IPB

სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )

საეკლესიო ბიბლიოთეკა

3 გვერდი V < 1 2 3  
Reply to this topicStart new topic
> პატერიკი, ეპიზოდები მამათა ცხოვრებიდან
marine
პოსტი Aug 23 2017, 11:15 AM
პოსტი #41


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ერთხელ წმინდა მამა მაკარი მეგვიპტელი ალექსანდრიაში ჩავიდა სულიერ შვილებთან ერთად. ქუჩაში მეძავი დედაკაცი შემოხვდათ, რომელსაც შესაბამისად ეცვა. მაკარი აქვითინდა. ჰკითხეს მიზეზი. მან კი უპასუხა: პირველ რიგში ის მატირებს, რომ ეს ქალი იღუპება და ბევრს აცდუნებს, მეორე ის, რომ ეს ქალი ისე მომხიბვლელად არის ჩაცმული, მე ჩემს სულიერ მდგომარეობას ამგვარად ვერ ვმოსავო."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 25 2017, 10:01 AM
პოსტი #42


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"პირდაპირი, მამხილებელი, ნუგეშის მიმცემი და საკეთილო იყო წმინდა გაბრიელ ეპისკოპოსის ქადაგებები. ბატონყმობის გადავარდნამდე რამდენიმე დღით ადრე წარმოთქვა ქადაგება ბატონყმობის წინააღმდეგ - ბატონყმობა არის უსამართლობა, წინააღმდეგი ქრისტეს მცნებისა, სამარცხვინო და მავნებელი. სასარგებლო იქნებოდა მისი მოსპობაო.
თავადაზნაურობამ დრტვინვა დაიწყო, - ეს რა გაბედა გლეხის შვილმაო. გამოსვლისას კარებთან აიტუზა ვინმე აზნაური, რომელსაც ქარქაშიდან ამოწვდილ ხმალზე ხელი დაედო და მღვდელმთავრის მოკვლით იმუქრებოდა. გაბრიელი დეკანოზმა გ.გ.-მ გააფრთხილა, - თავადაზნაურობა აღელვებულია და არ გახვიდეო.
"ნუ წუხხარ, დეკანოზო", - ბრძანა მღვდელმთავარმა, თამამად ჩაუარა ხმალმომარჯვებულ აზნაურს და ფეხით წყნარად გაუყვა ქუჩას. ის აზნაური და სხვა მეამბოხენი ერთმანეთს შესცქეროდნენ: "მძლია მღვდელმთავარმა! ეს ოხერი ხელი ხმლის ვადაზე შემაცივდაო", - უთქვამს ათრთოლებული ხმით აზნაურს."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 27 2017, 08:24 PM
პოსტი #43


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ერთხელ მამა ბესარიონი სადღაც მიდიოდა. მზე სადაც იყო ჩავიდოდა. ბერმა ილოცა: "გევედრები, უფალო, გააჩერე მზე, ვიდრემდის მივიწიო შენს მონასთან". და მართლაც შეჩერდა მნათობი. დიდი ხნის სიარულის შემდეგ მამა ბესარიონი დანიშნულ ადგილას მივიდა და მზეც ჩავიდა.
ერთხელ სკიტში ვინმე ეშმაკეული მიიყვანეს. ულოცეს მამებმა, მაგრამ არ განვიდა მისგან ეშმაკი. მაშინ თქვეს: "მაგ ეშმაკს მამა ბესარიონის გარდა ვერავინ განაგდებს, მაგრამ ლოცვა რომ ვთხოვოთ, თავმდაბლობის გამო უარს იტყვის, ეკლესიაშიც კი არ მოვაო. მოდი, ასე მოვიქცეთ. როცა განთიადის ლოცვაზე შემოვა ეკლესიაში, მის ადგილას ეშმაკეული დავსვათ და ბერს მისი გაღვიძება ვთხოვოთო". ასეც მოიქცნენ. მამა ბესარიონი მივიდა და უთხრა ეშმაკეულს: "ადექი და გადი გარეთ". მეყსეულად განვიდა კაცისგან ეშმაკი და ავადმყოფი განიკურნა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 25 2017, 10:20 AM
პოსტი #44


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა იოანე მოწყალეც ვახსენოთ. მისი ძმისშვილი გიორგი ერთმა მოქალაქემ გალანძღა და გაამწარა. მან ეს ცრემლთაღვრით ბიძას შესჩივლა. "როგორ გაბედა იმ მდაბიომ პატრიარქის ძმისშვილის შეურაცხყოფა, - წამოიძახა წმინდა იოანემ, - ღმერთია მოწამე, რომ სამაგიეროს მივუზღავ. ისე მოვექცევი, რომ მთელი ალექსანდრია განცვიფრდებაო".
მერე კი ძმისშვილი დატუქსა, - თუ ჩემი ძმისშვილობა გინდა არა მარტო პატივი უნდა მიიღო, წყენაც დაითმინოო.
წმინდა იოანემ მოიხმო იკონომოსი ეკლესიისა და უბრძანა, გიორგის გამლანძღველი საეკლესიო გადასახადისაგან გაეთავისუფლებინა".


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Oct 4 2017, 10:59 PM
პოსტი #45


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ივანე მრისხანეს დროს ვლადიმირში ცხოვრობდა ახალგაზრდა მღვდელი ტიმოთე. ერთხელ რაღაც მძიმე ცოდვა ჩაიდინა და ხელისუფლება დასდევდა დასაჭერად. შეშინებულმა მიატოვა ცოლ-შვილი და ყაზანში გაიქცა. იქ მუსლიმანობა მიიღო, ორი თათრის ქალი შეირთო ცოლად. ღვთის საკურთხეველსაც უღალატა და სამშობლოსაც. ყაზანის ხანმა ის თავის სარდლად დაადგინა და რუსულ მიწებზე ხშირად გზავნიდა სარბევად.

30 წელი იცხოვრა ყაზანში ნამღვდლარმა, გამდიდრდა, პატივსაც სცემდნენ, მაგრამ ამ ხნის განმავლობაში ვერ ჩაახშო თავისი სინდისის ხმა, რომელიც მწარედ ამხელდა: "მოღალატევ, განდგომილო, ჯობდა ცოდვების გამო დასჯილიყავი, ვიდრე ქრისტე უარგეყო". ვინ იცის, როგორი იყო მისი სინანული.

ერთხელ დარბევის მერე რუსეთიდან ბრუნდებოდა. ჯარი წინ გაუშვა, თვითონ უკან მიჰყვებოდა. გაახსენდა თავისი მძიმე ცოდვა. შეეწყალა სამშობლო. შეემუსრა გული და ამოხეთქა საგალობელმა: "შენდამი იხარებს, მიმადლებულო, ყოველი დაბადებული". უეცრად ბუჩქებიდან მისკენ გამოიქცა ვიღაც რუსი ყმაწვილი. ტიმოთემ ხელი მახვილს სტაცა. შეშინებული ბიჭი მიწაზე დაეცა. "ვინა ხარ?" - ჰკითხა ტიმოთემ. "რუსი ტყვე ვარ ყაზანიდან გამოქცეული და გალობა რომ მომესმა, რუსი მეგონეო".

შეძრა ბიჭის სიტყვებმა მოღალატის გული, დაემხო მიწაზე და უნუგეშოდ დაიწყო ტირილი. ბიჭმა მისი ამბავი რომ შეიტყო, ანუგეშა - არ არის ცოდვა, ღვთის გულმოწყალებას რომ აღემატოსო. ტიმოთემ ბიჭს სთხოვა, მიდი მოსკოვის მიტროპოლიტ ფილიპესთან და ჰკითხე, ჩემისთანა ცოდვილისთვის თუ არსებობს სინანული. მიშუამდგომლოს დიდი მთავრის წინაშე და მიტევების სიგელი გამოგატანოს მიტროპოლიტისა და მთავრის ბეჭდით დაბეჭდილი. სამი თვის შემდეგ კი აქვე შეგხვდებიო.
შეეწყალათ მღვდელმთავარსა და დიდ მთავარს განდგომილი და ბიჭს შენდობის სიგელი გამოატანეს. შორიდანვე მოჰკრა ტიმოთემ ბიჭს თვალი. გადმოხტა ცხენიდან, მადლობა შესწირა, გამოართვა და გახსნა სიგელი. სიხარულის ცრემლები ღვარად ჩამოსდიოდა, კითხულობდა და თან ლოცულობდა: "ღმერთო, მოწყალე მექმენ მე ცოდვილს!" სიგელი წაიკითხა, დაემხო მიწაზე და წარმოთქვა: "გმადლობ შენ, ღმერთო, ყოვლად სახიერო და მრავალმოწყალეო, რომ ღირს მყავ მე უსულგულო ჩემი საშინელი ცოდვების მიტევებისა თვით მწყემსმთავრისგან!" ამ სიტყვებით მონანულმა ცოდვილმა სული განუტევა.

გაოგნდა ბიჭი, მერე კი იქვე საფლავის გათხრა დაიწყო. დაღლილს მიეძინა. ტიმოთე წარმოუდგა და უთხრა: "შენს გამო ღმერთმა შემიწყალა. ჩემი ცხენი და ყველაფერი, რაც მაბადია, წაიღე შინ. სანამ ცოცხალი ხარ, მომიხსენე წირვაში და ჩემს სახელზე მოწყალება გაეციო". დაწვრილებით უამბო ბიჭმა მიტროპოლიტსა და მთავარს ტიმოთეს სიკვდილის ამბავი, აჩვენა მისი ქონება. ყველამ ერთად განადიდა ყოვლადსახიერი უფალი, რომელმაც შეიწყალა ღვთისა და ერის მოღალატე."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Feb 13 2018, 12:48 PM
პოსტი #46


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ამბავი ნაპოვნი ათშაურიანისა

"დოქტორ ჯონ მოტის წიგნში დაბეჭდილია ერთი რუსი სტუდენტის წერილი, რომელიც მოტის რუსეთში სტუმრობას ეხება. წერილში ნათქვამია: "მსურდა, ბატონი მოტის ლექციას დავსწრებოდი, მაგრამ სიღარიბე ამის ნებას არ მაძლევდა. თუმცა დასასწრები ბილეთი ძვირი არ ღირდა, მაგრამ ჩემთვის მაინც მიუწვდომელი გახლდათ. პურის საყიდელი ფულიც არ მქონდა, არათუ ლექციაზე დასასწრები ბილეთისა. მაგრამ განგება დამეხმარა, მოტის ბაგეთაგან ჭეშმარიტება მომესმინა.

"სულიერი და მორალური ძალა..." - ვიმეორებდი და წიგნის მაღაზიის ვიტრინაში გამოკრულ ლექციის პროგრამას ვკითხულობდი. ფიქრებმა წამიღო, თავი დავხარე და... ფეხებთან თოვლსა და ტალახში დაგდებული ათშაურიანი დავინახე. ხომ არ მეჩვენება-მეთქი. მაგრამ არა. ავიღე გახარებულმა და იმის გამოთვლა დავიწყე, რამდენი პური მომივიდოდა. ამ დროს თავში სახარებისეულმა სიტყვებმა გამიელვა: "არა ერთითა ხოლო პურითა ცხონდება კაცი".

შევედი წიგნის მაღაზიაში, ოთხ ლექციაზე შესასვლელი ოთხი ბილეთი შევიძინე ორმოცდახუთ კაპიკად, დარჩენილი ხუთი კაპიკით კი პური ვიყიდე. ასე შევიძინე საზრდელი სულისა და ხორცისა. თავს გადამხდარმა ამ უჩვეულო შემთხვევამ ისე ამაღელვა, რომ გადავწყვიტე, ყველა მიწიერი სამუშაო მიმეტოვებინა და თავი მთლიანად - სულით და ხორცით ქრისტეს მსახურებისთვის მიმეძღვნა".

/წმ. ნიკოლოზ სერბი - წერილები/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Jul 21 2018, 09:36 PM
პოსტი #47


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა გრიგოლ დიალოღოსი მოგვითხრობს ეპისკოპოს პავლინე პოლანელზე, რომელმაც ყველაფერი გაყიდა, რათა აფრიკაში ტყვედ წაყვანილი პოლანელები გამოესყიდა.

ერთხელ მას ქვრივმა დედაკაცმა დატყვევებული შვილის გამოსყიდვა სთხოვა. ღვთის კაცმა სახლში შესაფერისი ვერაფერი იპოვა და საშინელი ფიცის მერე უთხრა დედაკაცს, - წამიყვანე და შენი ვაჟის მაგივრად ჩამაბარეო.

ქალი უარობდა, მაგრამ წმინდა პავლინემ იგი დაარწმუნა და აფრიკაში გაემგზავრნენ. ბარბაროსმა ახალგაზრდის მიცემაზე უარი განაცხადა, ეს ბერიკაცი არ გამომადგებაო. მაგრამ როცა გაიგო, მონამ მებაღეობა იცისო - დაიტოვა, ვაჟი კი დედას დაუბრუნდა.

გამოხდა ხანი. ბატონს ძალზე მოეწონა ბრძენი მონა, ყოველდღე მიდიოდა მასთან სასაუბროდ. ერთხელ პავლინემ ბატონს უთხრა: - მალე მოკვდება ბარბაროსთა მეფე და შენ ახლავე უნდა იფიქრო, მისი ადგილი როგორ დაიკავოო.

მისი ბატონი მეფის ერთგული იყო და ყველაფერი მოახსენა, მან კი პავლინეს ნახვის სურვილი გამოთქვა. მეფეს ფერი დაეკარგა პავლინეს დანახვაზე და უთხრა სიძეს, პავლინეს ბატონს: მართალი უთქვამს ამ კაცს. წუხელ სიზმარში გამასამართლეს, მსაჯულთა შორის ეს კაციც იყო. მათი გადაწყვეტილებით, მახვილი ჩამომართვეს. ჰკითხე, ვინ არის, ვფიქრობ, უბრალო ვინმე არ უნდა იყოსო.

ღირსმა პავლინემ დიდი ხნის ვედრების მერეღა გაუმხილა, რომ ეპისკოპოსი იყო. შეეშინდა ბატონს, - მთხოვე, რაც გინდაო. მღვდელმთავარმა აფრიკაში ტყვედ გაყიდული პოლანელების დაბრუნება ითხოვა. მალე ხომალდი გაივსო პოლანელებით, რომლებიც თავიანთ მღვდელმთავართან ერთად სამშობლოში დაბრუნდნენ".




"ირლანდიის განმანათლებელი წმინდა პატრიკი დიდი ხნის მანძილზე ბრიტანეთში ცხოვრობდა და წმინდა წერილს სწავლობდა. უეცრად მოესმა ხმა მთელი გუნდისა, რომელიც ირლანდიაში დაბრუნებას მოუწოდებდა: "გევედრებით, მოდი და იცხოვრე ჩვენთან".

მას ისე ხშირად ესმოდა ეს ხმები, რომ მიეჩვია კიდეც. წმინდა პატრიკმა აღიარა, რომ ამ ხმების პატრონებს იცნობდა ირლანდიაში ყოფნისას და ამ ხალხსაც მართლაც სურდა მისი დაბრუნება.

ღვთის განგებულებით, მათი სურვილი წმინდა პატრიკს გამოეცხადა. ბოლოს ისე აუტანელი გახდა ცხადშიც და ძილშიც ამ ხმების მოსმენა, რომ ირლანდიაში გადასახლდა. ის საქმენი კი, რაც იქ მოიმოქმედა, მოწმობს, რომ უფლის მიერ ესმოდა ხმები."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Jul 26 2018, 02:58 PM
პოსტი #48


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ერთხელ ვიღაცამ წმინდა მაკარს ყურძნის მტევანი მიართვა. მან კი ის სნეულ ძმას მიუტანა. სნეულმა მადლობა შესწირა ღმერთს, მაგრამ ყურძენი თვითონ კი არ იგემა, ძმათა სიყვარულით აღძრულმა სხვას მიართვა. მან კი - სხვას. მტევანმა ყველა კელია მოიარა და ბოლოს მაკარის დაუბრუნდა. გაიხარა მაკარიმ, როცა ძმათა შორის ასეთი სიყვარული, ასეთი თავშეკავება იხილა - და სულით მეტი მოღვაწეობისათვის აენთო."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 11 2018, 01:55 PM
პოსტი #49


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"კაცობრივი შიში არ იყო უცხო ქართველი წმინდა მამებისათვის, მაგრამ მას ღვთის დიდი რწმენით სძლევდნენ: ღვთისმშობლის ბრძანებით, იორდანიის უდაბნოდან სამშობლოში დაბრუნდა წმინდა ილარიონ ქართველი. მამისეული ქონება კეთილად განაგო, მამის სახლი დედათა მონასტრად გადააკეთა, სადაც დედა და და მონაზვნებად აღკვეცა.

დედის სიკვდილის შემდეგ გარეჯის უდაბნოში წავიდა და მამა დავითის საფლავზე ეკლესია ააშენა. წმინდა ილარიონის კეთილ საქმეებს შეეწინააღმდეგა მისივე დედის ძმა - დაიფიცა, შეჩვენებული ვიყო, თუ არ მოვკლა და მაგის მონასტერი არ დავანგრიოო, კარზეც კი წააწერა: "სამი დღის მერე ყველა იხილავს ამ მონასტერს დამწვარს".

მთელი ღამე ილოცა წმინდა ილარიონმა და განთიადისას მიერულა. გამოეცხადა კაცი ბრწყინვალედ მოსილი: "ნუ გეშინია, ილარიონ, დღესვე განისწავლის იგი და შეგივრდეს ფერხთა შენთა". მართლაც, როცა გათენდა, ეშმაკმა დააკვეთა მოღალატე ბიძა და მანამ არ განიკურნა, ვიდრე ილარიონმა ჯვარი არ გადასახა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 15 2018, 06:45 PM
პოსტი #50


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"დედაჩემმა მაშინვე ისწრაფა ღვთის კაცისაკენ. მაშინ ის ოქროს სამკაულებს ატარებდა, ტანთ ეცვა აბრეშუმის ჭრელი კაბა, ახალგაზრდობით თავს იწონებდა - არ მოეპოვებინა სრულყოფილება სათნოებებში.

ეს რომ შეამჩნია, ღვთისმოსავმა კაცმა იგი ჯერ კოხტაობის ვნებისგან განკურნა. დაარიგა: "შვილო, გამოცდილმა მხატვარმა სურათი რომ დახატოს და ყველას სანახავად გამოფინოს, მავანმა ფერწერის უცოდინარმა ამ სურათის შერყვნა მოინდომოს, იწყოს პორტრეტის შეცვლა, წარბებისა და წამწამების გაგრძელება, სახის გათეთრება და ღაწვებზე წითელი ფერი წაუსვას, განა სამართლიანად არ განაწყენდება მხატვარი მისი ხელოვნების ასეთი შეურაცხყოფისა და ყველა ცვლილების გამო?

დამერწმუნეთ, - ბრძანა ნეტარმა, - რომ შემოქმედი ყოველთა და ჩვენი ბუნების შემქმნელი და მხატვარი განაწყენდება იმით, რომ მის გამოუთქმელ სიბრძნეს არასრულყოფილებას აბრალებთ: ეს რომ ასე არ იყოს, მაშინ არ იცხებდით წითელ, თეთრსა და შავ ფერებს, რომ არ ფიქრობდეთ, რომ იგი გაკლიათ.

არ ვფიქრობ, რომ თქვენს სხეულს რაიმე აუცილებელი აკლდეს, მაშინ როცა შემოქმედს ერთგვარ უძლურებას აბრალებთ, თუმცა ყველასთვის ცნობილია, რომ იგი თავისი სურვილის სადარ ძალას ფლობს. რამეთუ, როგორც ამბობს დავითი, "ყოველივე, რაოდენი ინება უფალმან, ჰქმნა" (ფს. 134,6), და ყველას მხოლოდ სასარგებლო მიანიჭა და არ მისცა, რაც საზიანოა.

ამიტომაც ნუ შერყვნით ღვთის ხატებას, ნუ ეცდებით, მიუმატოთ ის, რაც ყოვლადბრძენს არ მოუცია, ნუ გამოიგონებთ ყალბ სილამაზეს, რომელიც უმანკოებს განხრწნის და ვნება მოაქვს მნახველთათვის."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 20 2018, 12:13 PM
პოსტი #51


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა ბარსანოფი ოპტელი ჰყვებოდა: "ახალგაზრდობა მხიარულებაში მიედინებოდა. ფული ბევრი მქონდა და, რაც მინდოდა, იმას ვაკეთებდი. ერთხელ, 17 სექტემბრის ღამეს ძილში ცხადად მომეახლა ბერიკაცი, მომკიდა ხელი და საწოლის წინ ჩამოკიდებულ საათზე მიმითითა, - რომელი საათიაო. შვიდის ნახევარი-მეთქი.

კითხვა სამჯერ გამიმეორა და სამჯერვე მითხრა: "სამი წლის შემდეგ მოვკვდები". გამეღვიძა. სანთელი ავანთე. შვიდს ოცდახუთი წუთი აკლდა. გადიოდა დღეები. სიკვდილის ხსოვნა თავს არ მანებებდა. ნელ-ნელა გავთავისუფლდი სოფლის საკვრელთაგან, ორი-სამი ღვთისმოშიში ოჯახის გარდა, არავისთან დავდიოდი.

გავიდა სამი წელი. დადგა 17 სექტემბერი. უთენია წავედი მონატერში, აღსარება ვთქვი, ვეზიარე წმინდა საიდუმლოს. ზიარების მერე ეკლესიაში ვიდექი და ვფიქრობდი, - ახლა კი მიწა გამისკდება ფეხქვეშ-მეთქი, მაგრამ არაფერი მომხდარა. ბერიკაცის ნათქვამი კი ამისრულდა. იმ დღეს მოვკვდი, ოღონდ ამა სოფლისთვის".


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 27 2018, 02:34 PM
პოსტი #52


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ერთ მამაზე ჰყვებიან, ერისკაცობაში ჯორების მწყემსი იყოო. ერთხელ პირუტყვი იერიქონისკენ გაირეკა. ერთმა ჯორმა პატარა ბავშვს ფეხი დაადგა და მოკლა. ამით შეძრულმა მწყემსმა მიატოვა ყველაფერი, უდაბნოში განმარტოვდა და თავისი ცოდვების გამოტირება დაიწყო: "როგორც მკვლელი, განვიკითხები ღვთის წინაშეო".

იქვე, ახლოს, ჩანჩქერთან, ლომი ბინადრობდა. ეს მამა ყოველდღე მიდიოდა ლომის ბუნაგთან, აბრაზებდა მხეცს, სცემდა, მაგრამ ის არ ეკარებოდა. გზაზე დავწვები, როცა ლომი წყლის დასალევად წავა, დამინახავს და იქნებ შემჭამოსო. მაგრამ ლომი მშვიდად გადაახტა მას და თავისი გზით წავიდა.

მიხვდა ბერი, რომ ღმერთმა ცოდვად არ შეურაცხა. ერთ-ერთ სავანეში დასახლდა და იქ დაასრულა თავისი ღვთივსათნო ცხოვრება. "


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 28 2018, 01:22 PM
პოსტი #53


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"სკიტში ცხოვრობდა ერთი მოღვაწე ღირსი მამა, მონადყოფილი. სრულიად თავისუფალი იყო, სხვათა ხელმძღვანელი და დამრიგებელი, მაგრამ ყოველწლიურად ჩადიოდა ალექსანდრიაში და თავისი ყოფილი ბატონებისთვის ღალა მიჰქონდა. თასში წყალს ჩაასხამდა და მათ ფეხებს ბანდა. ბატონები წუხდნენ: "მამაო, რატომ გვაიძულებ, მივიღოთ შენი მომსახურება, ეს ჩვენთვის დამამძიმებელიაო". პასუხობდა: "ამით ვმოწმობ, რომ თქვენი მონა ვარ. ფეხებს კი მადლიერების ნიშნად გბანთ იმის გამო, რომ გამათავისუფლეთ უფლის სამსახურისთვისო".

ბატონებს არ უნდოდათ ღალის მიღება. "თუ ღალას არ მიიღებთ, მაშინ აქ დავრჩები და გემსახურებითო". მაშინ ბატონები საშუალებას აძლევდნენ, რაც უნდოდა, ის გაეკეთებინა და უკან დიდი შეწირულობით უშვებდნენ.


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 30 2018, 08:12 PM
პოსტი #54


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ჩვენ ვლოცულობთ ეკლესიათა გაერთიანებისათვის არა ისე, როგორც მათ უნდათ, არამედ იმგვარად, როგორც ნებავს ღმერთს", - ბრძანებს მამა პაისი და ცრუ ერთსულოვნების მაგალითი მოჰყავს, რომელიც მან სინას მთაზე ყოფნისას მოისმინა:

სინას მთის მწვერვალისკენ მიმავალ ბილიკზე შემთხვევით კათოლიკე იტალიელი და ბერძენი მართლმადიდებელი შეხვდნენ ერთმანეთს. ისინი თანამოაზრენიც იყვნენ, საუბრობდნენ შეერთებაზე, მშვიდობაზე, სიყვარულზე, თანხმობაზე. მიაღწიეს მწვერვალს. იქ ბედუინებს შეხვდნენ - ორ პატარა, გაცვეთილტანსაცმლიან, ჭუჭყიან ბიჭს. მათ ფული ითხოვეს.

ბერძენმა საფულე ამოიღო და აღელვებულმა კათოლიკე იტალიელს მიმართა: "იცი, ამ ბედუინებმა რა მომაგონეს? როცა 1940 წელს იტალიელები საბერძნეთში შემოიჭრნენ და დაიპყრეს, ათასობით ჩვენიანი შიმშილით იხოცებოდა. იქამდე მივედით, რომ მთელი ერი გაღარიბდა".

იტალიელმა სამშობლოს დაცვა დაიწყო და ბერძნებს ადანაშაულებდა. წაკამათდნენ და სადღაც გაქრა მათეული მშვენიერი მსჯელობა სიყვარულზე, შეერთებასა და მშვიდობაზე - მათ არ იცოდნენ, რომ ყოველგვარ სიკეთეს წინაუძღვის ბოროტებაზე უარის თქმა და ვნებათაგან ჩამოშორება."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 3 2018, 07:31 PM
პოსტი #55


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ღირსი გაბრიელ ქართველის მღვიმე

"ამბობენ, რომ ღირს გაბრიელს ორი მღვიმე ჰქონდა: საზაფხულო და საზამთრო. ზამთრის მღვიმე ივერონის სამხრეთ-დასავლეთით, ყარაყალის მონასტრის მხარეს იყო. ღირსი მამის საზაფხულო მღვიმე, რომელიც ივერონის მონასტრიდან მოჩანს, მდებარეობს მაღლა მთებში, ხრამის თავზე, წაბლნარში. ეს მღვიმე ივერონის დასავლეთით, ნათლისმცემლის სახელობის ივერთა სკიტის თავზეა. ამ მღვიმეში პატარა ტაძარია, რომელიც ცოტა ხნის წინ ღვთისმოშიშმა მონაზონმა მაქსიმე ივერონელმა ააგო.

ღირსი გაბრიელის ხსენება 13 მაისს აღინიშნება. ეს ის ღირსი მამაა, რომელმაც 999 წლის ზაფხულში ზღვიდან გამოიტანა ივერიის ღვთისმშობლის სასწაულთმოქმედი ხატი. ღირსი გაბრიელი XI საუკუნის დასაწყისში გარდაიცვალა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 15 2018, 08:35 PM
პოსტი #56


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



„მავრიკიოს იმპერატორის დროს საბერძნეთში გამოჩნდა ერთი თავზე ხელაღებული ავაზაკთა ატამანი, რომელიც არა მხოლოდ ფიზიკური ძლიერებით, გამჭრიახობითაც გამოირჩეოდა და დიდად ვნებდა იმპერიას. ვერავითარი ძალითა და ხერხით რომ ვერ შეაჩერეს, იმპერატორს მის შესაპყრობად პირადი მხედრობა სთხოვეს, მაგრამ მან თავის ჯვარისმტვირთველს, 12 წლის ყრმას, ავაზაკთან ორად ორი სიტყვა დააბარა: "ნუ გეშინია!" ამ საქციელმა ისე იმოქმედა ავაზაკზე, თითქოს თვალთაგან ლიბრი ჩამოეხსნა, თავისი შემაძრწუნებელი წარსული დაუდგა თვალწინ, მეფეს ეახლა, მის ფერხთით დაემხო, მწარედ აქვითინდა და იმგვარი სიღრმით განიცადა საკუთარი უსჯულოება, რომ მძიმედ დასნეულდა, მოწყდა. ამიტომაც აიღეს და საკაცით უახლოეს საავადმყოფოში წაასვენეს.

სამი დღე და ღამე მიურულებლად ტიროდა და ჩვრით იხოცავდა ცრემლიან თვალებს. მესამე ღამეს კი მისმა მკურნალმა ექიმმა უჩვეულო სიზმრეული ჩვენება იხილა: თითქოს მთავარანგელოზები მიქაელი და გაბრიელი სასწორით ხელში შემოვიდნენ ავადმყოფთან და ავაზაკის ცოდვათა აწონას შეუდგნენ. სასწორის ერთ პინაზე მის უსჯულო საქმეებს დებდნენ, მეორეზე დასადებად კი იოტისოდენა სიკეთეც ვერ იპოვეს. მაშინ გულდაწყვეტით უთხრა მიქაელმა გაბრიელს: მიმოიხედე, ეგებ რაიმე ნივთიერი მაინც იპოვო, რაც ავაზაკყოფილს ოდნავ მაინც განამართლებსო. ამ დროს გაბრიელ მთავარანგელოზმა თვალი მოჰკრა გარდაცვლილი ავაზაკის ცრემლით დალტობილ ჩვარს, პინაზე დადო და გასაოცარი რამ მოხდა: ამ პატარა ჩვარმა ცოდვები გადაწონა!“



--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 19 2018, 12:29 PM
პოსტი #57


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ოდესღაც ჩემი სავანის გვერდით ბოსტანი გვქონდა მოწყობილი, სადაც მომსვლელ მამათათვის ბოსტნეული მოგვყავდა. ერთ ღამეს შიგ წარმართი შეიპარა და ბოსტნეული მოიპარა. შინ ცეცხლი გააჩაღა და ნაქურდალი მოსახარშად შემოდგა. სამი საათი იწვალა, მაგრამ ბოსტნეულის მოხარშვას საშველი არ დაადგა, ის კი არა, წყალიც არ შეცხელებულა.

გონს მოსულმა ქურდმა ქვაბი ზედადგრიდან გადმოდგა და თავის ბოსტნეულიანად უკან მოიტანა. დაემხო ჩვენს ფეხებთან და გვევედრებოდა, ღმერთს სთხოვეთ, მომიტევოს და გამაქრისტიანოსო. მისი სურვილი აღვასრულეთ. თანაც სწორედ იმ დღეს ჩვენთან სტუმრად ბევრი მწირი ძმა მოვიდა და ისე გამოვიდა, თითქოს მათთვის მომზადდა ეს ბოსტნეული.

მადლობა შევწირეთ უფალს ამ სასწაულისთვის. ორმაგად გავიხარეთ: ადამიანის გადარჩენისა და ღვთის მოწყალებისთვის."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 24 2018, 05:01 PM
პოსტი #58


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 30,972
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ღირსი ისააკ დალმატელი, წმინდა ილია წინასწარმეტყველის მსგავსად, თითქმის არ ეჩვენებოდა ამ სოფელს. მაგრამ ერთხელაც ის ღმერთმა თავისი ეკლესიის დასაცავად გამოგზავნა, დევნა კი არიანელ იმპერატორ ვალენტის მიერ იყო აღძრული.

წმინდა ისააკი მივიდა კონსტანტინოპოლში. ამ დროს ბერძენ-რომაელები გუთებს ებრძოდნენ. მათ ადრიანოპოლს ალყა შემოარტყეს და დედაქალაქს ემუქრებოდნენ. ერთხელ, როცა ვალენტი ჯართან ერთად შეტევაზე გადავიდა, წმინდა ისააკი წინ გადაუდგა იმპერატორს: "მეფეო! შეწყვიტე მართლმადიდებელთა დევნა, გაუღე მათ ეკლესიები - და უფალიც წარგიმართავს გზასო". ვალენტიმ არაფრად ჩააგდო მისი ნათქვამი და გზა გააგრძელა.

მეორე დღეს უკვე სხვა ადგილას დახვდა იმპერატორს და იგივე გაუმეორა. ვალენტი შეყოყმანდა, მაგრამ არიოზელმა მხლებლებმა გადააფიქრებინეს ეკლესიების გახსნა და მანაც წმინდა ისააკი აცემინა.

მესამე დღეს წმინდა ისააკმა იმპერატორს ცხენის აღვირზე უტაცა ხელი და კვლავ შეევედრა. განრისხებული იმპერატორის ბრძანებით, წმინდა ისააკი ჭაობში ჩააგდეს. მაგრამ ღვთის ხელმა ამოიყვანა ამ ტალახიდან, ხოლო როცა იგი მეოთხედ იხილა ვალენტიმ, შეძრწუნებული დადუმდა.

წმინდა ისააკმა უთხრა: "მეფეო, შენ გინდოდა ჭაობში ჩაგეხრჩვე, მაგრამ უფალმა დამიფარა! ისმინე ჩემი და შეწყვიტე მართლმადიდებელთა დევნა, მაშინ ძლევ მტერს და შინ დიდებით დაბრუნდები. თუ არ დამიჯერებ, თვითონაც დაიღუპები და ჯარსაც დაღუპავ. მეფეო! საკუთარი სიკვდილი თუ არ გაღელვებს, შეიწყალე სამშობლო: ის შენი ცოდვების გამო იღუპება".

იმპერატორმა წმინდა ისააკი მკაცრი დაცვის თანხლებით გაისტუმრა კონსტანტინოპოლში, თვითონ კი საომრად გასწია. დამარცხდა, ჯარიც დაიღუპა და უკან გამოქცეული თავის საშველად ერთ სახლში დაიმალა. გუთებმა ცოცხლად დაწვეს."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

3 გვერდი V < 1 2 3
Reply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 2 მომხმარებელი (მათ შორის 2 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

 



მსუბუქი ვერსია ახლა არის: 20th October 2018 - 06:16 AM

მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი

ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი