ავადმყოფობა - სულიერი ზრდის სტიმული პარამეტრები

[marine]

"მძიმე სნეულება, საღვთისმეტყველო შეხედულებით, ცვლის ცხოვრებისეულ მწუხარებასაც და ასკეტურ მოღვაწეობასაც. ის ეხმარება "მგლოვარეთა გულითა" რომ ნუგეში მოიხვეჭონ. ამიტომ სხეულისა და სულის ტანჯვა სულიერი სრულყოფის და იმ ნეტარ რეალობასთან დაბრუნების ერთ-ერთი შესაძლებლობაა, რომლის სახელიც ღმერთია. გავიხსენოთ მართალი იობის წიგნი: "ადამიანი სატანჯველად იბადება და ნაპეწკლებივით მაღლა მიისწრაფვის" (იობ. 5;7). მოციქული პავლე გვასწავლის: "მრავლითა ჭირითა ჯერ-არს ჩუენდა შესვლაი სასუფეველსა ღმრთისასა (საქმე 4;22)".

/კ.ვ. ზორინი, "გნებავს რაითა განიკურნო?" გვ. 37/

[marine]

"ყველაზე სრულყოფილი რამ იქნება, არ ვილოცოთ ჩვენი ჯანმრთელობისთვის. იმისთვის კი არ ვილოცოთ, რომ კარგად გავხდეთ, არამედ იმისთვის, რომ კარგები გავხდეთ. მეც ამას ვუსურვებ საკუთარ თავს. გაიგეთ? კარგები არა იმ გაგებით, რომ "გავხდეთ ასეთი და ასეთი, ამას და ამას მივაღწიოთ", არამედ მოვიპოვოთ საღვთო მოშურნეობა; მივენდოთ ღვთის სიყვარულს; უფრო მეტად, ჩვენი სულისთვის ვილოცოთ. ჩვენი სული კი, ყველა ჩვენს თანამოძმესა და ქრისტესმიერ ძმებთან ერთად, უნდა შევიგრძნოთ ეკლესიის წიაღში, რომლის თავი არის ქრისტე.

მეც აღვაპყრობ ხელებს და ყველასთვის ვლოცულობ. როდესაც ვეზიარები, ბარძიმის წინ ვხსნი ჩემს სულს, რათა უფალი მიიღოს, თავს დაბლა ვხრი და ვლოცულობ თითოეული თქვენგანისთვის, მთელი ეკლესიისთვის. თქვენც ასე გააკეთეთ. მიხვდით? ნუ ილოცებთ თქვენი ჯანმრთელობისთვის. ნუ იტყვით: "უფალო, კარგად გამხადე". არა! არამედ "უფალო იესო ქრისტე, შემიწყალე მე", უანგაროდ, სიყვარულით, ყოველგვარი მოლოდინის გარეშე. "უფალო, რასაც შენი სიყვარული ინებებს..." ამიერიდან მხოლოდ ასე იღვაწეთ, გეყვარებათ რა ქრისტე და თქვენი მოყვასი. შეიყვარეთ ქრისტე, გახდით წმინდანები. მხოლოდ ქრისტესთან მეგობრობას დაეშურეთ, მხოლოდ მის სიყვარულთან, საღვთო ტრფიალებასთან"

/წმ. პორფირი კავსოკალიველი/