დამეხმარეთ,, ნათესავი მყავს ევანგელისტი პარამეტრები

[realoba]

აღსარებაზე ვსაუბრობდით,, მკითხა რატომ აბარებო..

ამგვარად ვუპასუხსე: >>>სინანულის საიდუმლო უფალმა მაშინ დაადგინა, როდესაც იგი აღდგომის შემდგომ გამოეცხადა თავშეყრილ მოწაფეებს და ბრძანა: მიიღეთ სული წმიდაი. ვისაც მიუტევებთ ცოდვებს, მიეტევება მათ და ვისაც დაუტოვებთ, დარჩება მათ. ზოგიერთი ფიქრობს, რომ მას მღვდელთნ აღსარება არ სჭირდება და პირდაპირ ესაუბრება უფალს, მაგრამ უკვე აღვნიშნეთ, მაცხოვარი რას ეუბნება თავის მოწაფეებს: ვისაც თქვენ მიუტევებთ, მიეტევოსო. ამიტომ სულიერი მოძღვრის გარეშე შეუძლებელია ცოდვების მონანიება.

მან კი ამგვარად მიპასუხა:>>>>> ebraelta 7:18 dan 28 chatvlit an 7: 17 dan daiwye 7:27 kargad weria .biiliss zusti konteqsti waikitxe ras ambobs gmdvlebze da vin aris gmdelmtavari.cveli agtmis tanaxad martalia ag axal agmtmashi es ukve ase ara

რა უნდა ვუპასუხო?? გთხოვთ დამეხმარეთ

[George Leluashvili]

პპირველი საუკუნის ქრისტიანები რატო არ შერაცხეს წმინდანებად მაშინდელმა ქრისტიანება თუ საჭიროება მოითხოვდა ამას__ამ კითხვაზე რა უნდა ვუპასუხო?

რა უნდა უთხრა, როცა საღვთო გარდამოცემის არ ჯერათ? არადა წმინდა წერილი მოითხოვს მის აღიარებას.
სწორედ მასშია აღწერილი მოციქულთა მიერ ხელდასხმები და უამრავი საეკლესიო საიდუმლოს ჩამოყალიბება-დადგინება.

ეკლესია ყალიბდებოდა და იწმინდებოდა საუკუნეების განმავლობაში. იწერებოდა საეკლესიო კანონიკა და აკრძალვები.
საეკლესიო გადმოცემაშია მოცემული წმინდანდ შერაცხვის საკითხიც, რომელიც მოციქულთა სწავლებებიდან იღებს დასაბამს.

აბა კითხე, თუ ვინ იყვნენ ის წმინდანები, რომლებიც იოანეს "გამოცხადებაში" დგანან უფლის ტახტის წინაშე და დედამიწაზე მცხოვრებ მორმუნეთათვის ევედრებიან?
ვინ შერაცხა ისინი წმინდანებად?
ან რას გულისხმობს მოციქული პავლე, რომელიც წმინადნებს მოიკითხავს?
ვინ რაცხავს მათ წმინადნებად? ვინ გამოარჩევს? ვინ და პავლე! ხოლო პავლე ვინ იყო? -ქრისტეს ეკლესიის თავი.

იოან. 14:6, 14,: „უთხრა მას იესომ: მე ვარ გზა და ჭეშმარიტება და სიცოცხლე; ვერავინ მივა მამასთან, თუ არა ჩემს მიერ. და რაც უნდა ითხოვოთ ჩემი სახელით, შეგისრულებთ“ (იესოს სიტყვებიდან აშკარად ჩანს, რომ მამას მხოლოდ მისი მეშვეობით უნდა მივუახლოვდეთ და, თუ რამეს ვთხოვთ, იესოს სახელით უნდა ვთხოვოთ)______ეს დამიკოპირა და მითხრა რატო თხოვ დახმარებას სხვა წმინდანებსო , ვერც ამაზე ვუპასუხე

ჯერ ერთი მოყვანილ ციტატაში წმინდანდების პატივისცემა აკრძალული არ არის. აქ საუბარია თაყვანისცემასა და მსახურებაზე, რომელიც მხოლო ღმერთს უნდა მივაგოთ. ჩვენ წმინდანებს არ ვემსახურებით და არ ვცემთ თაყვანს, როგორც ღმერთს, არამედ წმინდა წერილის სწავლებით, პატივს ვცემთ მათ, როგორც ღვთის ერთგულ მსახურებს.

სახარებაში კი მრავლადაა მუხლი, სადაც ღვთის წინაშე სათნოდ მცხოვრებ ადამიანებს წმინდანები ეწოდებათ:

„არამედ როგორც წმიდაა თქვენი მხომებელი, თქვენც წმიდანი იყვენით ყველა თქვენი მოქმედებისას. ვინაიდან დაწერილია: წმიდანი იყვენით, რადგან მე წმიდა ვარ“ (1 პეტრ. 1, 15-16);

„აჰა, მოვიდა უფალი, მისივე წმიდაღა სიმრავლით“ (იუდ. 1, 14);

„ნუთუ არ იცით, რომ წმიდანი განიკითხვენ ქვეყანას? ხოლო თუ თქვენგან განიკითხება ქვეყანა, განა იმისი ღირსნი არა ხართ, რომ უფრო წვრილმანი საქმენი განსაჯოთ?“ (1 კორ. 6, 2);

„რომელიც არ გამჟღავნდებია კაცის ძეთა სხვა თაობებს, როგორც აწ გამოეცხადა სულით მის წმიდა მოციქულთა და წინასწარმეტყველთ“ (ეფეს. 3, 5).

1 ტიმ. 2:5, სსგ: „ერთია ღმერთი, და ერთია შუამდგომელი ღმერთსა და კაცთა შორის, კაცი ქრისტე იესო“ (ამ მუხლიდან გამომდინარე, ქრისტეს კრების წევრებისთვის სხვა შუამავალი არ უნდა არსებობდეს

კი ბატონო, მამ ღმერთთან შუამავალი არის იესო, რომელიც კაცად არის მოყვანილ მუხლში ნახსენები.
ეს კი ნიშნავს იმას, რომ ქრისტე, როგორც ადამიანი - ადამიანებს შუამდგომლობს მამა ღმერთთან. ამაში არაფერია დამაკნინებელი და გაუგებარი, რადგან იესო კაცობრივი ბუნების მატარებელიც არის.

მაგრამ ისმის კითხვა, ვინ უნდა გვიშუამდგომლოს იესო ქრისტესთან?
ვინ და წმინდანებმა, რომლებიც ვახსენე კიდეც, როცა მისი ტახტის წინაშე იდგნენ და მორწმუნეთათვის ევედრებოდნენ.

gvanchi

უფრალი სახლში ქადაგებდა დალოცულობდა და არააა ეკლესიაში და თქვენ რატომ დადიხართ ეკლესიაშიო_მაგაზე რა ვუპასუხო?

ესეც მათი წმინდა წერილის ცოდნის უმაღლესი გამოვლინება...

უფალი ყველგან ქადაგებდა, სადაც ამის შესაძლებლობა და საჭიროება იყო: ტაძებშიც, სახლებშიც, ზღვის პირასაც და მთაზეც.

ტაძარი რა იყო? ქადაგებდა თუ არა იესო ტაძრებში?
რათქმაუნდა, სახარება ნათლად მიგვითითებს ამაზე.

რაც შეეხება ეკლესიას, ეკლესია არ არის მხოლოდდამხოლოდ შენობა.
ახალ აღთქმაში ამ სახელდებას შეუდარებლად უფრო ღრმა და საიდუმლო შინაარსი აქვს, რომელიც ძნელია სიტყვებით მოკლედ ჩამოაყალიბო.
ქრისტეს ეკლესიამ არსებობა დაიწყო მაშინ, როდესაც ამქვეყნად ძე ღვთისა მოვიდა და სამყარო გამოიხსნა.

მისი არსებობა სრული სახითა და მნიშვნელობით, სულიწმიდის ნიჭების სისავსით დაიწყო უფლის ამაღლების შემდგომ, სულთმოფენობის დღეს. მაშინ მოციქულებზე სულიწმიდის გარდამოსვლის შემდგომ იერუსალიმში დაახლოებით სამი ათასი კაცი მოინათლა და შემდგომადაც "უფალი შესძინებდა ცხოვნებულთა დღითი-დღედ ეკლესიასა" (საქმ. 2,47). ამ დროიდან იერუსალიმის, მოგვიანებით კი პალესტინის ტერიტორიები, აგრეთვე მთელი რომის იმპერია და მისგან დამოუკიდებელი ქვეყნები თანდათანობით აღივსო ქრისტიანული თემებით - ეკლესიებით. სახელი - ეკლესია განუყოფელი იყო თითოეული ქრისტიანული თემის, სახლისა და ოჯახისაგანაც კი. ეს მიუთითებს ამ ნაწილების მთელთან - ქრისტეს ეკლესიის სხეულთან ერთიანობაზე.

ქრისტეს სხეული - ეკლესია "ორძის სიორძილსა მას ღმრთისასა (კოლ. 2,19). მოციქული ნაგებობას ადარებს ეკლესიას და თან ამტკიცებს, რომ მისი მშენებლობა ჯერ არ დასრულებულა, იგი გრძელდება: "ყოველი შენებული, შენაწევრებული, ორძის ტაძრად უფლისა მიერ" (ეფ. 2,21).

ეკლესიის მიწიერ ზრდაში მოიაზრება მისი საღვთისმსახურო და კანონიკური ურთიერთობების განვითარება, წმიდა მამათა ნაწერებით გამდიდრება, ამქვეყნიური არსებობისთვის აუცილებელი გარეგნული ფორმების გაფართოება.

ეკლესია ჩვენი სულიერი სახლია. ქრისტიანის ფიქრები და ქმედებები მჭიდროდ უკავშირდება მას, როგორც მშობლიურ სახლს და უფრო მეტსაც კი. სანამ ამქვეყნად ცხოვრობს, ადამიანს მართებს ეკლესიაში აღასრულოს თავისი ცხონების საქმე, მის მიერვე ბოძებული მადლმოსილი საშუალებები გამოიყენოს განწმედისათვის. ეკლესია თავის შვილებს ზეციური სამშობლოსათვის ამზადებს.