ღვთისმსახურება "თანამედროვე ქართულ ენაზე" პარამეტრები

[ზებედე]

როგორ ფიქრობთ, საჭიროა თუ არა თანამედროვე ქართულ ენაზე აღესრულოს წირვა-ლოცვა? მე ვფიქრობ რომ საჭიროა, რადგან ყველასათვის გასაგები იყოს რას კითხულობს და ლოცულობს მღვდელი, დიაკვანი, მედავითნე...ჩემის აზრით აუცილებელია ქრისტიანობა ყველასთვის გასაგებად უნდა იქადაგებოდეს, ძნელია ძველქართულის მოსმენა, მე პირადად ვერაფერს ვგებულობ...ეხლა ხომ არ არის 5 ან 10 საუკუნე? იმ დროს რომ დღევანდელი (თანამედროვე) ქართული მოესმინათ ვერაფერს გაიგებდნენ დარწმუნებული ვარ ასევე ძნელია იმ დროინდელი ქართულის გაგება...რატომღაც ზოგიერთს მიაჩნია რომ მაგ: დიდებაი მამასა და ძესა და წმინდასა სულსა" უფრო დიდი მადლია ამაში ვიდრე "დიდება მამასა და......." ასევე ამბობენ რომ ძველქართულში უფრო "დიდი მადლი" დევსო, ვერ ვხვდები რატომ უნდა იყოს "უმადლო" თანამედროვე ქართულ ენაზე ჩატარებული წირვა-ლოცვა როცა ეს უფრო გასაგებია ადამიანთათვის?

[მარიამი]

და მეტსაც გეტყვით წაბილწული სიტყვები მოსდით თავში...მერე აზრადაც...მერე დგახარ ადამიანი ხატთან..უყურებ მას და მოგდის რაღაც საშინელება...სიბილწე ..სიბინძურე აზრები თავში....

ეგ არ მიგულისხმია. მე ვიგულისხმე არასწორი ფრაზები ლოცვის დროს. მაგალითად, წმინდანს რომ თხოვო: ცოდვები შემინდეო. ეს მხოლოდ ღმერთს უნდა თხოვო... და ზოგადად ასეთი სტილის შეცდომები.

გემოვნების ამბავია რა, მაგრამ მემწვანილე რომ შემოვა და ეს შენი პოეზია სულ არ აინტერესებს, იმას რა ვუყოთ? თუ მხოლოდ მოტრფიალეთათვის მოვიდა ქრისტე?

მოტრფიალე რა შუაშია, შვილო? შენ თუ ლოცვაში პოეზიის მეტს ვერაფერს ხედავ, კიდევ ერხელ შემიძლია გაგიმეორო, რომ მეცოდები და მემწვანილესაც ძალიან კარგად შეუძლია ძველი ქართულის გაგება. თუნდაც გუჯას მოყვანილი ციტატები წააკითხე ნებისმიერი მემწვანილეს და ჰკითხე: რომელი სიტყვა ვერ გაიგო. შეიძლება განმარტება ვერც მემწვანილემ გაიგოს და ვერც პროფესორმა, თუ მამებს არ წაიკითხავს, მაგრამ ენის გაგება რა პრობლემაა არ მესმის.

1. წიგნი შობისა იესუ ქრისტესი, ძისა დავითისი, ძისა აბრაჰამისი.
2. აბრაჰამ შვა ისაკ; ისაკ შვა იაკობ; იაკობ შვა იუდა და ძმანი მისნი; 3. ხოლო იუდა შვა ფარეზ და ზარა თამარისგან; და ფარეზ შვა ესრომ; ესრომ შვა არამ; 4. არამ შვა ამინადაბ; ამინადაბ შვა ნაასონ; ნაასონ შვა სალმონ; 5. სალმონ შვა ბოოს რექაბისგან; ბოოს შვა იობედ რუთისგან; იობედ შვა იესე; 6. იესე შვა დავით მეფე; დავით მეფემან შვა სოლომონ ურიაჲს ცოლისაგან; 7. სოლომონ შვა რობოამ; რობოამ შვა აბია; აბია შვა ასა; 8. ასა შვა იოსაფატ; იოსაფატ შვა იორამ; იორამ შვა ოზია; ოზია შვა იოათამ; 9. იოათამ შვა აქაზ; აქაზ შვა ეზეკია; 10. ეზეკია შვა მანასე; მანასე შვა ამონ; ამონ შვა იოსია; 11. იოსია შვა იექონია და ძმანი მისნი ტყუეობასა მას ბაბილოვნელთასა. 12. შემდგომად ტყუეობისა მის ბაბილოვნისა იექონია შვა სალათიელ; სალათიელ შვა ზორობაბელ; ზორობაბელ შვა აბიუდ; 13. აბიუდ შვა ელიაკიმ; ალიაკიმ შვა აზორ; 14. აზორ შვა სადუკ; სადუკ შვა აქიმ; აქიმ შვა ალიუდ; 15. ელიუდ შვა ელეაზარ; ელეაზარ შვა მატთან; მატთან შვა იაკობ; 16. იაკობ შვა იოსებ, ქმარი მარიამისი, რომლისაგან იშვა იესუ, რომელსა ჰრქჳან ქრისტე.
17. ყოველი ნათესავი აბრაჰამისითგან ვიდრე დავითისამდე ნათესავი ათოთხმეტ; და დავითისითგან ვიდრე ტყუენვადმდე ბაბილოვნისა ნათესავი ათოთხმეტ; და ტყუენვითგან ბაბილოვნისაჲთ ვიდრე ქრისტესამდე ნათესავი ათოთხმეტ.

მითხარით რა, აქ რომელი სიტყვა ვერ გაიგეთ?

ან აქ:

13. და ვითარცა განეშორნეს იგინი, აჰა ანგელოზი უფლისაჲ გამოუჩნდა ჩუენებით იოსებს და ჰრქუა: აღდეგ და წარიყვანე ყრმაჲ ეგე და დედაჲ მაგისი და ივლტოდე ეგჳპტედ და იყავ მუნ, ვიდრემდე გრქუა შენ, რამეთუ ეგულების ჰეროდეს მოძიებად ყრმისა მაგის და წარწყმედად ეგე