![]() |
სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )
![]() ![]() |
![]() |
marine |
![]()
პოსტი
#81
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მე დიდი ხნის მანძილზე ვერ ვპოულობდი კარგ სამსახურს. უკვე სასოწარკვეთა მიპყრობდა. უწინდელი სამსახური არ მაწყობდა, რადგან ნათესავები, რომლებთანაც ვმუშაობდი, არაკეთილსინდისიერად იქცეოდნენ ჩემთან და ჩემს ოჯახთან მიმართებაში.
საქმე იქამდე მივიდა, რომ უკვე ადამიანადაც არ ვგრძნობდი თავს. ვფიქრობდი, რომ მე ვცხოვრობდი არასწორად და არაფერს წარმოვადგენდი. ასე ვიმუშავე მათთან სამი წელი და ბოლო თვეების განმავლობაში ვიყავი ძალინ დათრგუნული, ნათესავების გაუთავებელი მოთხოვნების გამო, რომ სულ უფრო გამეზარდა და გამეზარდა გაყიდვები. დღე და ღამე მე ვფიქრობდი, თუ როგორ გამეყიდა მეტი პროდუქცია, მაგრამ როგორც კი იზრდებოდა გაყიდვები, იზრდებოდა ჩემი ნათესავების მოთხოვნებიც. და აი, ერთხელ, მე ვსეირნობდი პარკში და ფიქრებით უფალს ვესაუბრებოდი, რომ ძალიან მინდოდა, მემუშავა მართლმადიდებლურ კომპანიაში. გარკვეული დროის გასვლის შემდეგ და გამუდმებული ფიქრისას, თუ როგორ შემეცვალა საკუთარი ცხოვრება, მივატოვე ნათესავების კომპანია, ვიპოვე რაღაც დროებითი საქმე და ცოტა გული გადავაყოლე, თუმცა მაინც დათრგუნული ვიყავი. და აი, ერთხელ ძალიან მომინდა წმ. ნიკოლოზის დაუჯდომლის წაკითხვა. მე და ჩემი ქმარი ყოველ საღამოს ვდგებოდით დაუჯდომლის წასაკითხად წმ. ნიკოლოზის ხატის წინ. მოულოდნელად დაახლოებით 5 დღის შემდგომ ვნახე განცხადება, რომ მართლმადიდებლურ კომპანიაში სჭირდებათ თანამშრომელი. ორი კვირის შემდგომ, წმ. ნიკოლოზ სასწაულთმოქმედის ლოცვებით, მე ახალ სამსახურში გავედი. მიუხედავად იმისა, რომ ჩემს სამსახურში საჭირო იყო საღვთისმეტყველო განათლება, რომელიც მე არ მაქვს, მე ძალიან თბილად მიმიღეს, დამეხმარნენ და მასწავლეს ყველაფერი, რაც იყო აუცილებელი. ახლა მე მშვიდად შემიძლია წავიკითხო ლოცვა თავისუფალ დროს, არ მიყენებენ გაუთავებელ მოთხოვნებს და არ მამოწმებენ ყოველ 15 წუთში. დიდება და მადლობა უფალს ყველაფრისთვის! მადლობა წმ. მღვდელმთავარ ნიკოლოზს!" /მხევალი ღვთისა იოანა/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#82
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"როცა გაგიჭირდებათ, სთხოვეთ წმინდა ნიკოლოზს. ის მოწყალეა და საოცრად მსწრაფლშემსმენელი"
/კათოლიკოს-პატრიარქი ილია II/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#83
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"წმინდა ნიკოლოზის წმინდა ნაწილები სამ ძირითად ნაწილად არის დაყოფილი და მათი მფლობელია სამი ქალაქი: ორი იტალიური ქალაქი - ბარი და ვენეცია და ასევე ძველი მირონ-ლუკია - ამჟამინდელი თურქეთის ტერიტორიაზე მდებარე ანტალია"
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#84
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"წმინდა ნიკოლოზის ოჯახი თევზსაჭერი ფლოტილიის მფლობელი იყო და წმინდა ნიკოლოზი ბავშვობიდანვე კარგი მეზღვაური იყო. ამიტომ იგი მეზღვაურთა მთავარ მფარველადაა მიჩნეული".
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#85
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"წმინდა ნიკოლოზი ქრისტიანული სარწმუნოების მტკიცე დამცველი იყო. ცნობილია, რომ მან დაამსხვრია რამდენიმე წარმართული სამსხვერპლო, მათ შორის, არტემიდას ცნობილი ტაძარი".
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#86
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"წმინდა ნიკოლოზის წმინდა ნაწილებს დღესაც სდის მირონი. სასულიერო პირები მას საფლავიდან წელიწადში ერთხელ იღებენ - წმინდა ნაწილების ბარში გადმოსვენების დღესასწაულზე 9/22 მაისს. მირონი, რომელსაც იტალიელები მანანას უწოდებენ, საფლავიდან საგანგებო მოწყობილობით ამოაქვთ და ნაკურთხი წყლით აზავებენ"
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#87
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"2009 წ. მანჩესტერის უნივერსიტეტის მკვლევარებმა წმინდა ნიკოლოზის წმინდა ნაწილებისა და მისი თავის ქალის მიხედვით აღადგინეს წმინდანის გარეგნობა. ამ კვლევის მონაცემების თანახმად, წმინდა ნიკოლოზი იყო დაახლოებით 168 სმ. სიმაღლის შავგრვემანი, შავ-თვალება ჩასკვნილი მამაკაცი; მას ჰქონდა მაღალი შუბლი, გამოწეული ყვრიმალები და ოდნავ წინ წამოწეული ნიკაპი".
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#88
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მინდა გაგიზიაროთ წმ. ნიკოლოზის შეწევნის ჩემი ისტორიები. ის ყოველთვის მეხმარება - როგორც ყოველდღიურობაში, ასევე კრიტიკულ სიტუაციებში.
პირველი, რაც მახსენდება - მისი დახმარებაა, როცა იბადებოდა ჩემი გოგონა. შემდგომ ექიმებმა ასეც მითხრეს - პირველი ვიყავი, ვინც თითქმის უგონო მდგომარეობაში მყოფი ლოცულობად წმ. ნიკოლოზის მიმართ. მე მჯერა, რომ იმ ღამით მე დამეხმარა წმ. ნიკოლოზიცა და ექიმებიც. უკვე მოგვიანებით, როცა მე შვილთან, ქრისტინესთან ერთად, მოვედი სახლში, მე დავკიდე დიდი ხატი მისის საწოლის წინ, ჩვილი კი პირველივე დღეებიდან რეაგირება მასზე - აღუს ამბობდა, უღიმოდა. ახლა ის 3,5 წლისაა და წმ. ნიკოლოზს ბაბუას ეძახის. მე მუდმივად მივმართავ მას დახმარებისთვის... ყოფითი პრობლემების დროსაც, მაგარლითად, რამეს რომ ვერ ვპოულობ, ვთხოვ წმ. ნიკოლოზს დახმარებას და ისიც მეხამარება. ან მე მჭირდება ქუჩაში გასვლა (ჩვენ კერძო სახლი გვაქვს), ბავშვზე ვნერვიულობ - ვთხოვ, წმ. ნიკოლოზს, რომ მიხედოს მას, მე კი მშვიდად მივდივარ. მას არასდროს დავუღალატებივარ! როცა ვავადმყოფობთ, როცა პრობლემები მაქვს - ვევედრები და ყველაფერი მართლაც მშვიდად ჩაივლის ხოლმე. ზოგჯერ კი საპირისპიროდ - ვითხოვ რაღაცას და უცებ ჩნდება წინაღობები. ადრე მე ჯიუტად არ ვიღებდი ცხვორებისგან გაკვეთილებს, ამას კი არაფერი კარგი არ მოჰქონდა. ასე რომ ყოველთვის, როცა რაღაცას ვითხვოთ, უნდა დავამატოთ - იყოს ნება უფლისა!" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#89
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ერთხელ, 1988 წელს, ჩვენთან მონასტერში ჩამოვიდა მოსკოველი მომლოცველი. მან ისეთი დიდი შთაბეჭდილება მოახდინა ჩემზე თავისი ნათელი რწმენით, რომ მე თავი ვერ შევიკავე და ვკითხე, როგორ მივიდა რწმენამდე, რის მერეც ჩავიწერე მისი შესანიშნავი მონათხრობი.
"დიდ სამამულო ომში მე ვიყავი ფრონტზე მზვერავად. მებრძოლი და მამაცი ვიყავი. ერთხელ გაგვაგზავნეს დავალებაზე. გადავედით ფრონტის ხაზზე. ღრმად შევედით მტრის ზურგში და წარმატებით შევასრულეთ რა დავალება, ვბრუნდებოდით ჩვენებთან. მაგრამ ფრონტის ხაზიდან არცთუ ისე შორს ფაშისტებმა ალყაში მოგვაქციეს. დაიწყო ბრძოლა. ტყვია-წამალი ცოტა გვქონდა - დიდ ხანს ვერ გავძლებდით. ჯგუფის ხელმძღვანელმა გასცა ბრძანება, გავშლილიყავით და სათითაოდ გაგვერძელებინა გზა. მაგრამ როგორ გავსულიყავით სამშვიდობოს? გარშემო ხომ სულ ფაშისტები იყვნენ. თანაც წინ დანაღმული ველი იყო გაშლილი - სად იყო მასში გასასვლელი - ჩვენ არ ვიცოდით, ალალ-ბედზე წასვლა კი - გარდაუვალი სიკვდილი იყო. მე მაშინ ურწმუნო, თუმცა მონათლული ვიყავი. დრო გადიოდა, ფაშისტებმა უკვე შეგვავიწროვებს დანაღმულ მინდვარმდე და ჩვენ გვესმოდა, რომ ეს უკვე აღსასრული იყო... და აი, საიდანღაც გაჩნდა მოხუცი - ჭაღარა წვერით. ხელი დაგვიქნია და დაგვიძახა: - ჰეი, ვინ გამომყვება? - უფლის მიმართ ვილოცოთ! მე უკვე ვემშვიდობებოდი სიცოცხლეს და გამახსენდა რა ჩემი ურწმუნოება, სასოწარკვეთილმა წამოვიძახე: - ამ მოხუცის მოწოდებამ მაინც მომიყვანოს გონს! მაგრამ საიდან გაჩნდა ის? ის ხომ არ იყო ჩვენი ჯგუფის წევრი - ჩვენ ყველანი ტალახში ამოგანგლული ვიყავით ჭაობში ხეტიალის გამო, ის კი, მოხუცი - იყო სუფთა, კოპწია, ახალ ნახევრად ქურქში. და აი, ის შეტრიალდა და ჩუმად წავიდა დანაღმულ მინდორზე - ჩვენც უკან გავყევით. გარშემო ტყვიები ზუზუნებდა, ჩვენ კი უჩუმრად მივდიოდით - და ასე გავიარეთ მთელი დანაღმული მინდორი. ხოლო როცა ჩვენიანებთან მივედით - ჩვენი გადამრჩენელი სადღაც გაქრა. იმ დროიდან მე არ მასვენებდა კითხვა: ვინ იყო ეს ჩვენი საიდუმლო გადამრჩენელი? და მხოლოდ ომი შემდგომ, როცა შევედი ეკლესიაში, დავინახე წმიდა ნიკოლოზ სასწაულთმოქმედის ხატი და გავოგნდი - ვიცანი ის, ვინც დანაღმულ მინდორზე გაგვატარა. აი, ასე გავხდი მორწმუნე. აბა სხვაგვარად როგორ იქნებოდა, როცა რწმენისკენ თავად წმიდა ნიკოლოზმა მომიწოდა!" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#90
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ერთხელ მე ვიყიდე წმ. ნიკოლოზ სასწაულთმოქმედის პატარა ხატი და ის დავკიდე კედელზე. მე ვარ ბლოკადა-გამოვლილი, ხშირად მტკივა კუჭი.
დილის 4 საათზე გამაღვიძა საშინელმა ტკივილმა. დავდექი მუხლებზე და შევღაღადე წმიდანს: - თუკი გესმის ჩემი, წმიდაო ნიკოლოზ სასწაულთმოქმედო, დამეხმარე - უკვე აღარ მაქვს ძალა... ამის თქმა და ტკივილი, რომელიც მტანჯავდა რამდენიმე კვირის მანძილზე - გაქრა. ვიგრძენი თავი სრულიად ჯანმრთელად, სასიცოცხლო ძალებით ავივსე და ასე შევხვდი საკუთარ იუბილეს. თუმცა ნახევარი წლის შემდეგ დიდ მარხვაში სტუმრად დავდიოდი და ვილხენდი, რის მერეც ტკივილები განმიახლდა. კვლავ ვილოცე წმ. ნიკოლოზის ხატის წინაშე: - მამაო ნიკოლოზ, დამეხმარე! სიარულიც აღარ შემიძლია. მარტო ვერაფერს ვუშველი ჩემს თავს. დამაყენე ფეხზე და ნიკოლსკის ტაძარში ყველა ხატთან, სადაც არის შანდალი, დავანთებ სანთელს. ლოცვიდან ცოტა ხანში ტკივილმა თანდათან დაიწყო მიყუჩება. მესამე დღEს მე შევძელი ლოგინიდან ადგომა და ქალიშვილთან ერთად სესტრორეცკიდან გავემგზავრეთ პეტერბურგში, ნიკოლსკის ტაძარში. წმ. ნიკოლოზი იქაც დამეხმარა. ტაძარში რომ მივედი, ვნახე, რომ მარტო ძვირიანი სანთლები იყო დარჩენილი, შანდლები კი - უამრავი იყო. შევშინდი - ფული არ მეყოფოდა. ვიყიდე სანთლები, რაც მომივიდა და დავიწყე შანდლებზე მათი დანთება. ვგრძნობდი, რომ სანთლები მალე გამომელეოდა და ვერ შევძლებდი აღთქმის შესრულებას. უცებ დამიძახა შვილმა: - დედა, პატარა, იაფიანი სანთლები მოიტანეს. დიდი სიხარული დამეუფლა. მადლობა გადვუხადე წმიდა ნიკოლოზს ასეთი სწრაფი შეწევნისთვის. მივედი მესანთლესთან, რათა სანთლები სახლისთვისაც მეყიდა, თუმცა უკვე აღარ იყო - მხოლოდ ათქმის შესრულება მოვასწარი. მესამედაც დამეხმარა წმ. ნიკოლოზი ავადმყოფობისას, როცა ბრწყინვალე შვიდეულში მივმართე მას მხურვალე ლოცვით: - განმკურნე, მამაო ნიკოლოზ, ჩვენი უფლის აღდგომის ძალით! და წმიდა მღვდელმთაარმა ისმინა ჩემი ლოცვა. ერთხელ წმიდანმა ქუჩაში ბოროტი ადამიანის თავდასხმისგან მიხსნა. მაღაზიიდან სახლში ვბრუნდებოდი, მან კი ძლიერ ჩამავლო ხელი და ათასი სიბინძურე მითხრა. ასეთ შემთხვევაში თავი დამიძვრენია, მაგრამ ახლა ვერაფერს გავხდი. ტირილი დავიწყე სასოწარკვეთისგან. ვგრძნობდი, რომ მიმათრევდა ბნელ კუთხეში და არც არავინ ჩანდა დამხმარე. აი, სირცხვილი ამ სიბერის ჟამს. ავწიე თავი ზეცისკენ და დავიძახე: - წმ. ნიკოლოზ სასწაულმოქმედო, დამეხმარე! დამიხსენი! ამ დროს კაცმა ხელი გამიშვა და მეც რაც ძალი და ღონე მქონდა გავიქეცი გზის მეორე მხარეს. ვიგრძენი - მას რაღაც დაემართა; მივბრუნდი და დავრწმუნდი ამაში, თუმცა სწრაფად განვეშორე". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#91
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ეს ამბავი შეემთხვა ჩემი ნაცნობის დედას დიდი სამამულო ომის დროს. იმ დროს ეს ქალი იყო ახალგაზრდა გოგო და ერქვა პავლინა. მისი ოჯახი ცხოვრობდა გორკის ოლქში, ერთ სოფელში. ამჟამად ეს სოფელი აღარ არსებობს.
პავლინა მეზობელ ქალაქში მუშაობდა, სამედიცინო-ინსტრუმენტულ ქარხანაში, პინცეტ-სკალპელის ცეხში. ყოველ დღეს სამსახურში ფეხით მიდიოდა და ასევე ბრუნდებოდა. იმ დროს არავითარი ტრანსპორტი არ იყო. გზად მას ხვდებოდნენ გოგოები მეზობელი სოფლებიდან - ბოლდირევოდან, დუბროვიდან, გრუდნიცადან, ფროლოვსკიდან, დოლოტკობოდან... ზაფხულში ეს გზა სახალისო იყო, მაგრამ ზამთრის სუსხიან დღეებში გოგონებისთვის ეს გზა ძალიან საშიში იყო. ერთხელ განსაკუთრებული ყინვა იყო და გაეყინათ ხელები და ფეხები. გოგონები ერთი-მეორის მიყოლებით მიდიოდნენ თავის სოფლებში. ბოლოს პავლინა რჩებოდა მარტო. ის ძალიან გაიყინა, მშობლიურ სოფლამდე კი ჯერ კიდევ შორი იყო. სიცივე ძვალსა და რბილში ატანდა... ხელ-ფეხი ლამის გაუშეშდა და სრულებით არ ემორჩილებოდა. გზის გვერდით პავლინამ დაინახა ორმო და ძალიან მოუნდა მასში ჩაწოლა და გათბობა. ასეც მოიქცა - მართლაც, ცოტა გათბა და დაისვენა. ძილიც მოერია, ისე რომ ვერც გააცნობიერა, რომ ეს ძილი სასიკვდილო იყო... მოულოდნელად მის წინ გამოჩნდა ჭაღარა მოხუცი, გრძელი, ჭაღარა თმითა და წვერით. მას ეცვა გრძელი კაბასავით შესამოსელი, რომელიც ქამრით ჰქონდა შეკრული. ის იდგა ორმოს ნაპირზე. მან გოგონას ხელი გაუწოდა. - პავლინუშკა, ადექი, მომეცი ხელი! პავლინამ ბაბუას ხელი გაუწოდა და... გაეღვიძა. სრულებით გამოფხიზლებულმა მან მონახა ძალები, წამოდგა და სახლში გაიქცა. ვინ დაეხმარა ახალგაზრდა გოგოს, რომ არ გაყინულიყო?.. პავლინა ყოველთვის თვლიდა, რომ ეს იყო წმ. ნიკოლოზ სასწაულთმოქმედი. მან გაიარა რთული და ხანგრძლივი ცხოვრება, გაზარდა სამი შვილი და იცოცხლა 98 წლამდე. ყოველთვის იყო მოწყალე ღარიბების მიმართ. მის სახლში ყოველთვის პოულობდნენ ნავთსაყუდელსა და საზრდელს უპოვრები და გლახაკები. ხანდახან ქუჩიდან მოჰყავდა რომელიღაც გაყინული ლოთი, რათა დილამდე ეპატრონა მისთვის და გაყინვისგან დაეცვა. მადლობა და დიდება უფალს ყველაფრისთვის!" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#92
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 58,229 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ეს იყო სამოქალაქო ომის მძიმე წლები. ვ.პ. მაშინ ახალგაზრდა გოგო იყო - ის იდგა საკუთარი სახლის ბაღში და კაცი მას იარაღს უმიზნებდა (იმ დროს მთელ რუსეთში გლეხები მემამულეებს უსწორდებოდნენ). გოგონამ თრთოლით მიიყრდნო ხელები მკერდზე და დიდი რწმენითა და იმედით მხურვალედ შეჰღაღადა:
- მამაო, მღვდელმთავარო ნიკოლოზ, დამეხმარე, დამიცავი! და რა მოხდა ამის შემდეგ? გლეხმა დააგდო იარაღი და გოგონას დაუძახა: - ახლავე წადი და აღარ დამენახვო. გოგონამ სახლში შეირბინა, აიღო საჭირო ნივთები, გაიქცა სადგურზე და მოსკოვში გაემგზავრა. იქ ნათესავებმა ის სამსახურში მოაწყეს. გავიდა რამდენიმე წელი. ერთხელ კართან ზარის ხმა გაისმა. მეზობელებმა გააღეს - კარებთან იდგა გამხდარი, დაკონკილი გლეხი, რომელიც მთელი ტანით ცახცახებდა. მან იკითხა, იქ ცხოვრობდა თუარ ვ.პ. მას დაუდასტურეს და შეიპატიჟეს. დაუძახეს გოგოს. როცა ის გამოვიდა, ეს კაცი მას ფეხებში ჩაუვარდა და ტირილით სთხოვა პატიება. გოგო დაიბნა, არ იცოდა, რა ექნა. დაიწყო კაცის წამოყენება, უთხრა, რომ არ იცნობდა მას. - შენ ვერ მიცანი? მე ხომ ის ვარ, ვისაც შენი მოკვლა უნდოდა. როცა იარაღი ავწიე, დაგიმიზნე და ის იყო, უნდა მესროლა - ვხედავ - შენს ნაცვლად დგას წმ. ნიკოლოზი - ვერ შევძელი მისთვის მესროლა. ამის თქმის მერე ის ისევ მუხლებზე დაეცა. - ამის მერე ავად ვიყავი. გადავწყვიტე, მომეძებნე და ფეხით წამოვედი სოფლიდან. გოგომ გლეხი თავის ოთახში შეიყვანა, დაამშვიდა, უთხრა, რომ ყველაფერი აპატია. შემდგომ დააპურა და ახალი, სუფთა ტანსაცმელი მისცა. გლეხმა მას უთხრა, რომ ახლა შეუძლია მშვიდად მოკვდეს. ის მართლაც ძალიან უძლურად გამოიყურებოდა და გოგონამ მღვდელს დაუძახა. მოძღვარმა კაცს აღსარება ათქმევინა და აზიარა, რამდენიმე დღის შემდგომ კი ის მშვიდად გარდაიცვალა. გოგონამ გლეხი მწარე ცრემლებით დაიტირა..." -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
![]() ![]() |
მსუბუქი ვერსია | ახლა არის: 7th June 2024 - 02:59 AM |
მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი
ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი