IPB

სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )

საეკლესიო ბიბლიოთეკა

2 გვერდი V  1 2 >  
Reply to this topicStart new topic
> სიყვარული და თავმოყვარეობა, ...
Elisa_Day
პოსტი Mar 29 2010, 04:42 PM
პოსტი #1


Member
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 246
რეგისტრ.: 29-March 10
წევრი № 8,505



როგორ ფიქრობთ, რა კავშირშია ერთმანეთთან სიყვარული და თავმოყვარეობა?.


--------------------
when you say nothing at all...
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
აბე
პოსტი Mar 29 2010, 04:46 PM
პოსტი #2


აბესალომ
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 1,705
რეგისტრ.: 14-December 08
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 6,107



ზოგად რელიგიურ საუბრებშია გადასატანი.


--------------------
მაშრომე საკეთილოდა,
თუნდ არ მოვიმკო ნაყოფი

(ვაჟა-ფშაველა, ლექსიდან "ჩემი ვედრება")
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Elisa_Day
პოსტი Mar 30 2010, 03:26 PM
პოსტი #3


Member
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 246
რეგისტრ.: 29-March 10
წევრი № 8,505



,


--------------------
when you say nothing at all...
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Funkenstein
პოსტი Mar 30 2010, 03:53 PM
პოსტი #4


Member
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 511
რეგისტრ.: 9-January 09
წევრი № 6,259



მეც ძალიან მაინტერესებს ამ კითხვაზე პასუხი
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
besik
პოსტი Mar 30 2010, 05:37 PM
პოსტი #5


Member
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 196
რეგისტრ.: 27-January 08
წევრი № 3,769



ციტატა(Elisa_Day @ Mar 29 2010, 03:42 PM) *

როგორ ფიქრობთ, რა კავშირშია ერთმანეთთან სიყვარული და თავმოყვარეობა, რამდენად მნიშვნელოვანია სიყვარულში თავშეკავება.

თავმოყვარეობა და თავშეკავება ერთმანეთისგან განსხვავებული ცნებებია სიყვარულთან დაკავშირებით.
სიყვარულისას აქცენტი თავმოყვარეობაზე კიარა,მისი ობიექტისადმი განსაკუთრებულ დამოკიდებულებაზეა გადატანილი ყურადღება.შენს თავს შეიზლება ბევრი რამ მოააკლო ამდროს,ბევრი რამ გადაიტანო,მაგრამ ეს თავმოყვარეობას კი არ ლახავს,პირიქით ამაღლებს ადამიანს,იმაზედიდი რა არის როცა ამ დროს საკუთარ თავზე არ ფიქრობ იმდენად ,რამდენადაც სიყვარულის ობიექტზე.ვისაც საკუთარ თავმოყვარეობაზეაქვს აქცენტი გადატანილი,ის უფრო ეგოიზმისკენ იხრება.


--------------------
გულგრილობა ჩვენი ეპოქის ყველაზე დიდი მტერია.გავუთბოთ ერთმანეთს გულები.
უფლის მოყვარული სულმაღალი ადამიანი მტერსაც კი დაიმოყვრებს სიკეტით და მოწყალე გულით.სულ და გულგაციებული კი მოყვარესაც მტრად მოიკიდებს როგორც არუნდა თვლიდეს თავის თავს უფლის მოყვარულათ.
skype=besobesiki1
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
k@the
პოსტი Mar 30 2010, 05:48 PM
პოსტი #6


იყო და არა იყო რა...
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 16,796
რეგისტრ.: 21-May 07
მდებარ.: მყარად მიწაზე
წევრი № 1,967



რომელ სიყვარულს გულისხმობთ გააჩნია smile.gif, თუ ქალ-ვაჟურ სიყვარულზეა აქცენტი, იქ ცხადია თავმოყვარეობაც იჩენს თავს, თუმცა თავმოყვარეობა რა არის? ალბათ პრიორიტეტები, ვისთვის რა მეტად ფასობს და რის გამო, რას არ დაუშვებს. ზოგ შემთხვევაში, თავმოყვარეობა უადგილოა, ზოგან სულაც არ იყოს შეიძლება თავმოყვარეობა, უბრალოდ არასწორი მოპყრობისადმი შეუგუებლობა.


--------------------
--
There are only 10 types of people in the world -- those who understand binary, and those who don't.
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Elisa_Day
პოსტი Mar 30 2010, 07:42 PM
პოსტი #7


Member
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 246
რეგისტრ.: 29-March 10
წევრი № 8,505



,


--------------------
when you say nothing at all...
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
lingvo
პოსტი Mar 30 2010, 10:17 PM
პოსტი #8


ვახტანგი
***

ჯგუფი: Moderator
პოსტები: 4,095
რეგისტრ.: 13-July 07
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 2,456



Elisa_Day
უფალი ბრძანებს: შეიყვარე მოყვასი ვითარცა თავი თვისიო. ესეიგი მოყვასის სიყვარულისთვის აუცილებელი პირობაა საკუთარი თავის სიყვარული (რათქმაუნდა ეგოიზმის გარეშე). ისმება კითხვა რა არის საკუთარი თავის სიყვარული? ჩემი აზრით პირველ რიგში ღმერთან ერთობის ძიება, სულის ცხოვნებისთვის ზრუნვა. ასევე უნდა შევიყვაროთ მოყვასი, რაც მისი სულის ცხოვნებისთვის იქნება კარგი ის უნდა გვინდოდეს მისთვის... სიყვარულიც ამ ქმედებაში გამოიხატება. (სულიერშიც და ფიზიკურშიც). მოყვასისთვის თავგანწირვაში...


--------------------
ნათელი იგი ბნელსა შინა ჩანს, და ბნელი იგი მას ვერ ეწია. (ინ.1,5)
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
აბე
პოსტი Mar 31 2010, 05:55 PM
პოსტი #9


აბესალომ
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 1,705
რეგისტრ.: 14-December 08
მდებარ.: თბილისი
წევრი № 6,107



ჩემი აზრით, სიყვარულის აღსრულების დროს (როდესაც გამოხატავთ საქმით ჩვენს სიყვარულს - თბილი სიტვით, რჩევით, დახმარებით, მასთან/მათთან ყოფნით, გვერდში დგომით, შენი სიხარულის გაზიარებით და ა.შ.) არა აქვს მნიშვნელობა საკუთარი თავი გვიყვარს თუ გვეზიზღება (თავმოყვარეები ვართ თუ თავმოძულეები) . ორივე შემთხვევაში შეუძლია ადამიანს უყვარდეს სხვა და გაიხაროს იმ სიხარულით, რომელიც თანმდევია სხვისი გახარების, სხვისდამი სიყვარულის გამოხატვისა. მაშასადამე, როდესაც შენ შენი მოყვას(ებ)ისადმი გამოხატავ სიყვარულს, აძლევ და ანიჭებ სიხარულს, ბედნიერებას, კმაყოფილებას, ნუგეშს, იმედს, სიმხნევეს (რა თქმა უნდა ღვთის შემწეობით), ამ დროს შენც გიხარია. შეიძლება თვლიდე, რომ შენი თავი გეზიზღება საერთოდ, არარაობა ხარ, ნაძირალა, ადამიანობის აღარაფერი შეგრჩენია, მაგრამ როდესაც მოყვასისადმი სიყვარულს გამოხატავ, მხოლოდ მას კი არ გაახარებ, არამედ შენს თავსაც.

ჩნდება კითხვა: განა შეიძლება კი საკუთარი თავის მოძულე ადამიანს სურდეს სიხარული, ბედნიერება. ადამიანხ მაშინ უნდა საკუთარ თავს მოუტანოს, აჩუქოს სიხარული, როცა საკუთარი თავი უყვარს, თორემ, თუ ეზიზღება თავისი თავი, მაშინ რატომ გაახარებს მას (საკუთარ თავს)?! ამიტომ, რადგანაც ჩვენ ვხედავთ, რომ სიხარულისკენ მიისწრაფის ის ადამიანებიც, რომლებსაც მიაჩნიათ, რომ საკუთარი თავი სძულთ, ეზიზღებათ, სინამდვილეში მათ ბოლომდე არ სძულთ და ეზიზღებათ იგი (საკუთარი თავი). ესე იგი, ამ ადამიანებს საკუთარი თავი უყვართ კიდეც და სძულთ კიდეც. ჩემი აზრით ყველანი ასეთები ვართ. ყველას გვიყვარს ჩვენი თავი, მაგრამ ჩვენი პატარა, დიდი და უდიდესი ცოდვების გამო გვეზიზღება იგი, რადგანაც ღვთის ხატებასა და მსგავსებას ვერ აღვასრულებთ, ვერ ვართ მოწოდების სიმაღლეზე.

თუ ის საკითხი უკვე გადავწყვიტეთ, რომ ერთდროულად თავმოყვარენიც ვართ და თავმოძულენიც, მაშინ როგორღა უნდა დავსვათ საკითხი?! აქამდე ვფიქრობდით, ასე: სწორია თუ არა სხვაც გვიყვარდეს და ჩვენი თავიც? ამას პასუხი უკვე გაეცა (ჩემს მიერ. რა თქმა უნდა არ ვდებ თავს, რომ მაინცდამაინც ასეა, ჩემი მოსაზრებაა მხოლოდ ეს): საკუთარი თავი ერთდროულად გვიყვარს და გვძულს კიდეც და ამას ვერ შევცვლით, ასეთები ვართ. ამიტომ აზრი არა აქვს ამ შეკითხვის დასმას "უნდა გვიყვარდეს თუ არა საკუთარი თავი?". თუ მაინც ვერ გავაწითლებთ მაწონს, რა აზრი აქვს იმაზე მსჯელობას, კარგია თუ არა მაწონი იყოს წითელი? ვართ თავმოყვარენიც და რამდენიც არ უნდა ვილაპარაკოთ, არ უნდა ვიყოთ თავმოყვარენიო, მაინც ვერ შევიცვლებით. მაგრამ ვფიქრობ ასე მარტივადაც არაა საქმე. შეგვიძლია სხვაგვარად დავსვათ საკითხი ისე, რომ თემას ძალიან საინტერესო მიმართულება მივცეთ და უფრო უკეთ დავინახოთ კავშირი სიყვარულსა და თავმოყვარებას/თავმოძულებას შორის.


ჩვენ ერთდროულად ვართ თავმოყვარენიც და თამვოძულენიც, მაგრამ სიყვარულის აღსრულების (გამოხატვის) დროს, რომელი მათგანით ვხელმძღვანელობთ? აი ესაა საინტერესო...

მარტივი მაგალითი მოვიყვანოთ. დავუშვათ, ვცხოვრობთ სოფელში და გვაქვს დიდი ეზო. მეზობლისგან გვყოფს საერთო მავთულის ღობე. ძალიან გვიყვარს ეს მეზობელი. ვთქვათ, წყალი გრაფიკით მოეწოდება ჩვენს სოფელს - 3 დღეში ერთხელ biggrin.gif ერთხელაც, დადგა რა გრაფიკით დადგენილი წყლის დღე, მოვიდა წყალი და ჩვენი ბაღის ნათესის მორწყვა დავიწყეთ, ეს ჩვენი საყვარელი მეზობელი სახლში არ აღმოჩნდა. ამიტომ მივედით ღობესთან და ღობის ახლოს დათესილ მცენარეებს დავუწყეთ რწყვა. მაგრამ საქმე იმაშია, რომ მეზობლის ნათესის მორწყვისას ღობის აქეთა მხარეს (ჩვენს მხარეს) დათესილსაც ხვდება წყალი... თან მეზობლის ბაღში მიწაში ჩასული წყლის ნაწილი ჩვენს მხარეს გადმოდის მიწისქვეშ... ჩვენ თუ მეზობლის ნათესებს იმიტომ ვრწყავთ ღობის აქდან, რომ არაპირდაპირი გზით ჩვენი ნათესიც მოირწყას, სულელი ვყოფილვართ. და თუ ამ სისულელის თავიდან აცილების მიზნით, ჩვენს ნათესს ამოვთხრით, რათა არაპირდაპირი გზით არ მოირწყას იგი, მაშინ უარესი სულელი გამოვდივართ. არც ერთი და არც მეორე საქციელი სწორი არ არის. ახლა ეს შემთხვევა განვაზოგადოთ და მივანიჭოთ სიმბოლური დატვირთვები. მორწყვა იყოს სიყვარულის გამოხატვა. თესლი იყოს ის ცოცხალი მარცვალი, რომელიც მოირწყვება რა, გამოიღებს სიხარულის ნაყოფს. მაშასადამე, როდესაც ჩვენ მოყვას(ებ)ის მიმართ გამოვხატავთ სიყვარულს (ვრწყავთ სიხარულის ნაყოფის გამომღებ მარცვალს), ამას აუცილებლად მოჰყვება იმ მოყვასის გახარება (ნათესი ამოდის, იზრდება და გამოიღებს ნაყოფს, ანუ სიხარულს) და ჩვენი გახარებაც (რადგანაც არაპირდაპირი გზით ჩვენი ნათესიც მოირწყა, ამოვიდა და გამოიღო სიხარულის ნაყოფი). ჩვენ თუ მოყვასის მიმართ სიყვარულს იმიტომ გამოვხატავთ, რომ არაპირდაპირი გზით ჩვენც გავიხაროთ, თვითმიზანი არის საკუთარი სიხარულის მოთხოვნილების დაკმაყოფილება, მაშინ ვემსგავსებით ადამიანს, რომელიც თავისი ნათესის მორწყვის ნაცვლად, მეზობლისას რწყავს, რათა არაპირდაპირი გზით მოირწყას თავისი ნათესი. ანუ საკუთარი თავის სიყვარულიდან გამომდინარე (საკუთარი სიხარულის მოთხოვნილების დაკმაყოფილების მიზნით) სხვისდამი სიყვარულის გამოხატვა არასწორია. ეს სიმძიმით არა, მაგრამ არსით მრუშობის ტოლფასი მეჩვენება. მრუშობის დროს ადამიანები საკუთარი მოთხოვნილებების დაკმაყოფილების მიზნით სახმარ საშუალებად იყენებენ მეორე ადამიანს. ამ შემთხვევაშიც, საკუთარი სიხარულის მოთხოვნილების დაკმაყოფილების მიზნით მოყვასს ვიყენებთ საშუალებად, რომლის მიმართ განხორციელებული სიყვარულის გამომხატველი აქტი დაგვიკმაყოფილებს ჩვენს იმ მოთხოვნილებას, რომელსაც სიხარულის მოთხოვნილება ჰქვია... ამ მოთხოვნილების დაკმაყოფილებისთვის "სიყვარულის გამოხატვა", რათქმაუნდა არასწორია. სიხარულის მოთხოვნილება კი გააჩნია ადამიანს, რომელსაც უყვარს საკუთარი თავი, ანუ გარკვეულწილად თავმოყვარეა - რადგანაც საკუთარი თავი უყვარს, სურს სიხარული მიანიჭოს მას(საკუთარ თავს). მამა ანდრიას მე 2 წლის წინ დავუსვი შეკითხვა სიყვარულზე, რომელზეც გამცა საკმაოდ ვრცელი პასუხი. ამ პასუხში ერია ეს სიტყვებიც: "ჭეშმარიტი სიყვარული გაცემაა და არა მიღება; გაცემა გულისა, ცხოვრება მისით, ვინც გიყვარს, დათმენა მისი. ჩვენ კი, საუბედუროდ, უფრო მომხმარებლები ვართ, ვიდრე გამცემნი. ის, რომ მე მსიამოვნებს ადამიანთან ყოფნა, ვილტვი მისკენ, ჯერ არ არის ნიშანი ჭეშმარიტი სიყვარულისა". აქედანაც ჩანს, რომ სიყვარული არაა საკუთარი მოთხოვნილებების (ამ შემთხვევაში სიხარულის მოთხოვნილების) დაკმაყოფილება. საკუთარ მოთხოვნილებებს კი თავმოყვარე ადამიანი იკმაყოფილებს, თორემ ვისაც არ უყვარს საკუთარი თავი, ის არც დაიკმაყოფილებს მოთხოვნილებებს. ასევე, მამა თეოდორემაც აღნიშნა მრევლთან შეხვედრაზე ("ქრისტიანობის საფუძვლების" კურსის ფარგლებში, 25 მარტს), რომ მილიარდელები ეჩვევიან ქველმოქმედების სიხარულს და უკვე ამ სიხარულის მოთხოვნილების დასაკმაყოფილებლად ეწევიან ქველმოქმედებას და არა იმიტომ, რომ წინა პლანზე ქველმოქმედების ობიექტები ყავთო. მაგრამ იმისათვის, რომ გვიყვარდეს ჭეშმარიტად, არ არის საჭირო საკუთარი თავი შევიძულოთ (მით უმეტეს, რომ ამას ვერც მოვახერხებთ), არამედ საჭიროა მოყვასს არ შევხედოთ მომხმარებლური თვალით - საკუთარი თავის გახარების მოთხოვნილების დაკმაყოფილების მიზნით არ უნდა ვცდილობდეთ მათ გახარებას, დახმარებას, გვერდში დგომას, ნუგეშისცემას, დაიმედებას, დამშვიდებას და ა.შ., რაც სიყვარულის გამოხატულებას ჰგავს. ჭეშმარიტად სიყვარულის გამოვლინება იქნებოდა მაშინ, თუ იგი არ იქნებოდა საკუთარი სიხარულის მოთხოვნილების დაკმაყოფილებისათვის გაწეული საქმე.


ის ადამიანი, რომელსაც მიაჩნია, რომ სძულს საკუთარი თავი, ემსგავსება ადამიანს, რომელიც ამბობს "მე სიხარულის რა ღირსი ვარო" და ძირკვავს თავის ნათესებს (რომელსაც სიხარულის ნაყოფი უნდა გამოეღო) და რწყავს მოყვასის სიხარულის ნათესს, რათა იგი მაინც გაახაროს. რატომ არის ასეთი დამოკიდებულება არასწორი? იმიტომ, რომ მოყვასისადმი სიყვარულის გამოხატვისას ჩვენი გულის სიხარულით ავსება, ღვთისგან მონიჭებული მადლია და მასზე უარის თქმა ღმერთის უმადურობაა. ჩვენ თუ საკუთარ თავს ისეთ არამზადებად ჩავთვლით, რომ თავს ყოველგვარი სიხარულისა და ნუგეშის უღირსად მივიჩნევთ, ჩავკლავთ ჩვენს თავში სიხარულის უნარსა და მოთხოვნილებას, შემდეგ მოყვასისადმი სიყვარულის აღსრულების დროს უფლისადმი მადლობის თქმისას არაგულწრფელნი ვიქნებით. ჩვენ უფალს მივმართავთ "ღმერთო გმადლობ, რომ მომეცი შესაძლებლობა ჩემი მოყვასი გამეხარებინა და მისდამი სიყვარული გამომეხატაო", მაგრამ იმ სიხარულს არ განვიცდით, რასაც წესით უნდა განვიცდიდეთ ჩვენი მოყვასის მოყვასის გახარების გამო, რადგანაც ჩვენვე ვთქვით უარი ყოველგვარ სიხარულზე. მაშ, თუ არ გვიხარია, რაღატომ ვმადლობთ უფალს?! აი სად არის ჩვენი არაგულწრფელობა. მაგრამ სად არის უმადურობა? იქ, სადაც უფლის მონიჭებულ სიხარულზე ვთქვით უარი, როდესაც გადავწყვიტეთ "მე უკვე გადაწყვეტილი მაქვს, რომ საკუთარი თავი მძულდეს, მეზიზღებოდეს და არ მაქვს უფლება გავიხაროვო".

მაშასადამე, არც საკუთარი თავის სიყვარულის გამო აღსრულებული სიყვარული ფასობს და არც საკუთარი თავის სიძულვილის დროს აღსრულებული. მაშ, როგორ უნდა მოვიქცეთ? მე ასე მგონია: სიყვარული უნდა აღვასრულოთ სიყვარულისთვის და როდესაც ამის შედეგს ვიხილავთ და ჩვენც გავიხარებთ იმ მოყვასთან ერთად, რომლის მიმართაც გამოვხატეთთ სიყვარული (თუმცა ჩვენი თავის გახარება მიზნად არ გვქონია), უფალს მადლობა შევსწიროთ მონიჭებული სიხარულისათვის. მაგრამ ამ სიხარულით ბოლომდე მაინც არ უნდა დავკმაყოფილდეთ, არ უნდა ჩავთვალოთ, რომ საკმარისია აღვასრულოთ სიყვარული სიყვარულისთვის მოყვასის მიმართ და ამით გავიხაროთ. სულერთია, ჩვენი გული მაინც ვერ გაივსება ბოლომდე სიხარულით. კარგად "დაკმაყოფილებულნი" რომ ჩავუკვირდებით ჩვენს თავს, მივხვდებით, რომ ეს სიხარულიც არაა ჩვენთვის საკმარისი. ამიტომ თავიდანვე ნუ მოვიტყუებთ თავს და არ ჩავთვალოთ თავი ამ სიხარულით დაკმაყოფილებულად. ქრისტიანი ადამიანი ყოველთვის მოლოდინში უნდა იყოს ჩემი აზრით და არ უნდა ელოდოს ნაყოფს უფალთან შეხვედრამდე. აი მამა ანდრიას პასუხი ამაზე: "დროჟამამდე უნდა ვითმონოთ საკუთარი ცოდვილობა და ვნებულობა [და ასევე ბოლომდე დაუკმაყოფილებლობა - აბე]. ვითმინოთ არ ნიშნავს არ ვიბრძოლოთ, არამედ დროზე ადრე არ უნდ ელოდო ნაყოფს. ხეს რომ ვრგავთ ხომ ველოდებით წლების მანძილზე?" თუმცა აქ მამა ანდრია სულ სხვა საკითხზე საუბრობდა (გონებაში ეშმაკისაგან მოტანილ ფიქრებზე), ამიტომ შეიძლება მოგვეჩვენოს, რომ თითქოს ამ ნაყოფის გამო უნდა გვიყვარდეს უფალი და ვისწრაფოდეთ მისგან. მაგრამ მე ეს არასწორედ მიმაჩნია (რა თქმა უნდა მამა ანდრიას არ ვეწინააღმდეგები, იქ სხვა კითხვაზე პასუხობდა და ამიტომ ამ კონტექსტში მთლათ ზუსტად არ ჯდება. უბრალოდ ის ავიღოთ მამა ანდრიას სიტყვებიდან, რომ ამ ქვეყნად ვერაფერი გაავსებს ჩვენს გულს, ვერ დავკმაყოფილდებით. მხოლოდ ღმერთი აავსებს ჩვენს გულს, რადგანაც უსასრულო უსასრულოთი აივსება მხოლოდ. ამას მამა თეოდორეს სიტყვების გამოყენებით ვამბობ). ჩემი დამოკიდებულება ასეთია: ოღონდ კი ღმერთს ვხედავდე, მასთან ვიყო და თუნდაც ჯოჯოხეთში ვიჯდე. ანალოგიურად მიმაჩნია მოყვასის სიყვარულის შემთხვევაშიც: ოღონდ მასთან/მათთან ვიყო და მე თუნდაც ვიტანჯებოდე.

მოკლეთ, მე ასე მესახება სიყვარულისა და თავმოყვარეობის/თავმოძულეობის ურთიერთკავშირი. თავმოყვარეობაც და თავმოძულეობაც, ორივე გვაქვს, მაგრამ ისე უნდა ვქნათ, რომ არცერთმა მათგანმა არ შეუშალოს ხელი სიყვარულის აღსრულებას და უფლისადმი მადლიერების გამოხატვას და ასევე თავმოყვარებამ ამქვეყნად ყოფნისას არ უნდა მოგვთხოვოს ის ნაყოფი, რომელსაც უფალი მოგვმადლებს მაშინ, თუკი შევალთ სასუფეველში...


--------------------
მაშრომე საკეთილოდა,
თუნდ არ მოვიმკო ნაყოფი

(ვაჟა-ფშაველა, ლექსიდან "ჩემი ვედრება")
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
ქევანა
პოსტი Apr 1 2010, 01:36 PM
პოსტი #10


მთვლემარე დრაკონი
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 7,451
რეგისტრ.: 11-February 07
მდებარ.: Shire, Hobbitland, Middle-earth
წევრი № 1,055



Elisa_Day
ვერცერთ კითხვაზე ვერ გიპასუხებ,


--------------------
“I'd built that bridge for you. But I didn’t know that I would be building it for you and him.” ("Dაისყ")

"He was born with a gift of laughter and a sense that the world was mad. And that was all his patrimony." - Scaramouche, Rafael Sabatini

***
ფორუმზე გლანძღავ და მიწასთან გასწორებ, ძვირფასო, მაგრამ გახსოვდეს, ფორუმს გარეთ მე შენ მიყვარხარ : )

***
Спасение утопающего – дело рук самого утопающего...

***
ამინდის შემქმნელი
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Jan 16 2013, 02:49 PM
პოსტი #11


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 44,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"არასდროს არ ინანო საკუთარი გადაწყვეტილება. წასასვლელი წავა, დასაბრუნებელი დაბრუნდება..."


--------------------
"კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
A.V.M
პოსტი Feb 27 2013, 07:55 PM
პოსტი #12


მადლობა ამ ფორუმს!
***

ჯგუფი: Senators
პოსტები: 13,742
რეგისტრ.: 14-June 11
მდებარ.: ფორუმს გარეთ
წევრი № 11,203





biggrin.gif


--------------------
აბა ჰე და აბა ჰო!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
qetevano
პოსტი Feb 27 2013, 08:04 PM
პოსტი #13


ბრრრრრ
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 3,683
რეგისტრ.: 27-September 12
მდებარ.: ევრივეა
წევრი № 12,646



A.V.M
ძალიან სერიოზული ტექსტია happy.gif


--------------------
ბეტმენი ხელს არ აწერს!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
A.V.M
პოსტი Feb 27 2013, 09:09 PM
პოსტი #14


მადლობა ამ ფორუმს!
***

ჯგუფი: Senators
პოსტები: 13,742
რეგისტრ.: 14-June 11
მდებარ.: ფორუმს გარეთ
წევრი № 11,203



qetevano
ციტატა
ძალიან სერიოზული ტექსტია

და თავმოყვარეობა?
biggrin.gif


--------------------
აბა ჰე და აბა ჰო!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
qetevano
პოსტი Feb 27 2013, 09:16 PM
პოსტი #15


ბრრრრრ
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 3,683
რეგისტრ.: 27-September 12
მდებარ.: ევრივეა
წევრი № 12,646



ციტატა(A.V.M @ Feb 27 2013, 09:09 PM) *

qetevano

და თავმოყვარეობა?
biggrin.gif

მასეთი რამე არის ამ სიმღერაში? biggrin.gif laugh.gif


--------------------
ბეტმენი ხელს არ აწერს!
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Mar 12 2013, 12:26 PM
პოსტი #16


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 44,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



‎''მე ატირებული მივედი ღმერთთან ,ჩემი ტკივილი მე მას ვუამბე . . .
მან ჩაიცინა და მიპასუხა . . .
-და შენ რა იცი იქნებ უყვარდე...''


--------------------
"კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
Elisa_Day
პოსტი Mar 12 2013, 09:44 PM
პოსტი #17


Member
**

ჯგუფი: Members
პოსტები: 246
რეგისტრ.: 29-March 10
წევრი № 8,505



wow ეს თემა თუ კიდევ ცოცხლობდა და არსებობდა არ მეგონა biggrin.gif biggrin.gif biggrin.gif:D



პ.ს
ციტატა(marine @ Mar 12 2013, 12:26 PM) *

‎''მე ატირებული მივედი ღმერთთან ,ჩემი ტკივილი მე მას ვუამბე . . .
მან ჩაიცინა და მიპასუხა . . .
-და შენ რა იცი იქნებ უყვარდე...''




ეგრე "იქნებ" ს ვერ ენდობი... smile.gif
თუ არ უყვარხარ არც შენ უნდა აგრძნობინო რომ გიყვარს smile.gif smile.gif
არ არის აუცილებელი იცოდეს ამის შესახებ smile.gif
როგორმე სხვას შეხვდები ადამიანი, ისეთს ვინც შეგიყვარებს smile.gif


--------------------
when you say nothing at all...
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Mar 13 2013, 10:57 AM
პოსტი #18


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 44,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ციტატა(Elisa_Day @ Mar 12 2013, 10:44 PM) *


ეგრე "იქნებ" ს ვერ ენდობი... smile.gif
თუ არ უყვარხარ არც შენ უნდა აგრძნობინო რომ გიყვარს smile.gif smile.gif
არ არის აუცილებელი იცოდეს ამის შესახებ smile.gif
როგორმე სხვას შეხვდები ადამიანი, ისეთს ვინც შეგიყვარებს smile.gif


"იყავი ამაყი და ისეთი ამაყი, რომ შენს თავს არ მისცე უფლება გიყვარდეს ის ვისაც შენ არ უყვარხარ." smile.gif


--------------------
"კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Feb 12 2014, 10:29 AM
პოსტი #19


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 44,557
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"მარტო იყო და მაინც იცოდა - ვიღაცას უყვარდა!"

"სამოსელი პირველი"


--------------------
"კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
sanfol
პოსტი Jun 1 2015, 10:52 PM
პოსტი #20


მშვიდობისმყოფელი
***

ჯგუფი: Members
პოსტები: 1,068
რეგისტრ.: 19-October 14
წევრი № 13,848



აბა რას ფიქრობთ სიყვარულს გამოხატვა ხო ჭირდება?


--------------------
მშვიდობა თქვენდა
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

2 გვერდი V  1 2 >
Reply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 1 მომხმარებელი (მათ შორის 1 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

 



მსუბუქი ვერსია ახლა არის: 16th October 2021 - 04:42 PM

მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი

ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი