვე განზრახვული მომავალი, რადგან მატერიის საკუთარ თავში გარდაქმნა გარე ჩარევის გარეშე უკვე არის ფატალიზმი... ახლა რა შუაშია ეს სიყვარულთან - თუ არსებობს ადამიანი მატერია, ბუნებრივია ასევე პოტენციურად ცნობილია მისი მატერიალური გარდაქმნის ყველა გზა და ხერხი, ყველა მოქმედება, ყველაზე გადაწყვეტილება, - უბრალოდ ეს მისთვის ცნობილი არ არის და ვერც იქნება, რამდენადაც ამ სისტემისა და მატერიალურობის ნაწილია, სად გვაქ აქ თავისუფალი ნება ათეისტებო, სად არის თქვენი აზრიანი კანონები და ადამიანების ბუნებრივი უფლებები!


*** მერე იტყვიან ფილოსოფია აბსოლუტური არსებისა და ღმერთის ცნებას არ საჭიროებსო

[გიორგი]

მნათე

1. ან ჩვენ ვართ სუბიექტები.
2. ან თანამედროვე ფიზიკაა სრული მარაზმი.

ჩვენს სუბიექტობა/ობიექტობაში რას გულისხმობ არ ვიცი, მაგრამ თანამედროვე ფიზიკამ სამწუხაროდ თითქმის არაფერი არ იცის.

მარაზმიო ვერ ვიტყვი, რადგან ამ "ფიზიკამ" შექმნა ავტომანქანა, თვითმფრინავი, კოსმოსური ხომალდი, მაგრამ იმისათვის რომ სამყარო და მასში მიმდინარე პროცესები შეაფასოს და მითუმეტეს განსაზღვროს ფიზიკა არის ძალიან სუსტია, ვერ წარმოიდგენ ისე სუსტი...

ლაპარაკობ ფატალიზმზე და მიზეზ-შედეგობრივ ჯაჭვზე მაშინ როდესაც ეს ყველაფერი ასე აღიქმება ჩვენთვის. აღიქმება და მეტიც არაფერი. ჩვენ ამ ეტაპზე მეტ-ნაკლებ სწორ ანალიზს ვაკეთებთ ოთხგანზომილებიან სისტემებში (სამი სივრცითი და მეოთხე-დრო), თუმცა რა ხდება იმის მიღმა ეს არ ვიცით, ვერ ვხდებით, რაღაც ბუნდოვანი ჰიპოთეზები და თეორიები კი გვაქვს და რაღაც-რაღაცეებს ვვარაუდობთ ან ვასკვნით, მაგრამ ეს ზღვაში წვეთია... არადა მე-5, მე-6 და ა.შ. განზომილებები და"სხვანაირი მატერიები" სადმე შორს კი არ არიან, უბრალოდ ჩვენ არ ძალგვიძს მათი აღქმა და გაზომვა არსებული ცოდნის და ხელსაწყოების პირობებში. რეალურად ჩვენ ერთი დიდი სამყაროს ნაწილი ვართ, სადაც ძალიან მცირეს ვხედავთ და ამ გადასახედიდან (ოთხი განზომილება) ასე გვეჩვენება, "ხვალ" კი სულ სხვანაირი შეიძლება იყოს ყველაფერი.

აი, ძალიან კონკრეტულს გეტყვი მარტივი ენით, ფატალიზმის იდეას (თვითონ იდეას, მის სისწორეს არ ვგულისხმობ) სჭირდება რომ დროის გავლა ობიექტური და უნივერსალური პროცესი იყოს, რადგან ჯერ უნდა მოხდეს მიზეზი, შემდეგ კი შედეგი. ორ მოვლენას ერთმანეთისგან "აშორებს" მონაკვეთი, რომელიც დროის ვექტორზე მდებარეობს. თუ ჩვენ "დავინახეთ" ერთით მაღალი განზომილება და დროის წრფეს სხვადასხვა წერტილში "ერთდროულად" შევხედეთ მაშინ წარსული-აწმყო-მომავალი აზრს კარგავს და შეგვეძლება წავიდეთ იურულ ეპოქში, უფრო ზუსტად კი არ წავიდეთ, ეს ყველაფერი ერთდროული იქნება ჩვენთვის.



თუ სამყაროს გეოდეზიური მრუდები "ჩაკეტილი" აღმოჩნდა მაშინ რომელიმე მიმართულებით სინათლის სიჩქარით მოგზაურობის შემდეგ მოვალთ ისევ "აქ" სადაც დედამიწა უნდა იყოს, მაგრამ მოვალთ ბევრად უფრო ადრე ვიდრე წავედით და არც დედამიწა, არც მზე და არც არაფერი არ დაგვხდება, ან დაგვხდება დედამიწა მთლიანად დაფარული მსოფლიო ოკეანით, როგორიც ის რამოდენიმე მილიარდი წლის წინ იყო. და ყველაზე სასწაული ის არის, რომ ეს სადმე "მოგზაურობა" კი არ იქნება, უბრალოდ აღმოვჩნდებით იმ დროში და ჩვენთვის შორეული მომავალი იქნება კაცობრიობის შექმნა, მაგრამ ყველაზე უფრო მეტი სასაწული რა არის იცი? იმ დროს რომ მოაღწიო დედამიწაზე რომ მაშინ იქ ის მაიმუნი დადის, რომლისგანაც კაცობრიობა შეიქმნა და ადგე და ის მაიმუნი მოკლა მაშინ კაცობრიობა აღარ შეიქმნება, მაგრამ აღარ შეიქმნება ერთ-ერთ "თაიმლაინში" რომლისნაირები უსასრულო რაოდენობით იქნება მე-6 განზომილებაში მყოფი დამკვირვებლისათვის....

ამის შემდეგ მიზეზ-შედეგობრიობაზე და ფატალიზმზე ლაპარაკი არის ნონსენსი.