"უდაბნოს ანგელოზი", წმინდა იოანე ნათლისმცემელი პარამეტრები

[marine]

ყველაფერი იოანე ნათლისმცემლის შესახებ ამ თემაში...


"ნათლისღების დროს წმინდა იოანე ნათლისმცემელს ერთი სიტყვაც არ უთქვამს, მხოლოდ ხელით შეეხო იესოს თავს. წმინდა მამათა განმარტებით, ამ შეხებით თვითონ იოანემაც მიიღო ნათლობა ძე ღმერთისგან. შემდეგ ისინი გამოვიდნენ მდინარის ნაპირზე".

/არქიმანდრიტი ზაბულონი (გელაშვილი)/

[marine]

"იოანე ნათლისმცემელი შეიპყრეს, მაცხოვარი კი მიდის უდაბნოში და საერთოდ განერიდება ამ საქმეს. იბადება კითხვა, რატომ არ მიდის მაცხოვარი ჰეროდესთან და რატომ არ ზურნავს იოანე ნათლისმცემლის გამოხსნისთვის? მაცხოვარმა იცოდა, რომ იოანეს თავს მოჰკვეთდნენ და საპრყობილედან ცოცხალი ვერ გამოვიდოდა. თუ, ვთქვათ, აღადგინა მკვდარი ლაზარე, რომელიც მისი მეგობარი იყო, არა ნაკლები მეგობარი იყო იოანე ნათლისმცემელი და არა ნაკლები ღვაწლი ჰქონდა ღვთის წინაშე, და რატომ არ აღადგინა იოანე? კაცობრივად რომ ვთქვათ, მაცხოვარმა გაწირა იოანე. მაგრამ სინამდვილეში საქმე სხვაგვარადაა.

იოანე პირველ რიგში არის მოწამე, რადგან ჭეშმარიტების გულისთვის თავი მოჰკვეთეს; მაგრამ მას ნათლისმცემელს, წინამორბედს ვუწოდებთ და არა მოწამეს. ამით იმის თქმა მინდა, რომ მოწამეობასა და მეფის მხილებაზე უფრო დიდი რამ იყო ის, რომ იოანემ კაცობრიობას დაანახა ღმერთი.

მან ჯერ თვითონ დაინახა ღმერთი და შემდეგ განუცხადა კაცობრიობას იესო ქრისტე. აქედან შეიძლება დავასკვნათ, რომ მოწამეობაზე უფრო დიდია ღვთის შემეცნება, თუმცა მოწამეობა არ არის მცირე. ღვთის შემმეცნებელი და ღვთის განმცხადებელი უფრო წინ დგას, ვიდრე - მოწამე.

ასე რომ არ ყოფილიყო, მაშინ ეკლესია იოანეს მოწამეს უწოდებდა და არა იოანე წინამორბედს, იოანე ნათლისმცემელს ან "ხმა მღაღადებელს" უდაბნოში. მეორე საკითხია, მაცხოვარმა რატომ არ დაიცვა ან რატომ არ აღადგინა იოანე? მაცხოვარი ამქვეყნად არ მოსულა იმისთვის, რომ ადამიანები დაეცვა ბუნებრივი სიკვდილისგან. მაცხოვარი მოვიდა იმისთვის, რომ მორწმუნეები დაიცვას იმ სიკვდილისგან, რომელსაც საუკუნო სიკვდილი ჰქვია, რომელიც არის გეენა, ჯოჯოხეთი, ანუ ეშმაკისგან ცდუნება.

იოანე მიდიოდა საუკეთესო გზით, ანუ იოანემ ყველაფერი გააკეთა ისე, როგორც ღვთისგან იყო განზრახული. ღვთის წინაშე ყველაფერი აღასრულა და აღასრულა ისიც, რომ მოწამეობრივი გზით წავიდა, ეს კი იყო მისი განდიდება. ან განგიდებაში მაცხოვარი ხელს კი არ უშლის, არამედ, პირიქით, განერიდა"

/არქიმანდრიტი დოროთე (ყურაშვილი), საუბრები სახარებაზე/