მოიხსენე და წმინდა ჰყვენ დღე იგი შაბათი..., შაბათის შესახებ , სავალდებულოა თუ არა ამ ცნების დაცვა პარამეტრები

[damiane80]

ხალხო

მაინტერესებს თქვენი აზრი "შაბათის დაცვისა და წმინდაყოფის შესახებ" ეს ცნება ძალაშია, თუ სახეცვლილია ჩემთვის. გასაგებია, რომ "შაბათის დაცვა" არ გულისხმობს მასზე დამოკიდებულებას "შაბათი შეიქმნა ადამიანისათვის და არა ადამიანი შაბათისათვის". მაგრამ რამდენად სწორია მისი ფაქტობრივად დაუცველობა

[KAIROS]

მოკლედ დავწერ, ყველა მცნების უკან ჩვენ ვხედავთ შინაარს, ანუ აზრს, იდეას, ანუ პასუხს კითხვაზე რატომ? რატომ უნდა მოხდეს ამათუიმ მცნების დაცვა, და რას ნიშნავს თავად ეს მცნება, რად უნდა მოიხსენოს და წმიდა ყოფს ადამიანმა შაბათი?
ძველ აღთქმაში იყო ორი პასუხი ამაზე
1) ადამიანის შექმნა
2) ებრაელთა განთავისუფლება
მაშ შობა და თავისუფლება, თუკი ამოვალთ ამ ორი იდეისაგან, მაშინ ახალი აღთქმის დღე, დღე იგი ერთ -შაბათისა, რომელსაც ყველა ქრისტიანმა ერმა სხვა, სულიერი სახელით შემოსა, მაგალითად სლავებმა "აღდგომა" (Воскресение) დაარქვეს, ლათინებმა და აქედან ლათინურმა ენების დიდმა ნაწილი დომენიკა ანუ უფალი, უფლის დღე, სხვა ენებში აისახება კვალი წინა წარმართული აზროვნებისა მაგ : სანდეი ანუ კვირა ანუ მზის დღე...
ჩვენ კვირა დავარქვით დღესაც და შვიდეულსაც, რადგან ყველაფერი იწყება უფალში (ბერძნულად კირიოს) და მთავრდება უფალში, არის უფალში და რაც მთავარია, აღდგომილ უფალში, ესაა მნიშვნელოვანი რომ აღდგომის დღე იქცა განახლების დღედ, იქცა ახალ შაბათად, ზეშაბათად.
მაშ ჩვენთვის
1) აღდგომის დღეს არის უფრო აღმატებული შექმნის დღეზე, რადგან დაცემული ადამი ახლიდან შეიქმნა აღდგომით, ვართ დაბადებული ახალ ადამში-ქრისტეში.
რაოდენთა ქრისტეს მიერ ნათელ გვიღებიეს. ქრისტე შეგვიმოსიეს ვამბობთ ახალ დაბადებისას ანუ ნათლისღებისას.
2) აღდგომის დღე კი არის უფრო აღმატებული ვიდრე რჩეული ერის გამოსვლა ეგვპიტიდან, ესაა დღე კაცობრიობის გამოსვლისა ეშმაკის და ცოდვის ტყვებოდან.
და ჩვენი განსვენებაც, განსვენებაა ქრისტეში, მასთან ზიარებაა და მასში სიხარული.
ანუ როგორც ამბობს იოანე დამასკელი:

და ვდღესასწაულობთ ადამიანური ბუნების სრულ „დასვენებას“ (ვამბობ - აღდგომის დღეს), როდესაც უფალმა იესომ, სიცოცხლის წინამძღვარმა და მაცხოვარმა, შეგვიყვანა ჩვენ იმ სამემკვიდროში, რაც ღვთისადმი სულიერად მსახურთათვის იყო აღთქმული, სადაც შევიდა თვით ჩვენი წინამორბედი, რომელიც აღდგა მკვდრეთით და, განეღო რა მას ცის კარიბჭენი, სხეულებრივად დაჯდა იგი მამის მარჯვნივ. იქვე შევლენ ისინი, რომლებიც იცავენ სულიერ რჯულს


იხარეთ;

კაიროსი!