![]() |
სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )
![]() ![]() |
![]() |
marine |
![]()
პოსტი
#41
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მედავითნე პროდრომოსი ხშირად სთხოვდა ხოლმე [წმინდა არსენ კაბადოკიელს], ვირზე შემჯდარიყო, მაგრამ მამა არსენი ყოველთვის უარობდა. კანონად ჰქონდა, პირუტყვზე არასოდეს შემჯდარიყო, რა გრძელიც უნდა ყოფილიყო გზა. ის ხუთჯერ იყო იერუსალიმში, ხუთივჯერ ფეხით ჩავიდა ფარასადან მესინის პორტამდე, საიდანაც გემი გადიოდა.
მამა არსენს არ სურდა, საკუთარი კეთილდღეობისთვის პირუტყვი გაეტანჯა, რადგან ყველა ქმნილება ებრალებოდა... ერთხელაც მამა არსენი მედავითნე პროდრომოსთან ერთად საროჭიკოდ სოფელს შემოივლიდა. ფეხები ისევ დაუსივდა. პროდრომოსი შეევედრა, ვირზე შემჯდარიყო, მაგრამ ამაოდ, მამა არსენმა უთხრა პროდრომოსს: - შენ დაჯექი, ჩემზე ნუ იღელვებ. ღმერთმა ადამიანს დასახმარებლად ცხოველები მისცა. მე ნუ მიყურებ, მე მონაზონი ვარ. ქრისტე სულ ფეხით მოგზაურობდა და მხოლოდ ერთხელ შეჯდა ვირზე, როცა იერუსალიმში შედიოდა, რადგან ასე იყო საჭირო. მე ვირზე უარესი ვარ და როგორ შემიძლია მას შევაჯდე?" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#42
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ზამთარში, ყინვები რომ დაიწყებოდა, [ღირსი გაბრიელი, აღმსარებელი და სალოსი] ცხოველებსა და ფრინველებზეც ზრუნავდა და აპურებდა"
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#43
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ცნობილია, რომ წმიდა სერაფიმ საროველს სიცოცხლეშივე ემორჩილებოდნენ გარეული ცხოველები. ღამით წმიდანის სენაკთან მიდიოდნენ მხეცები: დათვები, მგლები, კურდღლები და მელიები; გველები, ხვლიკები და სხვა ქვეწარმავლებიც მიხოხავდნენ. წმიდა სერაფიმე სენაკიდან გამოდიოდა და მათ თავისი საპურიდან აჭმევდა, სადაც ის კვირის სამყოფ პურს ინახავდა. მრავალი მხეცი მიდიოდა მასთან, პური კი ყველას ჰყოფნიდა"
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#44
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ვიხსენებ ტროფიმეს [ოპტინელი] და უმალ შემდეგი სურათი წარმომიდგება თვალწინ, - ღიმილით ამბობს მომლოცველი ვიქტორ პროსკუროვი, - აი, მინდვრიდან ბრუნდება ტრაქტორით, მისკენ ყოველი მხრიდან, მიისწრაფიან ბავშვები და ძალღები კუდის ქიცინით. მონასტრის ცხენები კი უკვე კისერს იგრძელებენ, თავი მხარზე რომ ჩამოადონ", ბავშვებს ბერი აღტაცებული სიყვარულით უყვართ - მან ცხოველთა ჩვევები იცოდა, ფრინველების ხმებს ცნობდა, ცხენების "ესმოდა", მონასტრამდე ცხენსაშენში მუშაობდა, ჯიშიან ბედაურებს ხედნიდა. "როდესაც ცხენს მოაჭენებდა მინდორში, - სამუშაოს თავს ვანებებდით და ვუყურებდით. ისეთი სილამაზე იყო, ნამდვილი კინო გეგონებოდა! თითქოს ცხენს შეეზარდაო".
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#45
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
ზღარბები და დათვი
"ერთხელ ადრიან გაზაფხულზე ოპტინის ტყეში ვსეირნობდით, ის კი მთელი ორი საათი მიყვებოდა, რომელმა ცხოველმა დატოვა კვალი და რომელი ცხოველი ბინადრობს იქ. "აი, კურდღელს გაურბენია, - მეუბნება, აქ კი მელია გაეკიდა თაგვს,აქ შველს უჭამია". სხვა ცხოველებსაც ასახელებდა, მაგრამ ცხოველებში ვერ ვერკვევი. უცებ დათვის კვალი დაინახა და ბედნიერს აღმოხდა: "დაა-თუუ-ჩაა!"დააკვირდა და თქვა: "ეტყობა ზამთარში არ დაუძინია, ცოტა ხნის წინ გაუვლია აქ - კიდევ დახედა და ამბობს: - ერთი წამის წინ იყო აქ, სადღაც აქვეა". ისეთი სისწრაფით გამოვიქეცით, რომ თვალის დახამხამებაში მონასტერში ვიყავით. კიდევ მახსოვს, მამა ფერაპონტე [ოპტინელი] და მომლოცველი ნიკოლაი ემელიანოვი ტყეში წავიდნენ და მთელი ტომარა ზღარბები მოიყვანეს. ღამით ზღარბები სენაკში დარბოდნენ, თამაშობდნენ, მამა ფერაპონტე კი უყურებდა და იცინოდა. ჩვეულებივ, სერიოზული იყო ხოლმე, მხოლოდ თვალებით იღიმებოდა. მაშინ კი თვალები მთლად ბავშვური გაუხდა. თურმე ზღარბები საწყობისთვის სჭირდებოდა, თაგვები და ვირთაგვები რომ დაეჭირათ. მამა ფერაპონტემ ყველაზე სხარტები ამოარჩია, დანარჩენები კი ისევ ტყეში დააბრუნა" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#46
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მაშინ დიოკლეტიანეს ბრძანებით, წმინდანი [ანიკიტე] მხეცებს მიუგდეს დასაგლეჯად. უზარმაზარი მძვინვარე ლომი ღრიალით მიუახლოვდა წმიდანს და მის წინ უმანკო ბატკნად გადაიქცა. ის ეალერსებოდა ანიკიტეს და წმინდანის გაოფლიანებულ სხეულს თათით ღრუბელივით ამშრალებდა"
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#47
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"წმინდანის [სვიმეონ მესვეტე, უფროსი] სვეტის მახლობლად საზარელი გველი ბუდობდა. იმ ადგილას ბალახიც არ იზრდებოდა.
ერთხელ უხსენებელს მარჯვენა თვალში ხის ხმელი ტოტი შეერჭო და დაუზიანდა. გველი ღირსი მამის სვეტთან მისრიალდა და მორჩილების ნიშნად იქვე გაწვა, თითქოს წმინდანისგან შველას ითხოვდა. ნეტარმა სვიმეონმა როგორც კი გადმოხედა, გველს ხის ტოტი თვალიდან ამოუვარდა. ქვეწარმავალი იმ ადგილას კიდევ სამი დღე იწვა. ხალხი უშიშრად მიდი-მოდიოდა მის გარშემო, რადგან არავის არაფერს უშავებდა. როდესაც თვალი სრულიად მოურჩა, თავის სოროს დაუბრუნდა" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#48
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"დროთა განმავლობაში წმინდა სევერიანეს სამარე დაიკარგა. მაგრამ ერთხელ ცაზე არწივი გამოჩნდა ბრჭყალებში მრავალფერი ყვავილით დაწნული გვირგვინით, რომელიც მიწაზე დადო.
სწორედ იქ პოვეს ქრისტიანებმა წმინდანის დაკარგული სამარე" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#49
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ერთხელ იქ, უდაბნოში, სადაც მივდივარ ხოლმე, ჩრდილოეთ ევბეაზე, ერთი ქალი, ქალბატონი ელენე მოვიდა და თავისი თიკნები მომიყვანა. მეუბნება:
- შეგიძლია ჩემს თიკნებს ლოცვა წაუკითხო? რადგან ვერ არიან კარგად. მე წამოვდექი. თიკნები თავისით მოვიდნენ ჩემთან. ხელები გავშალე და ლოცვის კითხვა დავიწყე. ყველანი ჩემს გარშემო იდგნენ, თავები აწეული ჰქონდათ და მიყურებდნენ. ერთი თხა მომიახლოვდა და ხელზე მეამბორა. უნდოდა, რომ მოვფერებოდი. მე მოვეფერე და ესიამოვნა. ყველა თიკანი გარს შემომეხვია და ზედ სახეზე მიყურებდა. მე ვლოცულობდი და თან ჯვარს ვსახავდი მათ. ადრე ძაღლიც გვყავდა. როდესაც გარეთ დამინახავდა, მოირბენდა, ხელზე მეამბორებოდა, დამლოშნიდა და მერე გარბოდა, რომ არ დამეტუქსა" /წმ. პორფირი კავსოკალიველი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#50
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ერთხელ, კესარიის გზას რომ დაადგა, უდაბნოში სახედარი მშიერმა ლომმა გასტაცა და შეუჭამა. ზოსიმე [ფინიკიელი] მის კვალს დაადგა, იპოვა და უთხრა:
- აი, რა, მეგობარო! რამდენადაც ძალზე დავიქანცე და თანაც მხცოვანი ვარ, იმ ბარგის ტარება, ჩემს სახედარს რომ ავკიდე, არ ძალმიძს, ამიტომ, თუმც კი შენს ბუნებას არ შეჰფერის, ეს ტვირთი ქალაქის კარიბჭემდე მიმიტანე. შემდეგ კი, შეგიძლია, უდაბნოში დაბრუნდე და შენი ბუნებისაებრ იმძვინვარო! მაშინ მხეცი მის ნებას დაჰყვა, კრავივით უწყინარ იქმნა, ხუცესს მორჩილად მიუახლოვდა, ტვირთი კესარიის ჭიშკრამდე მიუზიდა და კვლავ უდაბნოს შეერთო". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#51
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"სინაზე ცხოვრების დროს ორი კაკაბი მყავდა - გვიამბობდა მამა პაისი [ათონელი], - იმ დროს ხშირად ვიყავი დამწუხრებული და კაკბები მოდიოდნენ ჩემს დასამშვიდებლად. ხის კვეთის დროს მხარზე მესხდნენ ჩიტები. ერთი კვირა ავად ვიყავი და ფრინველები არ მინახავს. გამოვჯანმრთელდი და საჭმელი დავუყარე, არ მოსულან. დავუტოვე და წავედი. მეორე დღეს ვნახე, რომ არ ეჭამათ. დამინახეს თუ არა კვლავ მისული, გარს შემომეხვივნენ და მაშინ აკენკეს პურის მარცვლები".
გარეული ცხოველები განსაკუთრებით მოსიყვარულენი არიან. მათ შორის ადამიანზე მეტად თბილი და მოსიყვარულე შემხვედრია. უმჯობესია დაუმეგობრდე გარეულ ფრინველებს და ცხოველებს, ვიდრე მიწიერი მსოფლმხედველობის ადამიანებს. თუ უფალთან ჭეშმარიტი მეგობრობა გსურს, შეივყარე წმიდანები ან გარეული ცხოველები". *** მამა პაისი იგონებდა: "ბრინჯის ფლავი მოვამზადე და ვწმენდდი კონსერვის ყუთს. ნარჩენები კი გადავუყარე თაგვებს. მას შემდეგ ხის ნარჩენებს რომ გადავყრიდი თაგვებს ეგონათ, რომ ისევ საჭმელი იყო და ჩემს გარშემო გროვდებოდნენ, გარეული ცხოველებიც კი მშვიდდებიან და თვინიერდებიან ჩვენთან, როცა სწორად ვცხოვრობთ". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#52
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"კვიპროსელი მომლოცველი მ.ს. ყვებოდა: "ერთხელ "პანაგუდაში" კვიპროსელ მომლოცველთა ჯგუფი მოვიდა. ბერმა [ღირსი პაისი ათონელი] მათ უთხრა, რომ მათ თვითონ აეღოთ ყუთიდან ლუკუმი (ლახათ-ლუქუმი). როგორც კი მათ ყუთს თავი ახადეს, ერთმანეთს გაოგნებულება შეხედეს. ლუკუმის ყუთი ჭიანჭველებით იყო სავსე. როგორც ჩანს, ერთ-ერთმა მომლოცველმა ყუთს ცუდად დაასხურა, თუმცა კი თავსახურზე დაწერილი იყო, რომ მჭიდროდ დაეფარებინათ. ჭიანჭველა იმდენი იყო, რომ მათ ქვეშ ლუკუმი არც კი ჩანდა, უფრო ზუსტად შავად მოჩანდა.
როცა ნახა, თუ რაში იყო საქმე, ბერმა ყუთიდან ლუკუმის ნაწილი ამოიღო, და ჭიანჭველებს ალერსიანად, მაგრამ მკაცრად უთხრა: "ეს ნაჭერი თქვენია, წადით და ჭამეთ, სხვა ნაჭრები კი ადამიანებს დაუტოვეთ". ჩვენ გაოცებულნი შევცქეროდით, თუ როგორ დაემორჩილნენ ჭიანჭველები ბერს, გამოძვრნენ ყუთიდან, მიცოცდნენ "თავის" ლუკუმთან და მისი ჭამა დაიწყეს" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#53
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მამა პაისის [ათონელი] უსაზღვრო სიყვარული ღვთისადმი და მისი ხატის, ადამიანისადმი ავსებდა მის გულს, იღვრებოდა ირგვლივ და ცხოველებსაც სწვდებოდა. განსაკუთრებით გარეული ცხოველები უყვარდა, ისინიც გრძნობდნენ ამ სიყვარულს და მასთან მოდიოდნენ.
ერთი შველი შეეჩვია მონასტერს. მამა პაისი თავისი ხელით აჭმევდა, შუბლზე საღებავით გამოუსახა ჯვარი და მონადირეები გააფრთხილა არ ენადირათ მონასტერთან ახლოს და არც ჯვრიანი შველი მოეკლათ. ერთმა მათგანმა არ შეისმინა მამის თხოვნა და სწორედ ეს შველი მოკლა. დამწუხრდა მამა პაისი და იწინასწარმეტყველა, რაც სრულად აცხადდა. აქ არ მოგითხრობთ, რადგან ის ადამიანი, ვისაც შეემთხვა, დღესაც ცოცხალია. ტყეში, მონასტრის გარშემო, დათვები ცხოვრობდნენ. ერთ მათგანს შეხვდა მონასტრისკენ მიმავალი ბერი ვიწრო ბილიკზე. დათვი გვერდზე გადგა და გზა დაუთმო მამა პაისს. ამ უკანასკნელმა კი ხელით ანიშნა, რომ გაევლო, მან კი (დათვმა) ფეხი გაიქნია, თითქოს მიანიშნა, გაიარეო. გვიყვებოდა თავად: "მე ვუთხარი: "ხვალ არ გამოჩნდე მონასტერში, რადგან მომლოცველები იქნებიან და შეშინდებიან". - დათვიც დამორჩილდა. ერთი კი, სხვა დათვი, თითქმის ჩაუსახლდა მონასტერში, ხშირად მოდიოდა და მამა პაისი აჭმევდა. ზოგჯერ არ ისმენდა ხოლმე ბერის გაფრთხილებას და დათვი მაშინ ჩნდებოდა, როცა მონასტერში ხალხი იყო. ვინც ხედავდა მას, შიშით კანკალებდა, მათ შორის, ვისაც მონასტერში უნახავს დათვი, იყო კეტი პატერაც. "ღამით ავდიოდი მონასტერში, ფანრით, რომ წირვისთვის მიმესწრო. ხმაური გავიგონე, მივანათე შუქი და ცხოველი შევნიშნე. დიდ ძაღლს მივამსგავსე. მე მომყვებოდა და როცა მივაღწიე მონასტერს, ვკითხე მამა პაისს ძაღლი თუ ჰყავდა. მიპასუხა: "ძაღლია ეს? შეხედე კარგად - დათვია". /მღვდელმონაზონი ისააკი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#54
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ბერს [ღირსი პაისი ათონელი] უყვარდა თავისი კალივის ზემოთ ერთ ფერდობზე ასვლა და იქ სკვნილზე ლოცვა. მასთან იქ სტვენიამ დაიწყო მოფრენა. ბერი მას დაუმეგობრდა და სახელიც დაარქვა: ოლეტი, რაც ბედუინების ენაზე "ჩვილს" ნიშნავს. როცა ბერი მას სახელით დაუძახებდა, ის მაშინვე მიფრიდებოდა მასთან, მხარზე დააჯდებოდა და მისი ხელისგულიდან საკვებს კენკავდა. როცა ბერი იქაურობას ტოვებდა, საკვებს ერთ ბრტყელ ქვაზე უტოვებდა, რომლის ქვეშაც მუდმივად ინახებოდა ორ ქილაში ოლეტის საჭმლის მარაგი: ერთი ქილა ბრინჯით იყო სავსე, მეორე - ფეტვით.
ბერი გვიამბობდა: "მე და ოლეტი უკვე ხუთი წელია ვმეგობრობთ. ერთხელ, როდესაც ავად გავხდი და ფერდობზე ვერ ავედი, ოლეტი საჭმელს არ მიეკარა, - ქვაზე რომ დავუტოვე, და ჩემს სენაკთან მოფრინდა ამბის გასაგებად. ამ ბეჩავმა გულლმობიერებაში მომიყვანა. ცხოველებს ესმით ადმიანის მათდამი განწყობა და ამ განწყობის შესაბამისად ურთიერთობენ ჩვენთან. ადამიანი მათთვის ღმერთივითაა. ამიტომ უნდა გვიყვარდეს ისინი, - მათთვის ხომ სხვა სამოთხე არ არსებობს". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#55
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"საკუჭნაოს თაგვები შეეჩვივნენ, მამა გაბრიელმა [აღმსარებელი და სალოსი] მამა გიორგის [ბეთანიელი] შესჩივლა. ბერიც მივიდა და თაგვებს იქ შესვლა აუკრძალა. "მას შემდეგ იქ თაგვები აღარ მინახავს" - იგონებდა მამა გაბრიელი. როცა ცხელოდა ტაძარი ბუზებითა და მწერებით ივსებოდა. ჩვენ კი დილით საწირავად, რომ შევიდოდით, მამა გიორგი ხმადაბლა იტყოდა:
"აბა დასტოვეთ ტაძარი და წირვაში ხელი არ შემიშალოთ" და რამდენიმე წამში ერთი მწერი აღარსად ჩანდა". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#56
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მე მინდა, გაგახსენოთ ერთი შემთხვევა, რომელიც ჩემს ცხოვრებაში მოხდა: მარტყოფში გვაქვს მონასტერი, დედათა მონასტერი, იქ ვიმყოფებოდი მე და ვისვენებდი. სახლში შემოფრინდა ორი მერცხალი და გარშემო უვლიდა ოთახს, სადაც მე ვიყავი. მერე დაიწყეს ბუდის კეთება, თან ჩქარობდნენ.
და სად დაიწყეს ბუდის კეთება? შუაში ეკიდა ჭაღი. თქვენ იცით, ჭაღს აქვს თაღი, მერე მოსდევს ჯაჭვები და მრგვალი რკინის საკიდი. აი იმ თაღში შევიდნენ, საკიდში და იქ აკეთებდნენ ბუდეს. და მე ვუთხარი: მანდ რომ აკეთებთ ბუდეს, მანდ დენია, ელექტროდენია და შეიძლება, დაგარტყას და მოგკლას. ეხლა მე ფიცარს ავიღებ და კუთხეში სადმე დაგიმაგრებთ და იქ გააკეთეთ თქვენი ბუდე. თქვენ წარმოიდგინეთ, გაიგეს, ყველაფერი გაიგეს ეს ჩემი ნათქვამი. ჩავედი ეზოში, ვიპოვე პატარა ფიცარი, კუთხეში დავარტყი ლურსმანი და ვუთხარი, ახლა აქ გააკეთეთ-მეთქი ბუდე. ესეც გაიგეს და დაიწყეს კეთება. დაანებეს თავი იმ ჭაღს და დაიწყეს კეთება ბუდისა იმ ფიცარზე. შემდეგ ჩვენ ავედით მთაზე, იქ სალოცავი იყო წმინდა გიორგისა (ეხლა ტაძარია). სახლიდან არის ერთი კილომეტრი, შორს არ არის. ღამდებოდა, ჩვენ წამოვედით სახლისკენ და ჭყივილით ჩვენს წინ, პირდაპირ სახესთან ორი მერცხალი მოფრინდა. და მე ვუთხარი, ჩემთან ერთად ვინც იყვნენ, ეს ჩვენი მერცხლები ხომ არ არიან-მეთქი?ჩამოვედით სახლში და მორჩილ გალინას (ბერძენი ქალი იყო) ვეკითხები: დედა გალინა-მეთქი, ხომ გინახავს ჩვენი მერცხლები? და ის მპასუხობს, ცოცხით ძლივს გავყარე ოთახიდანო. მე ვუთხარი, რატომ გაყარე, ვინ დაგავალა, რას გიშლიდნენ? მაგრამ ისინი უკვე გაყრილები იყვნენ და მე დარდი გამყვა, ღამე სად იქნებიან, არაფერმა ავნოსთქო. მეორე დღეს მოფრინდნენ ისევ, სამი წრე გააკეთეს და წავიდნენ, დამემშვიდობნენ. ისე ძალიან იმოქმედა ამან. შემდეგ აღარ მოფრენილან, მაგრამ დაგვემშვიდობნენ. ეს კიდევ მეტყველებს იმის შესახებ, როგორი კავშირია ადამიანსა და ბუნებას შორის". /კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#57
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,548 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ველური მხეცები წმიდა დედებთან და მამებთან მიდიოდნენ და ეალერსებოდნენ, ისინი სიყვარულის კეთილსურნებლებას გრძნობდნენ"
/მამა კალისტრატე/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
![]() ![]() |
მსუბუქი ვერსია | ახლა არის: 28th March 2024 - 06:11 PM |
მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი
ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი