IPB

სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )

საეკლესიო ბიბლიოთეკა

134 გვერდი V « < 132 133 134  
Reply to this topicStart new topic
> მონოზონნი(სამონაზვნო წესით ცხოვრება), რაოდენ დიდი ყოფილა მონაზვნობის პატივი...
marine
პოსტი Feb 21 2020, 12:50 PM
პოსტი #2661


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ბერი ეფრემ ფილოთეველი


„ჩემი ცხოვრება ბერ იოსებ ისიხასტთან“


(გაგრძელება)


იესოს ლოცვა


"ერიდან გამოსულს, რამდენიმე დღის შემდეგ მამა არსენმა მითხრა:

- კელიაში შემომიარე ყმაწვილო, ლოცვას შეგასწავლი.

მაშინ ჯერ არ ვფლობდი გონიერ ლოცვას, მაგრამ მისი კელია ორივეს რომ ვერ დაგვიტევდა ეს ვიცოდი.

- მე იატაკზე ვიდგები, შენ - საწოლის ფიცარზე, გონება გულში ჩავკეტოთ და ვთქვათ: „უფალო იესო ქრისტე შემიწყალე მე!“

- ვნახოთ რა გამოვა. გასაგებია?

- მესმის

- იცოდე, ყურადღებით! წარმოთქვი გონებით და არა ბაგეებით. ორივენი ფეხზე ვიდგებით და არ ჩაგეძინოს.

- რა დამაძინებს!

ჩავთვალე რომ უკვე ყველაფერს მივხვდი, გონიერ ლოცვას ჩავწვდი და ვცადე მელოცა. ცოტა ხნის შემდეგ მამა არსენი მეკითხება:

- თუ გრძნობ, ან ამჩნევ რამეს? ღვთის მადლი იგრძენი?

- ვერა, მამაო

- დაიკარგე აქედან შე საქონელო! ჩემი გული განათდა, ხარობს. შენ კი ამდენ ხანს რას აკეთებდი, რატომ ვერაფერი იგრძენი ჩლუნგი თუ არ ხარ?

- მეც არ ვიცი, რას ვაკეთებდი.

- შენს კელიაში დაბრუნდი და გააგრძელე.

დავბრუნდი ჩემთან და დავიწყე: „უფალო იესო ქრისტე შემიწყალე მე!“ ჩვენს შორის თხელი კედელია. ის მიკაკუნებს: „ჩუმად, ხელს ნუ მიშლი, მხოლოდ გონებით!“
არაფერი გამომდის: ფიქრები დახტიან, გონება ბუქსაობს, მეყვინთება. პატარა კელიაში სიარული შეუძლებელია, ჩამეძინება - წავიქცევი და ვიტკენ რამეს. დავიწყე ჩურჩული: „უფალო იესო ქრისტე, შემიწყალე მე!“ მამა არსენს სიცოცხლის ბოლომდე (ის 97 წლის ასაკში გარდაიცვალა) ახალშობილივით მახვალი სმენა ჰქონდა. ჩურჩული გაიგონა და მიკაკუნებს. მივხვდი მეძახდა და შევედი.

- რატომ საუბრობ?

ღმერთო რა მეშველება!

- მაპატიეთ მამაო.

დავბრუნდი და ლოცვა განვაგრძე, მაგრამ ტვინი არ მუშაობს, მეძინება, გადავედი ჩურჩულზე, მაგრამ ესმის და მიკაკუნებს.

- გონებით-მეთქი!

რას ვიზამდი, შევედი და ჩემი გასაჭირი ავუხსენი. მან მანუგეშა:

- კარგი, იჩურჩულე. არაფერია, გაიზრდები! ჩვენ ათ-თორმეტ საათს ვლოცულობთ, მაგრამ შენ კვიცი ხარ - არ შეგკაზმავთ - ილოცე რვა საათი. როცა უნაგირს დაგადგამთ მაშინ შემოგვიერთდები."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Feb 22 2020, 12:32 PM
პოსტი #2662


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



(გაგრძელება)

"თავიდან სხვა სიძნელეც იყო, არ შემეძლო ქრისტეს სახელის წარმოთქმა. გონება ბუქსაობს, შინაგანი მეტყველება ვერ ავამოძრავე. სიტყვა „უფალოსაც“ - კი ვერ ვამბობ. რა ხდება? ბერმა ამიხსნა:

- კოკორო, გული არ გაიტეხო. დაჟინებით ილოცე. ეგ ნაჭურჭია, თუ დააკაკუნებ - გატყდება და ... მაშინ! აი, მაშინ!.. მიწაში ჩაგდებულ თესლს ჰგავს - სუსტი ღივი დედამიწის გამხმარ ზედაპირსაც არღვევს - ჰოპ! - და იზრდება. როდესაც მტრის ჯარი უკან დაიხევს, შენ გადადიხარ შეტევაზე, არღვევ ფრონტის ხაზს და გიხარია, იპყრობ სიმაღლეებს. შენ ყოველივეს გამოსცდი, იგრძნობ სიხარულს, მადა მოგემატება. ასე იქნება!

მისი სიტყვები მართლაც საქმედ გადაიქცა. მისი ლოცვებით ვქმნიდით ჩვენს ლოცვებს. სამი, ოთხი, ხუთი საათის მანძილზე გონიერი ლოცვა - თავმოდრეკილნი სულიერ გულში მყოფი გონებით, ღვთაებრივი სუნთქვით. ზოგჯერ თავს წამოვწევდი ჰაერის ჩასასუნთქად, მაგრამ რაღაც მეწეოდა კვლავ შიგნით, უკანვე! გაუგო რა - გემო, ეს სული მთხოვდა:“ სხვას ნურაფერს ეძებ, აქაა საუნჯე. დააკაკუნე!“ ჭეშმარიტად, ეს იყო საუნჯე!"


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Feb 23 2020, 12:12 PM
პოსტი #2663


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



(გაგრძელება)

"საძმოსთვის შემომატებული ახალი წევრებისგან ბერი იოსები ითხოვდა დუმილში და იესოს ლოცვაში თვითიძულებას.

- შვილო, იესოს ლოცვა! მსურს მოვისმონი, როგორ წარმოთქვამ მას.

მან, ბრძენმა იცოდა, რომ დამწყები ამით საიმედო საძირკველს შეუქმნიდა საკუთარ მომავალს. ამას გამუდმებით გვახსენებდა და აკონტროლებდა - დუმილს და ლოცვას. ცხოვრებამ გვიჩვენა, რომ ვინც თავი აიძულა, მან შეიმეცნა საღმრთო განგებულება და რომ ეს მარტო ბერის თეორია არ იყო. ამიტომაც გვეუბნებოდა:

- მე მოგიმზადებთ სადილს, მოგემსახურებით. სხვას არაფერს გთხოვთ: ოღონდ იყავით მდუმარებაში, სინანულში, თავი აიძულეთ რომ ილოცოთ დღე და ღამე, ცრემლიანი ლოცვით."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Feb 24 2020, 11:51 AM
პოსტი #2664


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



(გაგრძელება)

„ჩვენი სამონასტრო ცხოვრების დასაწყისში ბერმა გვითხრა: „ ერიდან გამოსულებს თან მოგვყვება მხუთრი, ბოლი: გონება დაკავებულია ძველი ცხოვრებით. ჩვენი არსება სავსეა წარმოსახვებით, ვნებებით, შთაბეჭდილებებით, აზრებით. იქიდან მოვათრიეთ ტონობით სიამაყე. ეს ყოველივე აქაც შესაბამისი აზრებით გვავსებს. არაფერი არ გამოგვივა, ლოცვაში წარმატების მიზნით თუ შევეცდებით მათ მოშორებას. რატომ? იმიტომ რომ სულიერად სუსტნი ვართ, მგზენებარე ოცნებებში კი ძლიერნი.

რადგან გონებაში ლოცვას ვერ ვატევთ და ვერ ვაჩერებთ ეკლესიის მამების, ასკეტის წმინდანების გამოცდილებით და რჩევით, ბაგეებით ლოცვას უნდა შევეჩვიოთ, რათა სიტყვების ჟღერამ გონება ოცნებას მოსწყვიტოს. თანდათანობით ლოცვა გონებას დაატკბობს, მოსწყვეტს საერო საკვებისგან, ფუსფუსისგან. შემდეგ ჩაკეტავს შიგნით, საკუთარ არსებაში შეუწყვეტელი ლოცვით. ამიტომ, მოვეშვათ ფუჭ ლაპარაკს და მთელი დრო ლოცვას მივუძღვნათ. გონება სულ ჩვენს მიერ მიტოვებულ ერს მისტირის, თუ შეუწყვეტელი ლოცვის საძირკველს არ ჩავუყრით ჩვენს ცხოვრებას - სულიერი წარმატებები არ გვექნება.“

მისი ნათქვამის ჭეშმარიტებას ცხოვრება ადასტურებს, მაგრამ თუ მაინც გაუჩნდება ვინმეს ეჭვი და კამათის სურვილი, ის წააწყდება გამოცდილების მძლავრ კლდეს და მიხვდება, რომ თვითონ ჯერ არ განუცდია ნამდვილი მონაზვნური ცხოვრება.

ბერი იოსები გვარიგებდა: „ძილის შემდეგ, თვალის გახელისთანავე დაიწყე იესოს ლოცვა. არ მისცე გონებას ფუსფუსის უფლება. თუ თავის იძულებით ამას შესძლებ, უფალიც შეგეწევა და ეს წმინდა ჩვევად გექცევა: გაახელ თვალს - იესოს ლოცვა - და ასე - მთელი დღე ლოცვა პირველ ადგილზე. ამგვარად, შრომობ ლოცვის წარმოთქმის თანხლებით. ასე იკურთხება და დალოცვილი ხდება შრომა, ბაგეები, ენა, გული, ლოცვის დრო და ადგილი, იმ ადამიანისა, ვინც უფლის სახელს წარმოთქვამს. სამომავლოდ კი ამგვარი ლოცვით, ანუ ღვთაებრივი ძალით შეიარაღებული კაცი უნაკლო და მოუწყვლადი ხდება. ბოროტი ვეღარ ნახულობს მასში სუსტ ადგილს კბილის გასაკრავად, რადგან მათ განდევნის და ფერფლავს იესოს ლოცვა.“


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Feb 25 2020, 11:23 AM
პოსტი #2665


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



(გაგრძელება)

"ჩვენც ამ დარიგებით ვცხოვრობდით. უდაბნოა. ირგვლივ არავინაა. თვალის გახელისთანავე - ჩქარა, ჩქარა! იესოს ლოცვა! ვასრულებთ მორჩილებას, დავალებებს, მივათრევთ ტვირთს - შეუჩერებლად ვლოცულობდით „უფალო იესო ქრისტე, შემიწყალე მე!“

სარგებელიც დიდი იყო. სულს ეფინება სიხარული, გვერევა გრძნობები, გული ჩვილდება - იმდენი ცრემლია, ვერ გადმოგცემთ. ხმით ლოცვისას ხშირად ისეთი მადლი გვეძლეოდა, რომ აშკარად გვაგრძნობინებდა ღვთაებრივ სიყვარულს, გონება აღტაცებაში მოდიოდა და რაღაც საოცარი ფორმით მარტო კი არ ლოცულობდა, არამედ თან ჭვრეტდა კიდეც უფალს და უხილავ სამყაროს.

ამასვე განვიცდიდი მეც ღამით ეკლესიაში მიმავალი.აღმართში ასვლა რომ გამეადვილებინა ბერს ზურგიდან ხელს ვაშველებდი. იგი წყალმანკით იყო დაავადებული და მთის ციცაბოებზე სიარული უმძიმდა. ხშირად მქონია შეგრძნება: ასვლაში კი ვეხმარები, მაგრამ ამავ დროს მის გვერდით არ ვარ! ეს რათქმაუნდა მისი ლოცვით ხდებოდა; ვგრძნობდი, ჩემი გონება სხვაგან იყო, თითქოს მოვათვალიერებდი მთის ფერდობს და კვლავ თავს ვუბრუნდებოდი. აღმოვაჩენდი, რომ ბერის და მამა არსენის გვერდით ვარ და კვლავ გონებრივად გავსხლტებოდი.

მოგვიანებით ამის გაანალიზებისას დავასკვენი: „ხედავ როგორია სულიერი ცხოვრება! რა დიდებულია მონაზვნობა, როგორ გარდაქმნის ადამიანს! გონება მსუბუქი და სულიერი ხდება, ადვილად გადალახავს სირთულეებს და მიდის იმ ზღვართან, რომლის გადმოცემაც შეუძლებელია!“


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი გუშინ, 12:44 PM
პოსტი #2666


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



(გაგრძელება)

„რაც არ უნდა გვეკეთებინა, ბერი მოგვიწოდებდა: „შვილებო ხმამაღლა ილოცეთ!“ ეს ნიშნავდა იესოს ლოცვის ხმამაღლა, თვინიერად, თავშეკავებით წარმოთქმას. გვერდით მყოფი რომ არ შეგვეწუხებინა, არ გვეხმაურა და მეორე ძმასაც შესძლებოდა ლოცვა, ჩურჩულით ვლოცულობდით. ოღონდ მას არასდროს ვწყვეტდით.

ხმამაღალი ლოცვის გამო ხიბლსა და ამპარტავნებას გვაბრალებდნენ, მაგრამ ჩვენ ხომ მლოცველებად არ მოგვქონდა თავი. სხვების დასანახად და საქებრად ხომ არ ვიქცეოდით ასე. უბრალოდ, ეს ჩვენთვის დიდი სარგებლის მომცემი ლოცვის მეთოდი და ღვაწლის ხერხი იყო.

ჯერ ერთი ქრისტეს სახელის ხსენებით იკურთხება ჰაერი და წკავწკავებენ ეშმაკები. მეორეც, ამგვარად მლოცველთან სხვები სალაყბოდ აღარ მივლენ - ჩვენთვის არ სცალიაო. მესამეც, წყდება საკუთარი გონებისმიერი უაზრო საუბარი. გონებამ თუნდაც გაქცევა სცადოს, ლოცვის სიტყვების ჟღერადობა მოაბრუნებს. მეოთხეც - თავად მოლაყბე ან ოცნებაში გართული ძმა მლოცველის შემხედვარე გონზე მოვა: „ის ლოცულობს, მე კი დროს ვკარგავო.“

ასეთია ნაყოფი იესოს ხმით ლოცვისა, თუ კი მას წარმოვთქვამთ მშვიდად, ხმადაბლა, რათა სხვას სიმშვიდე არ დავურღვიოთ. უფლის სახელი ფუტკრის ზუზუნივით უნდა ისმოდეს. მათი ფრენა, ზუზუნი არაა ფუჭი, არამედ ტკბილი და სასარგებლო ნაყოფის მომცემია. ასე ვართ ჩვენც - სულიერი ფუტკრები - ხმით ლოცვისას სულისთვის სასარგებლო თაფლი გვიგროვდება“.


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი დღეს, 01:02 PM
პოსტი #2667


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 35,380
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



(გაგრძელება)

„სამომავლოდ, იესოს ბაგეებისმიერი ლოცვა შინაგან ლოცვად გარდაიქმნება. გონებას შიგნით მიმავალი გზა ეხსნება, რის შედეგადაც ადამიანი ძალდატანების გარეშე ლოცულობს. გაღვიძებისთანავე მასში თავისთავად ჩაირთვება იესოს ლოცვა! დასაწყისში ლოცვას მცირედი მცდელობა უნდა მიახმაროთ, ხოლო, როცა ამ გზაზე დაწინაურდება, როცა ბაგეებისმიერი ლოცვის ბულდოზერი გულის მიმართულებით გზას გაკვალავს, მაშინ შინაგანი ლოცვა საკუთარი გონების ავტომობილით ლაღად გაუყვება გზას. გონება თავისუფლად წარმოთქვამს ლოცვას. ხოლო თუ ადამიანი წარმატებით მიიწევს, რაც დიდი ისიხასტი მამების ხვედრია, მაშინ მის გულში გზა კი არა პროსპექტი გაიხსნება.

როცა გულის ერთადერთი საზრუნავი იესოს ლოცვის აღსრულებაა, იწყება დიდი დღესასწაული. იქ გამართულ ვაჭრობას უზარმაზარი მოგება მოაქვს. თავიდან წვრილმანებით მოვაჭრე ადამიანი სულიერი შენაძენებით მდიდრდება. დასაწყისში სწორედ ამიტომაა საჭირო ხმით ლოცვა.

უკვე ვთქვი, რომ სხვათა ლაპარაკს ყურადღებას არ ვაქცევდით და ჩვენი გზით მივიწევდით. მდუმარება რომ არ დაგვეცვა და იესოს ლოცვის ხმამაღალი წარმოთქმისთვის თავი არ გვეიძულებინა, მაშინ გონება აქეთ-იქით წანწალიდან ათასგვარ ნაგავს მოგვიტანდა. ეს დიდი ბერი რომ ვერ გვეპოვა, მაშინ ხომ ჩვეულებრივი მსახურებით დავკმაყოფილდებოდით.

ერთხელ ერთმა ეშმაკეულმა შემოგვიარა. ის აყვირდა: „გადააგდე ეგ სკვნილი და წადი საღამოს მსახურებაზე“. ანუ თვით ეშმაკი გამოტყდა თუ რა დიდი ძალა აქვს უფალთან ჩვენს საუბარს. ამიტომაც, ისიხასტური ცხოვრება, ანუ მეტანიის თანხლებით სკვნილზე იესოს ლოცვა აღემატება ფსალმუნთა გალობას. საეკლესიო ტროპარები კარგია, მაგრამ იესოს ლოცვას ვერ შეედრება (ამაში რათქმაუნდა საღმრთო ლიტურგია, ანუ წირვა-ლოცვა არ იგულისხმება). ამიტომ ვიძინებდით ადრე და მზის ჩასვლისას ვდგებოდით, რათა მთელი ღამე იესოს ლოცვისთვის მიგვეძღვნა.“


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

134 გვერდი V « < 132 133 134
Reply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 2 მომხმარებელი (მათ შორის 2 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

 



მსუბუქი ვერსია ახლა არის: 27th February 2020 - 07:35 PM

მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი

ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი