რუის-ურბნისის საეკლესიო კრება პარამეტრები

[afxazi]

რუის-ურბნისის საეკლესიო კრება, რომელიც XII ს-ის დასაწყისში გაიმართა უშუალოდ დავით აღმაშენებლის ჩარევით იქნა მოწვეული, ეს ფაქტი ცხადია ბადებს კითხვას, იყო თუ არა ეს ხელისუფლების, რომელსაც ამ შემთხვევაში მეფე დავითი წარმოადგენდა, ჩარევა ეკლესიის საშინაო საქმეებში?

მე არ მინდა ვისაუბროთ იმის შესახებ თუ რა გადაწყვეტილებები იქნა მიღებული ამ კრებაზე, არამედ ვისაუბროთ ამ კრებაზე, როგორც მოვლენაზე, იყო თუ არა ხელისფლების ჩარევა ეკლესიის საქმეებში და თუ რამხელა მნიშვნელობა ქონდა ამ კრებას საქართველოს ეკლესიის შემდგომი განვითარებისათვის.

[marine]

"როცა "სიბოროტისა სულთა მდევნელი დავითიანი სული" წმინდა მეფე დავითისა აღიძრა საქართველოს აღშენებისათვის, პირველ რიგში საკუთარი თავი განიქიქა, დაიმდაბლა ღვთის წინაშე და მერე იწყო ეკლესიის საქმის გამართვა. მაშინ ბევრი სამღვდელო პირი, ნაცვლად სჯულთა საღმრთოთა, უსჯულოებას ასწავლიდა ხალხს.

სხვაა ცოდვა მღვდლისა და სხვა - ერისკაცისა, ორივეს ღვთის რისხვა მოეწევა, თუ არ შეინანეს. დაწყლულებული ერისა და ეკლესიის განსაკურნებლად 1102 წელს რუის-ურბნისის საეკლესიო კრება შედგა. დაწვრილებით შეისწავლეს ყველა საქმე. ყოველი შეცდომა გაასწორეს. ღვთის სათნო წესნი დაამტკიცეს. უღირსნი მღვდელნი განკვეთეს და მათ მაგივრად ჭეშმარიტი მწყემსნი დაადგინეს.

ბოლოს "ძეგლი მშვენიერი ჭეშმარიტისა სარწმუნოებისა აღწერეს" და შეჰფიცეს: "არა გეცრუვნეთ შენ, სიწმინდით მშობელო ჩვენო კათოლიკე ეკლესიაო. არცა განგცეთ შენ, სიქადულო ჩვენო მართლმადიდებლობაო". ეკლესიის წევრი იყო და როგორც ქრისტეს სხეულის ნაწილმა, საკუთარი თავის განწმენდით დაიწყო წმინდა დავითმა ეკლესიის განწმენდა.

მართლაც მისაბაძი მაგალითია: ვისაც დღეს "რუის-ურბნისის კრება" და "ეკლესიის განწმენდა" გვინდა, პირველ რიგში საკუთარი სული უნდა განვიწმინდოთ და ეს ავგიასის თავლა ღვთის ტაძრად, ღვთის სულის სამკვიდრებლად ვაქციოთ. მხოლოდ მაშინ შეგვეძლება თქმა იმისა, რომ სიქადული ჩვენი მართლმადიდებლობაა."

/"კარიბჭე" N4, 2007, გვ.16/