ვინ არის ღმერთი?, სიბნელიდან სინათლემდე, უვიცობიდან გასხივოსნებამდე... პარამეტრები

[NINJA - ნინძა]

ვინ არის ღმერთი?

ღმერთი სულ სიყვარულია. ღმერთი სულ სინათლეა. ღმერთი სულ სილამაზეა. ღმერთი ყველაფერია: ჭეშმარიტება, სიმშვიდე, სინათლე, ნეტარება უსასრულო რაოდენობით. მას ფორმა აქვს; ის ფორმის არმქონეა. თუ თქვენ განიცდით ღმერთს როგორც სიმშვიდეს, მაშინ თქვენ იტყვით ღმერთი სიმშვიდეა. თუ თქვენ განიცდით ღმერთს როგორც სინათლეს, მაშინ თქვენ იტყვით, რომ ღმერთი სინათლეა. თუ თქვენ განიცდით ღმერთს როგორც სიყვალს, მაშინ თქვენ იტყვით, რომ ღმერთი სიყვარულია.

ვინაიდან ჩვენ ადამიანური არსებები ვართ, ჩვენი შეზღუდული გაგების თანახმად, ჩვენ ვამბობთ ღმერთი ეს არის, ღმერთი ის არის. მაგრამ ღმერთი ნამდვილად ყველაფერია. თუ ჩვენ გვსურს მისი განცდა, როგორ ფორმის არმქონე უსასრულო გაფორთოება, ჩვენ შეგვიძლია ამის გაკეთება. და კვლავ, თუ ჩვენ გვსურს მისი პირადულ ასპექტში განცდა, როგორც ყველაზე სხივოსანი არსება ჩვენს თვალწინ, მაშინ ის ასეთნაირად წარსდგება.

როდესაც თქვენ ეხებით ხეს-ღმერთს, თქვენ შეიძლება მიიღოთ სიმშვიდის გამოცდილება, იმ დროს როცა ვინმე სხვა მიიღებს ნეტარების გამოცდილებას. ასე რომ თქვენ იტყვით, რომ ღმერთი სულ სიმშვიდეა ის კი იტყვის, რომ ღმერთი სულ ნეტარებაა. მაგრამ ეს იგივე ღმერთია, იგივე მიზანი. მიზნის მიღწევის პროცესის დროს, ჩვენ შეგვიძლია ვიხილოთ ის სხვადასხვანაირად, მაგრამ თუ ერთხელ ნამდვილად მივაღწევთ მას, ჩვენ შევძლებთ იმის დანახვას , რომ ის ყველაფერშია. მაშინ თუ ჩვენ მოგვიწევს მისი აღწერა, მისი განმარტება, ჩვენ აღვწერთ ხეს-ღმერთს იმ ასპექტში რომელიც ჩვენ უფრო მოგვწონს. ჩვენ შეგვიძლია გამოცდილებით შევიცნოთ ყველაფერი, მაგრამ ჩვენ აღწერაში, ჩვენს გამოცხადებაში, ჩვენ გამოვავლენთ იმ ასპექტს, რომელიც ყველაზე უფრო მოგვწონს.



ღმერთი და კაცობრიობა

ადამიანსაც და ღმერთსაც ერთმანეთი უზენაესად სჭირდებათ. ადამიანს სჭირდება ღმერთი მისი უმაღლესი ტრანსცენდენტალური რეალიზაციისათვის, ღმერთს კი სჭირდება ადამიანი აბსოლუტური მიწიერი გამოვლენისათვის. ადამიანს სჭირდება ღმერთი მისი უმაღლესი ჭეშმარიტების შეცნობისათვის, მისი უმაღლესი არსებობის შეცნობისათვის. ღმერთს სჭირდება ადამიანი მისი გამოვლენისათვის აქ, დედამიწაზე, სრულიად, ღვთიურად და უზენაესად.

ჩვენ ვგრძნბთ, რომ ღმერთი უფრო გვჭირდება, ვიდრე ჩვენ ღმერთს, მაგრამ ეს არასწორია. ღმერთს ერთნაირად ვჭირდებით, მეტიც კი. რატომ? მან იცის ჩვენი პოტენციალი და შესაძლებლობები უფრო მეტი, ვიდრე ჩვენ თვითონ ვიცით. ჩვენ საკუთარ თავზე ვფიქრობთ როგორც უვარგისზე, უიმედოზე, უმწეოზე, მაგრამ ღმერთის თვალში ჩვენ ნამდვილად მის ღვთიურ ინსტრუმენტებს წარმოვადგენეთ. მას ჩვენი გამოყენება უსასრულო გზებით სურს. ეს მისი ოცნებაა, რომლის რეალობად გარდაქმნა სურს. ღმერთს სურს, რომ ჩვენ ვიყოთ არა მხოლოდ უსასრულონი, არამედ მარადი და უკვდავნი. მან იცის, რომ ჩვენ ამის უნარი გვაქვს, რადგან მან მოგვცა უნარი. ეხლა მას სურს, რომ გამოვიყენოთ ჩვენ უნარი.



უვიცობა და გასხივოსნება

სულიერი სინათლის მთავარი დანიშნულებაა ჩვენი სიბნელის გასხივოსნება და გარდაქმნა. სულიერი სინათლე, შინაგანი სინათლე, ასხივოსნებს ჩვენს საუკუნოვან არასრულყოფილებებს და მიჯაჭვულობბებს.

გარე სინათლე ცოდნაა; შიდა სინათლე რეალიზაციაა. ჩვენი გარე სინათლით, ჩვენ გვსურს ვიაროთ ღმერთისკენ. ჩვენი შიდა სინათლით ჩვენ არ გვინდა ღმერთისკენ წასვლა, რადგან ჩვენ უკვე ვართ ღმერთში და ღმერთი უკვე ჩვენშია.; ჩვენ ვხედავთ და ვგრძნობთ, რომ ღმერთი ჩვეენი უმაღლესი და ყველაზე გასხივოსნებული ნაწილია. ჩვენი გარე სინათლით ჩვენ ვგრძნობთ, რომ ღმერთი მიზანია, რომლიც უნდა შევიცნოთ. ჩვენი შიდა სინათლით ჩვენ ვგრძნობთ, რომ ღმერთი არა მხოლოდ ჩვენი საკუთარია, არამედ ჩვენი საკუთარი რეალობის არსი და დედააზრია.

სულიერ ცხოვრებაში სინათლის გარეშე ვერაფერი განხორციელდება. სინათლით ყველაფერი შეიძლება განხორციელდეს. სინათლეში ყველაფერი უკვე შესრულებულია.

თუმცა სინათლე ყველაზე საჭირო თვისებაა ჩვენი ცხოვრების გარდასაქმნელად, სამწუხაროდ, ადამიანებს ის ყველაზე ნაკლებად სჭირდებათ. ჩვენ ხშირად შევძახებთ სიხარულზე, სიმშვიდეზე ან ძალაზე, მაგრამ ძალიან იშვიათად მივისწრაფვით სინათლისაკენ. რატომ? რადგან გვეშინია, რომ სინათლე გამოიტანს ხალხის დასანახად ჩვენს სისუსტეებსა და არასრულყოფილებებს. მაგრამ შინაგანი სინათლე არ გამოგვააშკარავებს. პირიქით, შიდა სინათლე ღებულობს კაცობრიობას მთელი თავისი ნაკლით და ცდილობს გაასხივოსნოს ადამიანის უვიცობა, რათა ადამიანური ცხოვრება იქნას ამაღლებული ღვთაებრივ ცხოვრებმდე.

თუ ჩვენ ნამდვილად გვჭირდება გასხივოსნება, უნდა ვგრძნობდეთ, რომ ვიზრდებით მცირე სინათლისაგან უფრო დიდი სინათლისაკენ. თუ ჩვენ მუდმივად ვგრძნობთ, რომ ღრმად ჩავიძირეთ უვიცობის ზღვაში, მაშინ ჩვენ ვერასოდეს, ვერასოდეს გამოვაღწევთ უვიცობიდან, ვინაიდან უვიცობის ზღვა უსაზღვროაა. მაგრამ თუ ჩვენ ვგრძნობთ, რომ მივდივართ სინათლის წვეთიდან ყოვლიცმომცველი, უმაღლესი სინათლისაკენ, უზენაესის სინათლისაკენ, მაშინ ჩვენი გასხივოსნება უფრო ხელმისაწვდომი და სპონტანური გახდება.






პ.ს. მე შესაძლოა აქტიურად ვერ ჩავება თქვენთან საუბარში, პოლემიკაში, რადგან სამსახური არ მაძლევს საშუალებას, მაგრამ თქვენს აზრებს წავიკითხავ და მისაღებს მივიღებ ხოლმე.

[zanneti]

იცინეთ მერე მე ეს მართლა არ მწყინს უფალმა მოგცეთ სიხარულის დღეები მრავალი

8 и вскочив, стал, и начал ходить, и вошел с ними в храм, ходя и скача, и хваля Бога.
9 И весь народ видел его ходящим и хвалящим Бога;
(Деян.3:8,9)
8. წამოხტა, დადგა და გაიარ-გამოიარა; მათთან ერთად შევიდა ტაძარში, მიდიოდა, მიხტოდა და აქებდა ღმერთს.

9. მთელი ხალხი უყურებდა თავისი ფეხით მოარულს და ღვთის მაქებარს.

აქ ჩვენ ვხედავთ რომ ადამიანი შედის ტაძარში ცეკვით და არც პეტრე და არც იოანე არ ეუბნებიან, ბიჯო შენ ხომ არ უბერავ რა ბრეიკდანსი ახლავე გაჩერდი აქ ხომ ღმერთია, მაგრამ წერია რომ ღმერთს აქებდა და დახტოდა ანუ ხტუნაობდა... შეიძლება თქვა ცეკვასთან რა შუაშია ის ხტუნაობდაო მაგრამ ეს კიდევ უარესი, თუ ხტუნვა შეიძLება უაზროდ მითუმეტეს აზრიანად ცეკვა



16. როცა უფლის კიდობანი შევიდა დავითის ქალაქში, სარკმლიდან გადმოხედა საულის ასულმა მელქოლამ, დაინახა უფლის წინაშე მოხტუნავე და მროკველი დავითი და დასცინა მას თავის გულში.
16 Когда входил ковчег Господень в город Давидов, Мелхола, дочь Саула, смотрела в окно и, увидев царя Давида, скачущего и пляшущего пред Господом, уничижила его в сердце своем.
(2Цар.6:16)
скачущий, пляшущий,
танцующий.

ეს კი დავითის მაგალითი მაგრამ ახლა აქ მთავრი რომელი სიტყვებია იცი? ის ცეკვავდა უფლის წინაშე და ჩვენც ვცეკვავთ უფლის წინაშე, ასე რომ თუ გინდათ არ დაარქვათ ამას უფლის განდიდება უბრალოდ ჩვენ ვცეკვავთ უფლის წინაშე და ვხარობთ, კარგი ასე იყოს.
A.V.M
მოიყვანე მე რა ამით? გინდა თქვა რომ ცოდვაა ცეკვა დავითის? და რატომ ეწოდა ამ კაცს ღღმერთის გულის კაცი...
შენ რა გასწავლო თეოლოგიის მეტი რა იცით თქვენ, საქმეებია მთავარი, მე სულაც არ მაინტერესებს ცეკვა არ ცეკვა ეს ჩემი არ არის, მე არ ვცეკვავ ასე და არ ვიიც არც ბრეიკი არც შალახო და არც მაწუხებს ეს, უბრალოდ რომ ამბობთ არ შეიძLება და ამავ დროს ბიბლია ამას არ კრძალავს ეს ფაქტია,
sopo...
მე საუკუნო სიცოცხლე მაქვს და მიხარია/ მე მამა მყავს ყველაზე ძლიერი და მიხარია, ასე რომ სახტუნაო მეც მაქვს, აი ამას ვერ გაიგებ შენ და ვერც ისინი... სანთლის დანთებაა მსახურება უფლისდამი და ცეკვა თურმე არ არის. რა დიდი საქმეა სანთელი დაუნთო ღმერთს ო ალილუია ამაზე დიდი საქმე სადაა. ვიცი რომ უბრალოდ ვხარჯავ დროს და ვწუხვარ ამას, თორემ თქვენთან ლაპარაკი მე რას დამაკლებს...


ჩემს უმისოდაც მშვენივრად ერთობით მადლიზა თემა გაქვთ არ შეგიშლით ხელს... მე შეიძლება მოგინახულოთ კიდევ ვნახოთ აბა, ან თემას მოგაწვდით კარგს და მშვენიერს, გაიცინებთ მაინც, ისე წეღან რომ დავწერე შურზე ხომ არ გამოგიკვლევიათ საკუთარი გული? იქნებ და რა არის შიგ?

[sopo...]

იცინეთ მერე მე ეს მართლა არ მწყინს უფალმა მოგცეთ სიხარულის დღეები მრავალი

8 и вскочив, стал, и начал ходить, и вошел с ними в храм, ходя и скача, и хваля Бога.
9 И весь народ видел его ходящим и хвалящим Бога;
(Деян.3:8,9)
8. წამოხტა, დადგა და გაიარ-გამოიარა; მათთან ერთად შევიდა ტაძარში, მიდიოდა, მიხტოდა და აქებდა ღმერთს.

9. მთელი ხალხი უყურებდა თავისი ფეხით მოარულს და ღვთის მაქებარს.

აქ ჩვენ ვხედავთ რომ ადამიანი შედის ტაძარში ცეკვით და არც პეტრე და არც იოანე არ ეუბნებიან, ბიჯო შენ ხომ არ უბერავ რა ბრეიკდანსი ახლავე გაჩერდი აქ ხომ ღმერთია, მაგრამ წერია რომ ღმერთს აქებდა და დახტოდა ანუ ხტუნაობდა... შეიძლება თქვა ცეკვასთან რა შუაშია ის ხტუნაობდაო მაგრამ ეს კიდევ უარესი, თუ ხტუნვა შეიძLება უაზროდ მითუმეტეს აზრიანად ცეკვა

16. როცა უფლის კიდობანი შევიდა დავითის ქალაქში, სარკმლიდან გადმოხედა საულის ასულმა მელქოლამ, დაინახა უფლის წინაშე მოხტუნავე და მროკველი დავითი და დასცინა მას თავის გულში.
16 Когда входил ковчег Господень в город Давидов, Мелхола, дочь Саула, смотрела в окно и, увидев царя Давида, скачущего и пляшущего пред Господом, уничижила его в сердце своем.
(2Цар.6:16)
скачущий, пляшущий,
танцующий.

ეს კი დავითის მაგალითი მაგრამ ახლა აქ მთავრი რომელი სიტყვებია იცი? ის ცეკვავდა უფლის წინაშე და ჩვენც ვცეკვავთ უფლის წინაშე, ასე რომ თუ გინდათ არ დაარქვათ ამას უფლის განდიდება უბრალოდ ჩვენ ვცეკვავთ უფლის წინაშე და ვხარობთ, კარგი ასე იყოს.
A.V.M
მოიყვანე მე რა ამით? გინდა თქვა რომ ცოდვაა ცეკვა დავითის? და რატომ ეწოდა ამ კაცს ღღმერთის გულის კაცი...
შენ რა გასწავლო თეოლოგიის მეტი რა იცით თქვენ, საქმეებია მთავარი, მე სულაც არ მაინტერესებს ცეკვა არ ცეკვა ეს ჩემი არ არის, მე არ ვცეკვავ ასე და არ ვიიც არც ბრეიკი არც შალახო და არც მაწუხებს ეს, უბრალოდ რომ ამბობთ არ შეიძLება და ამავ დროს ბიბლია ამას არ კრძალავს ეს ფაქტია,
sopo...
მე საუკუნო სიცოცხლე მაქვს და მიხარია/ მე მამა მყავს ყველაზე ძლიერი და მიხარია, ასე რომ სახტუნაო მეც მაქვს, აი ამას ვერ გაიგებ შენ და ვერც ისინი... სანთლის დანთებაა მსახურება უფლისდამი და ცეკვა თურმე არ არის. რა დიდი საქმეა სანთელი დაუნთო ღმერთს ო ალილუია ამაზე დიდი საქმე სადაა. ვიცი რომ უბრალოდ ვხარჯავ დროს და ვწუხვარ ამას, თორემ თქვენთან ლაპარაკი მე რას დამაკლებს...
ჩემს უმისოდაც მშვენივრად ერთობით მადლიზა თემა გაქვთ არ შეგიშლით ხელს... მე შეიძლება მოგინახულოთ კიდევ ვნახოთ აბა, ან თემას მოგაწვდით კარგს და მშვენიერს, გაიცინებთ მაინც, ისე წეღან რომ დავწერე შურზე ხომ არ გამოგიკვლევიათ საკუთარი გული? იქნებ და რა არის შიგ?

ვითხოვეთ სწავლება უფლის რომ ცეკვით ხდება განდიდება..
ორი მაგალითია- ორივე სპონტანური სიხარულის უფლის წინაშე გამოხატვა ერთი ადამიანის, და არა ასე დადგმული ჯგუფური ცეკვა ხალხის წინ.. რა საერთო აქვს ამ ორს..?
ამას გარდა რომ შენი პოზიცია უსაფუძვლოა

აი ამას ვერ გაიგებ შენ

პლუს ამას ადამიანთან ურთიერთობისსას არანაირი ელემენტარული ეთიკა ..

სანთელი რა შუაშია, სანთლის სიმბოლური დატვირთვა წერია წინ, რაც შეეხება საქმეს, სანთლის ყიდვით ფული ხმარდება ღვთის სახლს, ადამიანის გადასაწყვეტია შეწირულობას როგორ გაიღებს , სანთლით თუ უმისოდ..ან ვინ ამბობს რომ სანთლის დანთება ან მსახურებაა ან განდიდება?
შურზე არვიცი მე მეკითხები , ? გამოსაკვლევი არაფერი მაქვს მგონი ერთადერთი მანკიერებაა რომელი საერთოდ არვიცი რას ნიშნავს, რა უნდა შემშურდეს ვერც ვიგებ? ან ვისი შემშურდეს..? საერთოდ ვინმეს აქვს ეს ვნება..?

ჯამში შენ ფიქრობ რომ შენ იცნობ ღმერთს, იცი რა მოსწონს პლუს ხვდები ყველას სულიერ მდგომარეობას, ანუ ვინც ცეკვავს ის ადიდებს, და ჩვენ არაფერი გვესმის, პლუს შენი გვშურს..?
ისა რა ქვია .. :ვერმოვიფიქრესიტყვები: