IPB

სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )

საეკლესიო ბიბლიოთეკა

4 გვერდი V « < 2 3 4  
Reply to this topicStart new topic
> პატერიკი, ეპიზოდები მამათა ცხოვრებიდან
marine
პოსტი Mar 9 2019, 11:06 AM
პოსტი #61


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 34,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ერთ დროს სინას მთის იღუმენი იყო მამა გიორგი, დიდად მოღვაწე ბერი. დიდ შაბათს იჯდა თავის კელიაში და ფიქრობდა, - წმინდა აღდგომის შესახვედრად წავალ იერუსალიმში და წმინდა ტაძარში მაცხოვრის აღდგომას ვეზიარები წმინდა საიდუმლოსო. მთელი დღე ფიქრობდა და ლოცულობდა. საღამოს კი მორჩილი კანონის შესასრულებლად გაუშვა და აკურთხა: წმინდა ზიარების დრო რომ დადგება, მაშინ მოდიო.

თვითონ კი ამ დროს ღვთის განგებულებით უეცრად აღმოჩნდა იერუსალიმის მთავარეპისკოპოს პეტრეს სიახლოვეს. იგი სხვებთან ერთად პატრიარქმა აზიარა. თავის სვინკელს, მინას ჰკითხა: - სინას მთის ამბა როდის მოვიდაო. არ ვიცი, ახლა მეც პირველად დავინახეო, - უპასუხა მინამ. მაშინ პატრიარქმა ბრძანა: - უთხარით, რომ მერე ჩემთან ერთად ტრაპეზი გაიზიაროსო. გადასცეს დანაბარები მამა გიორგის. როგორც ღვთის ნება იქნებაო, - თქვა მან.

იღუმენი ეამბორა მაცხოვრის საფლავს და კვლავ თავის კელიაში აღმოჩნდა. ამ დროს კი მოწაფემ დაუკაკუნა კარზე, ზიარების დროაო. ამასობაში პატრიარქი პეტრე შეწუხდა, რომ იღუმენი გიორგი ეურჩა და საყვედურის ეპისტოლე გაუგზავნა "დამნაშავეს".

ასევე წერილები გაუგზავნა ფარანის ეპისკოპოსს და სხვა ცნობილ სინელ მამებს. ამბა გიორგიმ სამი დეკანოზი გაუგზავნა პატრიარქს და თან მისწერა, "უწყოდეს თქვენმა ნეტარებამ, რომ ექვსი თვის შემდეგ ერთმანეთს იესო ქრისტეს წინ წარმდგარნი შევხვდებით".

დეკანოზებმა წერილი გადასცეს და უთხრეს, მრავალი წელია, რაც ამბა გიორგი პალესტინაში არ ყოფილაო, იმავეს ატყობინებდა ფარანის ეპისკოპოსის მიერ საპასუხოდ გამოგზავნილი წერილი: წმინდა მამა უკვე სამოცდაათი წელია სინას წმინდა მთას არ გაშორებიაო.

პატრიარქმა კი მათ თვითონაც დაუდასტურა და ის ხალხი წარმოუდგინა, ვინც ამბა გიორგის თვითმხილველი იყო და ამბორუყო მას. ექვსი თვის მერე მამა გიორგის ნათქვამი აცხადდა: პატრიარქი და ბერი თითქმის ერთ დროს გარდაიცვალნენ."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Jul 31 2019, 01:47 PM
პოსტი #62


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 34,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა კოზმა ათონელის სახელი ბევრისთვისაა ცნობლის. მის სახელზე პირველი ტაძარი აუგია ალბანელ ფეოდალს ვაჰირ ალი ფაშა ტეპენელს. ერთხელ, როცა ალი ფაშა ჯერ კიდევ ბეი იყო, მას წმინდა კოზმამ უთხრა, - მალე მთელ სამყაროში გაითქვამ სახელს, მხოლოდ ალბანეთში კი არა, სხვაგანაც დაიპყრობ ქალაქებს. დიდ სახელს დატოვებ სოფელში. ასეთია ნება ღვთისა. მაგრამ დაიმახსოვრე, თუ გინდა, რომ ხელისუფლება შეუნარჩუნო შენს მემკვიდრეებს, უნდა შეიყვარო და დაიცვა ქრისტიანებიო. ოცდაათი წლის მერე, როცა მისი წინასწარმეტყველება ახდა, ალი ფაშას გაახსენდა წმინდა კოზმას ნათქვამი. მღვდელმთავარს დაავალა მონასტრის აშენება, სადაც წმინდა კოზმას ნეშტი გადაასვენებინა, ხოლო წმინდანის პატიოსანი თავი ვერცხლით მოაჭედვინა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 29 2019, 03:29 PM
პოსტი #63


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 34,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"მამა იერონიმე ეგინელს კელიაში გერმანელი ჯარისკაცის მიერ დატოვებული ყუმბარა აუფეთქდა და მარცხენა ხელთან ერთად სმენაც დაკარგა. მამა იერონიმე ღმერთს მადლობდა და ხშირად ამბობდა: "უფალო, არაფერი მქონდა, როცა დავიბადე. შენ შემქმენი და ყველაფერი მიბოძე, კურთხეულ იყოს სახელი შენი, და თუ ჩემი სულისთვის სასარგებლო იქნება, წაიღე ჩემი მეორე ხელიც".

ერთი წლის მერე მან ძილში წმინდა უვერცხლოდმკურნალნი ნახა და სმენა დაუბრუნდა, არადა, ექიმთა აზრით, ეს შეუძლებელი იყო. სამადლობლად მამა იერონიმემ თავისი სკიტიდან ორას მეტრში წმინდა უვერცხლოდმკურნალთა სახელზე პატარა საყდარი ააშენა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Nov 13 2019, 05:15 PM
პოსტი #64


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 34,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



წერილი ღმერთს

"ყველაზე ცნობილ ბერძენ წმინდანს, მღვდელმთავარ ნექტარიოს ეგინელს ერში ანასტასი ერქვა. ის ძალზე ღარიბ ოჯახში ცხოვრობდა, მაგრამ მშობლები ცდილობდნენ ყველაფრისთვის მადლობა გადაეხადათ უფლისთვის და ამას ასწავლიდნენ შვილებსაც. კვირა დღეს მთელი ოჯახი ეკლესიაში ლიტურგიაზე მიდიოდა. პატარა ანასტასის ძალზე მოსწონდა ქადაგებები, ზოგჯერ შინ დაბრუნებული აძვრებოდა სკამზე და იმეორებდა მღვდლის ნაქადაგარს. ჯერ კიდევ პატარა ბიჭი გულმოდგინედ ლოცულობდა. შვიდი წლისამ კი წებოთი რვეული შეკრა და დედას უთხრა, რომ მასში ღვთის სიტყვას ჩაწერდა.

ანასტასი ნიჭიერი ბიჭი იყო, მაგრამ სწავლა რომ გაეგრძელებინა, მშობლიური მხარიდან უნდა წასულიყო. სიღარიბის გამო მშობლებს მისი კონსტანტინოპოლში გაგზავნა მოუხდათ, რათა იქ ემუშავა და ესწავლა. კურთხევა აიღო, ზურგზე ჩანთა მოიგდო და სელივრიის პორტისკენ გაეშურა. კონსტანტინოპოლში ორთქლმავალი მიდიოდა. ანასტასიმ კაპიტანს სთხოვა, ფული არ მაქვს და გთხოვთ წამიყვანოთო. მან უარი უთხრა. ანასტასი დამწუხრებული უცქერდა პატარა ორთქლმავალს და ღმერთს შეწევნას სთხოვდა. გემზე ძრავები ჩართეს, მაგრამ ადგილიდან არ დაიძრა. კაპიტანმა სიჩქარის მომატება ბრძანა, მაგრამ გემი ძველებურად ადგილზე იდგა. ანაზდად კაპიტანმა თვალი მოჰკრა დამწუხრებულ ანასტასის და უნებურად მიმართა: "ამოდი!" ბიჭი ისარივით აიჭრა ხომალდზე და გემი ზღვაში გავიდა. ყრმის სიხარულს საზღვარი არ ჰქონდა და განუწყვეტლივ ადიდებდა და მადლობდა ღმერთს.

ორთქლმავალი კონსტანტინოპოლში ჩავიდა, ანასტასი ქალაქში არავის იცნობდა, სამუშაოს ძებნა დაიწყო და თამბაქოს ქარხანაში იშოვა ადგილი (იმ დროს 8-12 წლის ბავშვებსაც რთავდნენ მუშაობის ნებას). პატარა ბევრს მუშაობდა, მაგრამ ძალზე ცოტას უხდიდნენ. ისეთ გაჭირვებაში ცხოვრობდა, გადაწყვიტა, ღმერთისთვის წერილი მიეწერა და თავისი გაჭირვება მოეყოლა. "შევთხოვ წინსაფარს, ტანსაცმელსა და ფეხსცმელს, მე ხომ არაფერი მაქვს და მცივა", - ფიქრობდა ანასტასი. აიღო ქაღალდის ფურცელი და დაწერა: "ჩემო ქრისტე, არც წინსაფარი მაქვს, არც ფეხსაცმელი. გთხოვ გამომიგზავნო. შენ ხომ იცი, როგორ მიყვარხარ". შემდეგ წერილი ჩადო, დაბეჭდა, კონვერტს დააწერა: "უფალ იესო ქრისტეს, ზეცაში". ამ წერილით წავიდა ფოსტაში. გზად მეზობელმა ვაჭარმა ჰკითხა, - საით მიდიხარო.

ბიჭმა არ იცოდა, რა ეთქვა, ხელში წერილს ატრიალებდა.

- მომეცი შენი წერილი, მე გავგზავნი.

ანასტასიმ დაუფიქრებლად გადასცა წერილი. ვაჭარმა წერილი ჯიბეში ჩაიდო და გზა გააგრძელა. საფოსტო ყუთში წერილის ჩაგდებისას ყურადღება მიაქცია მისამართს, ჩაფიქრდა და წერილი გახსნა. წაიკითხა. შეეცოდა ბიჭი. მეორე დღეს ანასტასიმ ფოსტით წერილი მიიღო, რომელშიც ფული იდო."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Nov 13 2019, 05:37 PM
პოსტი #65


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 34,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა კირილეს სავანეში ერთმა ძმამ, თეოდოტემ, ისე მოიძაგა თავისი წინამძღვარი, რომ გულგრილად ვერ უსმენდა მის ხმასაც კი. ძმებს ეს არ გამოეპარათ და თეოდოტეს დამშვიდება სთხოვეს. თეოდოტემ ეს ვერ შეძლო და იძულებული გახდა, სავანე დაეტოვებინა.

ერთი გამოცდილი მამის რჩევით, წასვლამდე წინამძღვარი ინახულა. ერთი საყვედურიც კი ალბათ სამუდამოდ დაარღვევდა შერიგების შესაძლებლობას. წმინდა კირილემ მშვიდად მოუსმინა მას და უთხრა: "საყვარელო ძმაო! ყველა შეცდა, ვინც კაცად ჩამთვალა, ჭეშმარიტად მხოლოდ შენ განსაჯე, როცა ფიქრობდი, რომ ბოროტი და ცოდვილი ვიყავი. მართლაც ცოდვილი და უმაქნისი ვარ". ამან ისე იმოქმედა თეოდოტეზე, რომ დაემხო წინამძღვრის წინაშე და ტირილით შეინანა თავისი გულბოროტობა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

4 გვერდი V « < 2 3 4
Reply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 2 მომხმარებელი (მათ შორის 2 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

 



მსუბუქი ვერსია ახლა არის: 10th December 2019 - 11:11 PM

მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი

ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი