IPB

სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )

საეკლესიო ბიბლიოთეკა

7 გვერდი V « < 5 6 7  
Reply to this topicStart new topic
> დავითი, ფსალმუნები, განმარტებანი
marine
პოსტი Aug 5 2018, 08:07 PM
პოსტი #121


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფს. 39

2. "და აღმომიყვანა მე მღვიმისაგან გლახაკებისა და თიხისაგან უყისა და დაამტკიცნა კლდესა ზედა ფერხნი ჩემნი და წარჰმართნა სლვანი ჩემნი"

- გლახაკების მღვიმეში ცოდვებში, ცოდვის მორევში მყოფი ადამიანები იგულისხმებიან, ასევე შეიძლება ვიგულისხმოთ მთელი ძველი აღთქმის კაცობრიობა. ის მთლიანად იყო დანთქმული ცოდვის მორევში - "გლახაკობის მღვიმეში".

უყი თიხა არის გამხმარი, გამოუსადეგარი მიწა, რომელიც არავითარ ნაყოფს არ გამოიღებს. უყ, უნაყოფო მიწაში იგულისხმება ძველაღთქმისეული პერიოდი, სადაც ხსნა არ იყო - აქედან გამომიყვანა და კლდესა ზედა - მაცხოვარზე, მაცხოვრის სარწმუნოებაზე დამამტკიცა მე და თავისი მოსვლით ჩემი გზები თავისკენ მიმართა უფალმაო."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 14 2018, 11:51 AM
პოსტი #122


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ნინო (50 წლის): - წინასწარმეტყველთა შესახებ ბევრი არაფერი ვიცი, მაგრამ ის ვიცი, რომ "დავითნი" წყაროა სიცოცხლისა. ამ წიგნის შესავალში წერია კიდეც: "ეკლესიის კურთხევით თითოეული ქრისტიანი ყოველდღიურად უნდა კითხულობდეს "ფსალმუნს", რათა სულიერად გაძლიერდეს მოძალებული განსაცდელის ჟამს".

სანამ ამას გავიგებდი და საერთოდ "უკეთესი მორწმუნე" გავხდებოდი, ვიდრე ვიყავი, დიდად არ მეხალისებოდა ფსალმუნების კითხვა. მეტიც, მხოლოდ დილის და საღამოს ლოცვებში შემავალ ფსალმუნებს ვკითხულობდი. უფალი ხედავს ჩვენს გულს და ერთხელაც, მესიზმრა-მეთქი, ვერ ვიტყვი, უფრო მეჩვენა, რომ სადღაც, ტაძარში შევედი. საკურთხეველს მივუახლოვდი და ჩემს წინ უზარმაზარი ასოებით გამოისახა: "დავით, წყარო ცხოვრებისა".

რომ გითხრათ, დიდად დამაფიქრა ამან-მეთქი, ვიცრუებ. ადრე ფერისცვალების ეკლესიის მრევლის წევრი ვიყავი. ერთხელაც გადავწყვიტე, წირვას იქ დავსწრებოდი. გზა ამებნა, სულ სხვანაირად მომეჩვენა ის ქუჩები, სადაც წლების განმავლობაში დავდიოდი და ერთ პატარა საყდარს მივადექი.

კი მივხვდი, რომ ფერისცვალების ეკლესია არ იყო, მაგრამ მაინც შევედი. ვიკითხე, ვისი სახელობისაა-მეთქი. დავით წინასწარმეტყველისო, რომ მითხრეს, ყველაფერი ერთად გამახსენდა. მას შემდეგ თითქოს ფსალმუნებსაც სხვაგვარად ვიგებდი. ის ადგილები რომ ვნახე, სადაც მაცხოვრის მოსვლა და ჯვარცმაა ნაწინასწარმეტყველები, ლამის გული გამიჩერდა".


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 14 2018, 08:32 PM
პოსტი #123


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა წერილიდან დავითს ვიცნობთ როგორც მეფეს, წინასწარმეტყველს, პოეტს, კომპოზიტორს, უბადლო მგალობელს, მუსიკალური საკრავის ბრწყინვალე მცოდნეს, მამაც მეომარს, ბრწყინვალე ორგანიზატორს, ნიჭიერ მხედართმთავარს, უდიდეს სახელმწიფო მოღვაწეს, ბრძენ მმართველს და შორსმჭვრეტელ პოლიტიკოსს.

ყოველივე ეს ნიჭი მას ღვთისაგან ჰქონდა მიღებული. მას ჰქონდა გული ღვთისთვის სათნო. დავითისთვის მთავარი მარტო ღვთის ნების შესრულება კი არ იყო, იმაზეც ფიქრობდა, რა გაეკეთებინა ისეთი, რითაც ღმერთს ასიამოვნებდა. ასეთი გულისთვის შეიყვარა ის ღმერთმა და გამოარჩია სხვათაგან. ეს გამორჩეულობა მხოლოდ ერთი ისტორიული პირის, დავითის ცხოვრებითა და მოღვაწეობით არ შემოიფარგლებოდა. დავითი ღირსი გახდა იმისა, რომ მაცხოვრის გენეალოგიაში შესულიყო და აქ თავისი ღირსეული ადგილი დაეკავებინა."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 14 2018, 09:16 PM
პოსტი #124


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ერთხელ, როდესაც დავითი იერუსალიმიდან გარბოდა თავისი შვილის აჯანყების გამო, ვინმე ბენიამინელი ქვების სროლითა და წყევლა-კრულვით დაედევნა. დავითის მხედართმთავარმა თავხედის დასჯა მოინდომა, მაგრამ დავითმა მკაცრად აუკრძალა - იქნებ უფალი აწყევლინებს ჩემს თავსო".


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 16 2018, 01:30 PM
პოსტი #125


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"დავითის ფსალმუნები ანგელოზებისა და წმინდანების ქოროს სიმბოლოა, იმ საგალობელბის სიმბოლო, რომლითაც ზეციურმა ეკლესიამ უნდა განადიდოს თავისი შემოქმედი და მხსნელი. დავითის ფსალმუნები - ეს სინანულია, ეს სამადლობელია, ეს მიტევებაა, აღიარებაა და ქებაა".

/არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 27 2018, 02:32 PM
პოსტი #126


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფსალმუნი მეცხრე

"28-29. "დაჯდეს იგი მზირად მდიდართა თანა ფარულად მოკვლად უბრალოისა. თვალნი მისნი გლახაკსა ხედვენ; მზირინ ფარულად ვითარცა ლომი საყოფელსა თვისსა; მზირინ იგი მიტაცებად გლახაკისა, მიტაცებად გლახაკისა და მიზიდვად მისსა"

- გლახაკებში, როგორც უკვე ვთქვით, იგულისხმებიან ძველი აღთქმის ადამიანები. ფსალმუნის ამ მუხლში დავითი ბრძანებს: გლახაკთა, ადამიანთა მოკვლა, სულიერად განადგურება სურდა ბოროტს, "თვალნი მისნი" - მისი მზერა განუწყვეტლივ ადამიანებისკენ იყო მიპყრობილი, მხოლოდ იმას ფიქრობდა, როგორ წარეწყმიდა კაცი. როგორც ლომი ელოდება თავის მსხვერპლს, ასე ელოდა ეშმაკი თითოეული ადამიანის სულს, რათა მიეტაცებინა და დაეღუპა.

30. "მახითა თვისითა დაამდაბლოს იგი; დამდაბლდეს და დაეცეს, რაჟამს ეუფლებოდის იგი გლახაკსა"

- ეს მუხლიც ბოროტს მიემართება: ფსალმუნთა ერთ-ერთ მუხლში დავით წინასწარმეტყველი ბრძანებს: "მატლ ვარ და არა კაც..." იოანე საბანისძე განმარტავს, რომ მატლი თავად მაცხოვარია, უფალმა ეს სიტყვები საკუთარ თავზე თქვა.

ამის წაკითხვისას შევძრწუნდებით კიდეც: როგორ შეიძლება ქრისტეს მატლი ეწოდოს?! მაგრამ მივყვეთ განმარტებას: "როგორც ჭკვიანი მეთევზე მატლით ფარავს ანკესს, ასევე დაფარა უფალმა თავისი ღვთაებრივი ბუნება ადამიანური ბუნებით. გადაუგდო და დაიჭირა უზარმაზარი ვეშაპი - ეშმაკი".

ეშაკს რომ ქრისტეს ღვთაებრივი ბუნება ენახა, მაშინვე განეშორებოდა მას. სწორედ ეს შეიძლება ვიგულისხმოთ ფსალმუნთა ამ მუხლშიც. ეშმაკი, როგორც გლახაკს, ადამიანს, ისე დაეუფლა მაცხოვარს, ეგონა, ქრისტე უბრალოდ წმინდა კაცი იყო. სწორედ მაშინ იქნა შეპყრობილი და დამარცხებული. ბოროტი სული სწორედ ადამიანური ბუნებით იქნა მოტყუებული.

31. "რამეთუ თქუა გულსა შინა თვისსა: დაუვიწყებიეს იგი ღმერთსა, გარემიიქცია პირი მისი არახილვად სრულიად" -

ეშმაკმა გულსა შინა თქვა: დაივიწყა უფალმა კაცობრიობა, ადამიანებისგან პირი მიიქცია და როგორც მე მსურს, ისე მოვექცევი ადამიანებსო. ამ იმედით აკეთებდა ბოროტი ყველაფერს."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 29 2018, 05:12 PM
პოსტი #127


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ფსალმუნი წმინდა წერილის ერთ-ერთი უმნიშვნელოვანესი წიგნია. მისი საშუალებით ღვთაებრივი სული ესაუბრება ცოდვილ კაცობრიობას."

/მამა ზაქარია მარგალიტაძე/

- რა იგულისხმება სიტყვებში: "ასულო ბაბილოვნისაო, უბადრუკო, ნეტარ არს, რომელმან მოგაგოს შენ მისაგებელი შენი, რომელ შენ მომაგე ჩვენ. ნეტარ არს, რომელმან შეიპყრნეს ჩვილნი შენნი და შეახეთქნეს კლდესა" (ფს. 136,10)?

- მოგეხსენებათ, ძველი აღთქმა განსხვავდება ახლისაგან. პირველი ნაკლებად სულიერია და მრავლადაა მასში სისასტიკის მაგალითები. ფსალმუნის ეს სიტყვები გამოვლინებაა ძველი აღთქმის პრინციპისა "თვალი თვალისა წილ, კბილი კბილისა წილ". დამპყრობლები ისრაელს სასტიკად ეპყრობოდნენ. ისინი უმოწყალოდ ხოცავდნენ ისრაელელ ჩვილებს. ფსალმუნი წინასწარმეტყველებს, რომ მათ თავიანთი ნამოქმედარი უკან დაუბრუნდებათ. ახალი აღთქმა სხვაგვარია. იგი გვასწავლის მტრის სიყვარულს და უარყოფს სისასტიკის ყოველგვარ გამოვლინებას.

წმინდა მამების სწავლებით, ამ სიტყვების გაგება ასევე სხვაგვარად შეგვიძლია: ასე უნდა მოვექცეთ უკეთურ აზრებს. ისინი ჩანასახშივე უნდა გავანადგუროთ და შევახეთქოთ კლდეზე იესოს ლოცვით. ამით შევაჩერებთ ბოროტების განვითარებას და წარვმართავთ ჩვენს შინაგან ცხოვრებას მისკენ, ვინც არის: "გზა, ჭეშმარიტება და ცხოვრება".

/მამა ზაქარია მარგალიტაძე/



--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 31 2018, 04:41 PM
პოსტი #128


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



რა საჭიროების ჟამს რომელი ფსალმუნი უნდა ვიკითხოთ?

"ღვთისადმი მადლობის აღსავლენად ჩვენდამი უსაზღვრო სიკეთისა და სიყვარულისთვის". მე-20 კან. 149.


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Aug 31 2018, 10:27 PM
პოსტი #129


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ფსალმუნთგალობა ხდის ჩვენდამი მოწყალეს ღმერთს და ზეციდან დახმარებას იზიდავს".


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 6 2018, 09:41 PM
პოსტი #130


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფს. 30

12. "დავივიწყე მე, ვითარცა მკვდარი, გულთაგან და ვიქმენი მე ვითარცა ჭურჭელი წყმედული"

- ვითარცა მკვდარი, როგორც გატეხილი ჭურჭელი, ისე ვარო, - ბრძანებს დავითი ფსალმუნის ამ მუხლში. ამგვარ მდგომარეობაში იყო კაცობრიობა მაცხოვრის მოსვლამდე.

გატეხილ ჭურჭელს ვემსგავსებით ჩვენც, როდესაც ცოდვაში ვართ. გატეხილი ჭურჭელი თვითონ ვერ გამთელდება, თუ ხელოსანმა ხელახლა არ შეაწება. არც ცოდვაში ჩავარდნილ ადამიანს შეუძლია თვითონ გამოვიდეს ამ მდგომარეობიდან, თუ უფალი არ შეეწია. ადამიანის ცხონებაც მხოლოდ ღვთის ძალითაა შესაძლებელი."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 18 2018, 10:06 AM
პოსტი #131


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფს. 19

3. "მოიხსენედ ყოველნი მსხვერპლნი შენნი და ყოვლადდასაწუველნი შენნი განაპოხენ"

- ფსალმუნის ამ მუხლშიც უფალი მიმართავს დავითს: ყველა მსხვერპლს, რაც კი აღგისრულებია უფლის წინაშე, მოიხსენებს ღმერთიო. ძველი აღთქმის პერიოდში მსხვერპლის სხვადასხვა სახეობა არსებობდა. ერთ-ერთი იყო ყოვლადდასაწველი მსხვერპლი, რომელიც მთლიანად იწვებოდა. იყო მსხვერპლი, რომლის მხოლოდ ნაწილს წვავდნენ, ნაწილს კი სამღვდელოება იხმევდა. იყო მსხვერპლიც, რომლის მხოლოდ მცირე ნაწილი იწვებოდა, დანარჩენს ჩვეულებრივი ერის ხალხი ჭამდა. ეს ყოველივე მოხსენიებულია და შეწირულია ჩემდამიო, - ბრძანებს უფალი დავით წინასწარმეტყველის პირით."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 18 2018, 10:19 AM
პოსტი #132


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"წმინდა მამები დავით მეფსალმუნეს უწოდებენ ახალი აღთქმის კაცს ძველ აღთქმაში"

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Sep 22 2018, 11:41 AM
პოსტი #133


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფსალმუნი 19

7. "ესენი ეტლებითა და ესენი ჰუნებითა, ხოლო ჩუენ სახელითა უფლისა ღმრთისა ჩუენისაი ვხადოდით"

- აქ საუბარია არა ხორციელ, არამედ სულიერ ეტლებსა და ჰუნებზე - ეშმაკის ხელმწიფებაზე, ეშმაკის ძალაზე. როგორც ეგვიპტის ფარაონს დაუნთქა უფალმა ეტლები და ცხენები წითელ ზღვაში, ასევე დანთქა ღმერთმა ბოროტის ეტლები, ბოროტის ჰუნები - ძალა და ხელმწიფება ადამიანებზე.

ძველი აღთქმის მართალთა ხადილითა და თხოვნით გამოგვიხსენი, უფალო, და ბოროტის ეტლები და ჰუნები დათრგუნეო, - შეჰღაღადებს ღმერთს დავითი."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Oct 12 2018, 07:16 PM
პოსტი #134


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



"ფსალმუნთა სიტყვები შეიძლება ვიგულისხმოთ როგორც დავით წინასწარმეტყველის ნათქვამად, ისე ყველა იმ ადამიანის წარმოთქმულად, რომლებიც ფსალმუნებს კითხულობენ."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/




ფსალმუნი 24

7. "ცოდვათა სიჭაბუკისა და უმეცრებისა ჩემისათა ნუ მოიხსენებ: წყალობითა შენითა მომიხსენე მე სიტკბოებისა შენისათვის, უფალო"

- ჩემი სიჭაბუკის ცოდვებს - სულიერი უძლურების ჟამს და უმეცრებით ჩადენილ ცოდვებს ნუ მოიხსენებ, წყალობითა და სიტკბოებითა შენითა მომიხსენე, უფალო. წმინდა მამები გვასწავლიან, რომ უფალი ადამიანში ცხონების მიზეზს ეძებს და არა წარწყმედისას. ფსალმუნის ამ მუხლში სწორედ ამას შესთხოვს დავითი უფალს. მისი სიტყვებით მთელი კაცობრიობა, ადამიანებიც ვევედრებით - ცოდვები კი არა, სიკეთეები, საცხოვნებელი საქმენი ეძიე ჩემში, უფალო, და შემიწყალე."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Oct 22 2018, 08:15 PM
პოსტი #135


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფსალმუნი 22

5. "განჰმზადე წინაშე ჩემსა ტაბლაი წინაშე მაჭირვებელთა ჩემთა. განაპოხე ზეთითა თავი ჩემი და სასუმელმან შენმან დამათრო მე, ვითარცა ურწყულმან"

- ჩემს წინაშე ტაბლა განაწყოო, - ბრძანებს დავითი. ტაბლაში იგულისხმება ქრისტეს სისხლით და ხორცით ზიარება. "და განაპოხა ზეთითა თავი ჩემი" - ამ ტაბლის - ქრისტეს სისხლი და ხორცის ხმევით, ზიარებით სულიერი მადლი გარდამოვიდა ადამიანებზე.

ზოგიერთი წმინდა მამა ბრძანებს, რომ აქ წმინდა მირონცხებაც შეიძლება ვიგულისხმოთ.

ქრისტეს სისხლსა და ხორცთან ზიარება ადამიანს სულიერად აღამაღლებს და განამხიარულებს."

/არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე)/


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Nov 8 2018, 05:46 PM
პოსტი #136


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფსალმუნი XXIV

12. "ფერხი ჩემი დადგა სიწრფოებით, ეკლესიასა შინა გაკურთხო შენ, უფალო"

- ჩემი ფეხი შენს სარწმუნოებაზე იდგეს სიწრფოებითო. "ეკლესიასა შინა გაკურთხო შენ, უფალო" - როგორც წმინდა მამები გვეუბნებიან, ამ სიტყვებით დავითი წინასწარმეტყველურად ამბობს: მარადის, საუკუნეთა აღსასრულამდე გაკურთხო და გაქო შენ, უფალოო. როდესაც ფსალმუნებს ვკითხულობთ ყოველდღიურად, ამით არა მარტო ჩვენ, პირველ რიგში, დავით წინასწარმეტყველი ადიდებს უფალს და არა მარტო სასუფეველში, სადაც მკვიდრობს, არამედ მიწაზეც, ჩვენთან ერთად აღუვლენს დიდებას."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Dec 8 2018, 11:16 AM
პოსტი #137


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



რაოდენ დიდი პიროვნებაც არ უნდა იყოს ადამიანი ამქვეყნად, სანამ ცოცხალია, ყოველთვის არსებობს შესაძლებლობა, რომ სცოდოს


სინანულითა და სულიერი მწუხარებით შეპყრობილმა მეფე-წინასწარმეტყველმა სწორედ ამ დროს დაწერა 50-ე ფსალმუნი


სამოელ წინასწარმეტყველის მიერ დავითის მეფედ ცხებიდან თხუთმეტი წლის განმავლობაში კვლავ საული მეფობდა. როდესაც საული და მისი ვაჟები ბრძოლაში დაიღუპნენ, დავითი მერეღა ავიდა სამეფო ტახტზე. ის შვიდი წლის მანძილზე ბეთლემში მეფობდა, მერე კი აიღო სიონის მთა და იერუსალიმი, სადაც იმ დროს ქანანელები ცხოვრობდნენ. თვითონ დავითი სიონის მთაზე დასახლდა, - ამიტომაც იწოდება სიონი დავითის სახლად, - ისრაელის დედაქალაქი კი იერუსალიმი გახდა.

ისრაელის ერმა თავიდანვე შეიყვარა და აღიარა დავითი თავის მეფედ. იგი ღვთისმოსავი კაცი იყო და მტკიცედ იცავდა საღვთო სჯულს, ამიტომაც შეეწეოდა უფალი მტერთან ბრძოლისას და მომადლებდა გამარჯვებას. ღვთის შეწევნით მან მარტო დამპყრობლებისგან კი არ გაათავისუფლა ისრაელის სამეფო, არამედ მეზობლად მცხოვრები ხალხებიც დაუმორGილა. დავითის მეფობის ეპოქაში ებრაელთა სამეფო ისე გაძლიერდა, რომ მასთან ომს ვერავინ ბედავდა.

დავით წინასწარმეტყველი მეფობდა ქრისტეს შობამდე XI საუკუნეში. გვესაუბრება არქიმანდრიტი მაკარი (აბესაძე):

- რატომ უნდა ემეფა დავითს ერთხანს ბეთლემში - იქ, სადაც შემდგომ მაცხოვარი უნდა შობილიყო?

- მაცხოვარი იმის გამო იშვა ბეთლემში, რომ ბეთლემიდან იყვნენ მისი მიწიერი წინაპრები. დავითმა კი თავდაპირველად ბეთლემში იმიტომ იმეფა, რომ ბეთლემელი იყო, ხოლო ღვთის ქალაქი - იერუსალიმი - იმხანად ჯერ კიდევ უცხოტომელებს ჰქონდათ დაპყრობილი. დავითმა ის მეფობის მეშვიდე წელს გაათავისუფლა ქანანელთაგან. ამის შემდეგ გადაიტანა სამეფო ტახტი ჯერ სიონში, მერე კი იერუსალიმში.

- როდის დაიწყო დავით მეფემ ფსალმუნების შექმნა და რატომ შემორჩა დავითის ფსალმუნები ახალ აღთქმაშიც?

- დავითი ფსალმუნებს მთელი თავისი შეგნებული ცხოვრების განმავლობაში, სიყრმიდან აღსასრულამდე წერდა. ფსალმუნთა ნაწილი იმ პერიოდშივეა დაწერილი, როდესაც დავითი მეფედ იქნა გამორჩეული უფლისა და სამოელ წინასწარმეტყველის მიერ. იმ დროს დავითი ჯერ სრულიად ახალგაზრდა იყო, მაგრამ შესანიშნავად უკრავდა ფსალმუნზე - ქნარზე - თავის მიერ შეთხზულ საგალობლებს.

ახალ აღთქმაში ძველაღთქმისეული ყველაფერი შემორჩა, გარდა მსახურებისა, რომელიც აღესრულებოდა ძველი აღთქმის - სოლომონის ტაძარში; არა მარტო დავითის საგალობლები, არამედ წინასწარმეტყველ იერემიას გალობა, მოსეს გალობა თანამედროვე მსახურებაშიც არის ჩართული, განსაკუთრებით - ცისკარში. რაც შეხება დავით წინასწარმეტყველის ფსალმუნებს, რაოდენობრივად ისინი ყველაზე მეტი გახლდათ. ამასთანავე, მარტო მსახურება კი არ იყო აგებული ძირითადად დავითის ფსალმუნებზე, ხალხიც უმეტესწილად ფსალმუნებით ლოცულობდა. იუდეველები ლოცვის დროს დღესაც უმეტესად დავითის ფსალმუნებს კითხულობენ.

დავით წინასწარმეტყველი იყო წინასწარმეტყველთა შორის უდიდესი; მის ფსალმუნთაგან ფაქტობრივად ერთიც არ არის ისეთი, მასში მაცხოვრის მოსვლა და კაცობრიობის გადარჩენა რომ არ იყოს ნაწინასწარმეტყველები.

ფსალმუნები არ არის ძველი თუ ახალიაღთქმისეული - ისინი ზოგადსაკაცობრიოა და ძველი აღთქმის დროებაზე მაღლა დგას. წმინდა მამები დავით წინასწარმეტყველს უწოდებენ ახალი აღთქმის კაცს ძველი აღთქმის პერიოდში. თავად პირველი ქრისტიანებიც იუდეველები იყვნენ, რომლებიც ფსალმუნებით ლოცულობდნენ და ხშირად იყენებდნენ მათ ჭეშმარიტების დასამტკიცებლად, უწინარესად კი იმისა, რომ ამქვეყნად მესია უნდა მოსულიყო.

- სწორედ დავითის ეპოქაში იქცა იერუსალიმი ებრაელთა სამეფოს სატახტო ქალაქად...

- დავითმა ჯერ იერუსალიმის მახლობლად მდებარე სიონის მთა აიღო, მერე კი იერუსალიმი, რომელიც მთლიანად ქანანელებით იყო დასახლებული. იგი მთაზე იყო გამაგრებული და საკმაოდ ძლიერი ქალაქიც გახლდათ, მაგრამ დავითმა უფლის შეწევნით შეძლო მისი გათავისუფლება. როგორც ვთქვით, მან ჯერ სიონის მთა აიღო და თვითონაც იქ დასახლდა. დავითი მეფობის ბოლომდე სიონში ცხოვრობდა, ამიტომაც იწოდება სიონი დავითის ქალაქად. მან ბეთლემიდან იქ გადააბრძანა აღთქმის კიდობანი. მეფის ბრძანებით, სიონის მთაზე ააგეს მოსეს მოძრავ კარავზე უფრო დიდი და მშვენიერი მოძრავი კარავი, რომელიც სადღესასწაულოდ გადააბრძანეს იერუსალიმში. აღთქმის კიდობანიც ამ ტაძარში დააბრძანეს. ამის შემდეგ გახდა იერუსლიმი სატახტო ქალაქი, თუმცა, როგორც ვთქვით, დავით მეფეს თვით იერუსალიმში არასოდეს უცხოვრია - სიცოცხლის ბოლომდე მისი გალავნის გარეთ, სიონის მთაზე ცხოვრობდა.

დავითმა იცოდა, რომ იერუსალიმში უნდა აშენებულიყო ღვთის ტაძარი, ღვთის საკურთხეველი და თავადვე გადაწყვიტა მისი აგება, მაგრამ უფალმა ნათან წინასწარმეტყველის პირით აუწყა, რომ ეს მის მემკვიდრეს - სოლომონს უნდა გაეკეთებინა, რადგან თვითონ ბევრის სისხლში ჰქონდა გასვრილი ხელი (დავითმა ხომ მთელი მეფობა ბრძოლაში გაატარა), მიუხედავად იმისა, რომ ეს არ იყო უსამართლოდ დაღვრილი სისხლი, გარდა ურია ხეთელისა. მეორე მხრივ, ღვთის განგებულებას თუ ჩაუკვირდებით, დავინახავთ, რომ დავით მეფეს არც ეცალა ტაძრის ასაგებად - ტაძრის მშენებლობაზე რომ გადართულიყო, მტრის წინააღმდეგ ყურადღებას მოადუნებდა და იმ ომებს ვეღარ გადაიხდიდა, რომლებიც ჰქონდა გადასახდელი. ცხადია, უფალს ისიც შეეძლო, რომ მტრები განექარვებინა და დავითის ტაძარი ააგო, მაგრამ უფალს სურდა, მტრების ძლევა ისრაელის ერის მიერ ყოფილიყო მოპოვებული ღვთის წინამძღოლობით, - თავად მოეპოვებინათ თითოეული გოჯი მიწა, რათა სცოდნოდათ გამარჯვების ფასი. ის მიწაც მეტად ეყვარებოდათ და დაიცავდნენ - საკუთარი შრომითა და ბრძოლით მოპოვებულს ადამიანი ძნელად ელევა. ისრაელი ხედავდა, რომ ღვთის შეწევნით მიეცა ისეთი უდიდესი მეფე, როგორიც დავითი იყო. მიუხედავად იმისა, რომ არც ერთ ბრძოლაში არ გაუმარჯვიათ ისე, იუდეველი რომ არ მომკვდარიყო, - ყველა მორწმუნისთვის ცხადი იყო, რომ ეს ღვთის ნებითა და შეწევნით ხდებოდა.

- რატომ ინება უფალმა, რომ იერუსალიმში - იქ, სადაც შემდგომ კაცობრიობის გამოხსნა უნდა მომხდარიყო - ამ დრომდე შემორჩნილიყვნენ ქანანელები?

- მსაჯულთა ეპოქაში აღთქმულ ქვეყანაში იდგა მოძრავი ტაძარი, ეს მოწმობდა, რომ ისრაელის ერი ბოლომდე ჯერ კიდევ არ იყო დამკვიდრებული აღთქმული ქვეყნის ტერიტორიაზე. იქ ბევრი სხვა ერის წარმომადგენლებიც ცხოვრობდნენ. ამასთანავე, ღვთის განგებულებით სწორედ იერუსალიმში უნდა აგებულიყო ძველი აღთქმის ტაძარი (სოლომონის ტაძრად წოდებული), რადგან იქ იყო დაფლული ადამის თავის ქალა. იქვე იყო მიწიერი სამოთხის - ედემის ტერიტორიაც. ძველი აღთქმის კაცობრიობას იქიდან უნდა შეეწირა მსხვერპლი უფლისთვის, სადაც კაცობრიობის ცოდვით დაცემა მოხდა. შემდგომში სწორედ აქ გაიმართა უკანასკნელი სისხლიანი მსხვერპლშეწირვა, როდესაც მაცხოვარმა თავისი თავი მიიტანა მსხვერპლად - თავად იყო შეწირულიც, შემწირველიც და ისიც, ვისაც სწირავდნენ. კაცობრიობის გამოხსნაც იქ უნდა მომხდარიყო, სადაც მისი ცოდვით დაცემა მოხდა...

ქანანელებს კი ამ დრომდე იმიტომ ეპყრათ იერუსალიმი, ებრაელებმა იმიტომ ვერ მოახერხეს მათგან ამ ტერიტორიის გამოხსნა, რომ თავად ისრაელის ერი არ იყო სულიერად მზად, ბოლომდე არ იყო მინდობილი უფალს. ეუბნება კიდეც მათ უფალი: ეკლებივით დავტოვებ თქვენ შორის უცხოტომელებს, რათა ყოველთვის გახსოვდეთ, რომ ბოლომდე არ მენდობოდითო. ისრაელიანები რომ ბოლომდე მინდობოდნენ ღმერთს, მაშინ თავიდანვე სრული სისავსით დაიმკვიდრებდნენ აღთქმულ ქვეყანას, თავიდანვე გაწმენდდა უფალი იერუსალიმს და მაშინვე აიგებოდა იქ ტაძარი. როდესაც ისრაელი ნაბიჯ-ნაბიჯ მივიდა იმ მდგომარეობამდე, რომ ღვთისთვის სათნო იქმნა იქ მოძრავი ტაძრის აგება, სწორედ მაშინ აიღეს იერუსალიმიც უფლის შეწევნით და დავით მეფის წინამძღოლობით.

დავითმა თავის ძეს ტაძრის ასაგებად ყველაფერი მოუმზადა. მან ასევე უფლისგან მიიღო აღთქმა, რომ მისი ტომიდან იშვებოდა მაცხოვარი, მესია, ქრისტე - მსხნელი კაცობრიობისა.

- როგორც ვთქვით, დავით მეფე იყო ღვთის წინაშე უდიდესი პიროვნება, რომელსაც წმინდა მამებმა ძველ აღთქმაში მცხოვრები ახალი აღთქმის კაციც კი უწოდეს. მიუხედავად ესოდენ ღვთივსათნო და მართალი ცხოვრებისა, ვიცით, რომ მასაც მოუხდა მძიმე ცოდვაში ჩავარდნა...

- დავით მეფემ ბანაობისას თვალი მოჰკრა თავისი ქვეშევრდომის ცოლს - ბერსაბეს. მეფე მისი მშვენიერებით ისე მოიხიბლა, რომ განიზრახა, ცოლად შეერთო. ძველი აღთქმის სჯულის თანახმად, ქმრიანი ქალის ცოლად შერთვა იკრძალებოდა, მაგრამ დავითმა ასეთ ხერხს მიმართა: ბერსაბეს ქმარი ურია ხეთელი ომში გაიწვია, მთავარსარდალს კი ბრძანება მისწერა, წინა ხაზზე გაუშვიო. ურია ხეთელი ბრძოლაში დაიღუპა...

დავით მეფესთან სამოელ წინასწარმეტყველი მივიდა და უთხრა: "როგორც მეფემ და წინასწარმეტყველმა, ერთი საკითხი უნდა განსაჯო: კაცს ცხვრის ფარა ჰყავდა; ერთხელ სტუმარი ეწვია, მან კი ერთი ცხვარიც ვერ გაიმეტა, რომ დაეკლა და პატივი ეცა მისთვის; მეზობელს ერთადერთი ცხვარი ჰყავდა, ის წაართვა და სტუმარს დაუკლა. რას იმსახურებს ასეთი კაცი?" დავითმა მიუგო: "სიკვდილს იმსახურებს! მოიყვანე, რომ ახლავე სიკვდილით დავსაჯო". სამოელ წინაწარმეტყველმა კი უთხრა: "შენ ხარ სწორედ ის კაცი. ურიას ერთი ცოლი ჰყავდა და ისიც წაართვი და მიითვისეო".

დავითი უდიდესმა სინანულმა შეიპყრო. ამ დაცემისთვის მკაცრადაც დაისაჯა - ბერსაბესგან შობილი საყვარელი შვილი მოუკვდა. ესეც წინასწარ ეუწყა სამოელ წინასწარმეტყველისაგან.

მეფემ სწორედ ამ დროს დაწერა 50-ე ფსალმუნი, რომელშიც უდიდესი სინანულია გადმოცემული.



- რატომ დაისაჯა ამ ცოდვის გამო დავით მეფე შვილის სიკვდილით?

- ურია ხეთელის გარდაცვალების შემდეგ ბერსაბესთან ქორწინება სჯულიერი ქორწინება გახლდათ, მაგრამ ამ დრომდე მათი ურთიერთობა იყო უსჯულო ქმედება, ამიტომ ამ ურთიერთობის შედეგად მოვლენილი შვილიც ცოდვის ნაყოფი იყო. ეს სასჯელი იყო დავითზე და არა მის შვილზე. დავით მეფე მაინც მიხვდებოდა თავის ცოდვას, მაგრამ მის მიმართ აღსრულებული სასჯელით უფალმა გვაჩვენა, რომ თუკი ადამიანი ამქვეყნად არ რჩება დაუსჯელი ცოდვის გამო, მით უმეტეს არ დარჩება დაუსჯელი მარადისობაში, თუკი არ შეინანებს თავის შეცოდებებს.

თავად გარდაცვლილისთვის სიკვდილი ყოველთვის არ არის სასჯელი. გარდაცვალების შემდგომ მდგომარეობაში ადამიანი ან ცხონდება და სასუფეველს დაიმკვიდრებს, ან წარწყმდება. ვთქვათ, ადამიანმა რაიმე სცოდა და მას შემდეგ დაეღუპა შვილი. არ შეიძლება ვიფიქროთ, რომ მამის ცოდვის გამო შვილი დაისაჯა. თუ შვილი მონათლული იყო, ის ცხონდება, სასჯელი კი იქნება მშობელზე, მშობელი ისჯება შვილის გარდაცვალებით განცდილი მწუხარებით.

- საინტერესოა, რატომ მოუხდა ესოდენ მძიმე ცოდვით დაცემა ღვთის წინაშე ისეთ უდიდეს პიროვნებას, როგორიც დავით მეფე-წინასწარმეტყველი იყო...

- უფალი ბრძანებს: დავითს არ უცოდავს, გარდა ურია ხეთელის ცოლისაო. არ არსებობს ადამიანი, რომელსაც ამქვეყნად ეცხოვროს და მცირედი ცოდვით მაინც არ შეეცოდოს. ამით უფალი გვაუწყებს, რომ ისეთი უდიდესი პიროვნებაც კი, როგორიც დავითი იყო, ჩვეულებრივი ადამიანია და შეიძლება ცოდვაში ჩავარდეს, რადგან რა დიდი პიროვნებაც უნდა იყოს ადამიანი ამქვეყნად, სანამ ის ცოცხალია, ყოველთვის არსებობს შესაძლებლობა, სცოდოს. რომ არა ღვთის მფარველობა და წყალობა, ადამიანი წამითაც ვერ შეძლებდა ცოდვებისთვის თავი აერიდებინა.

დავითის დაცემა იმას არ ნიშნავდა, რომ უფალმა მოწყალება მოაკლო მას - მან სცოდა თავისი თავისუფალი ნებით. დაცემული ანგელოზი მხოლოდ ჩაგვაგონებს და გვიბიძგებს, ჩადენით კი ცოდვას ჩვენ ვჩადით და პასუხისმგებლობაც ჩვენ გვეკისრება, ჩვენ მოგვეკითხება. უფალს შეუძლია, კაცს ცოდვა არ ჩაადენინოს, მაგრამ ამ შემთხვევაში ადამიანი თავისუფალი ნების მქონე აღარ იქნება, თავისუფალი ნება კი არის მთავარი ღირსება ადამიანისა.

- ამ შეცოდების სანაცვლოდ მოვლენილი სასჯელი იყო თუ არა მოგვიანებით მეორე შვილის - აბესალომის დავით მეფის წინააღმდეგ აჯანყებაც?

- უბედურება ყოველთვის არ უნდა მივიჩნიოთ ცოდვის შედეგად. რაღაცით ყოველთვის აქვს კავშირი ჩადენილ ცოდვასთან, მაგრამ შეიძლება ეს იყოს ღვთის განგებულება, რათა შემდგომ უკეთესი მოგვეცეს. აბესალომის აჯანყების შესახებ ბიბლიაში პირდაპირ არ არის მინიშნებული, რომ ეს დავითს თავისი შეცოდების გამო დაემართა; უფალმა ეს იმის გამო დაუშვა, რომ თავად დავითის სახლი განწმენდილიყო ცოდვისაგან, იმ ადამიანებისაგან, რომლებიც დავითის საქმეებს არ იზიარებდნენ და გამზადებულიყო გზა სოლომონისთვის. ამ აჯანყებით გამოჩნდა, რომ დავითის ერთ-ერთი უსაყვარლესი ძე - აბესალომი არ იყო ღვთის მცნებათა აღმასრულებელი. მან დაარღვია თავად ათი მცნებიდან ერთ-ერთი, რომელიც მშობლების პატივისცემას და მორჩილებას გვავალდებულებს. აბესალომი არათუ არ დაემორჩილა და პატივი არ მიაგო მშობელს, საერთოდ აუჯანყდა მას, განდევნა და შეურაცხყოფა მიაყენა. ის, ვინც ფაქტობრივად უნდა ყოფილიყო ისრაელის ტახტის მემკვიდრე, მამის წინააღმდგომი და, შესაბამისად, ღვთის წინააღმდგომიც შეიქმნა. არ შეიძლებოდა, ისრაელის ერი ასეთი ადამიანის ხელში აღმოჩენილიყო. ამ გზით უფალმა დავით მეფეს აჩვენა, თუ როგორი ბოროტება ბუდობდა მის ზოგიერთ შვილში (მათშიც, ვინც აბესალომს მიემხრო). ბიბლიაში ჩანს, რომ დავითი მკაცრ გადაწყვეტილებას ვერ მიიღებდა თავისი შვილების წინააღმდეგ თავისი კაცთმოყვარეობის გამო. როდესაც დავითისა და აბესალომის ლაშქარი ერთმანეთს შეება, დავითმა თავისი მხედართმთავრები გააფრთხილა, რომ აბესალომისთვის არ ევნოთ. მიუხედავად ამისა, მხედართმთავრებმა აბესალომი მოკლეს, რადგან იცოდნენ, რა მოჰყვებოდა მის გადარჩენას. მხედართმთავრებმა აბესალომის მოკვდინებით ღვთის განგებულება აღასრულეს. დავით მეფე კი კაცთმოყვარეობისა და მამობრივი სიყვარულის გამო ცდილობდა, თავი აერიდებინა ღვთის განგებულებისთვის, მიუხედავად იმისა, რომ წინასწარმეტყველი იყო და კარგად უწყოდა, რა მოელოდა აბესალომ, მაინც ცდილობდა, შვილისთვის ეს სასჯელი აერიდებინა. აბესალომის გადარჩენა უარეს შედეგს გამოიღებდა, ამიტომ უფალმა ინება, თავისი განგებულება დავითის სარდლის ხელით აღესრულებინა.

ქრისტიანობაში არსებობს ასეთი ცნება: აბესალომის ცოდვა. წმინდა მამები გვეუბნებიან, რომ თუ დავუკვირდებით, იგი ყველა კაცშია. რას ნიშნავს აბესალომის ცოდვა? - ყველა ადამიანში არსებობს ისეთი ცოდვა, რომელსაც ადამიანი უფრთხილდება, ვერ ელევა, ცდილობს, არ გამოიტანოს მოძღვრის განსასჯელად, რაღაცნაირად შემოზღუდოს; შესაძლოა, აღსარებაში ყველა ცოდვას აღიარებდეს ამ ერთის გარდა. მაგრამ სწორედ ამგვარი ცოდვაა გამომწვევი ყველა ცოდვისა. საკმარისია, მხოლოდ ეს ცოდვა აღიაროს ადამიანმა და მოიკვეთოს იგი მოძღვრის შეწევნით, რომ ყველა დანარჩენი ცოდვა განადგურდება. მთელი აბესალომის არმია რომ გაენადგურებინა დავით მეფეს და აბესალომი გადარჩენილიყო, მის გარშემო კიდევ შეიკრიბებოდა დავითზე განაწყენებული ხალხი და ახალი აჯანყება მოხდებოდა, აბესალომის სიკვდილის შემდეგ კი მთელი არმია, რომელიც აბესალომს ემხრობოდა, დავითს დაემორჩილა.


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post
marine
პოსტი Jan 28 2019, 05:01 PM
პოსტი #138


მ_ა_კ_ა
***

ჯგუფი: co-Moderators
პოსტები: 31,497
რეგისტრ.: 3-November 06
მდებარ.: გულის საკურთხეველი:)
წევრი № 381



ფს. 37

5. "შეყროლდეს და დალპეს წყლულებანი ჩემნი პირისაგან უგუნურებისა ჩემისა"

- წყლულებს ადამიანი ღებულობს ცოდვის ჩადენის გამო, მაგრამ წყლულის დალპობა და აყროლება ხდება უკვე ცოდვათა გამო უსინანულობით. არ ვინანიებ, უგუნური ვარ და ამის გამო ჩემი წყლულები დალპა და აყროლდაო. შეიძლება წყლული მაშინვე მოვიბანოთ - ჩავვარდებით თუ არა ცოდვაში, მაშინვე ვუმკურნალოთ სინანულითა და აღსარების თქმით, მაგრამ თუ ადამიანი, პირიქით, აგრძელებს ცოდვების ჩადენას, ძველი ცოდვა უკვე ლპება და ყროლდება. სწორედ ესაა საშინელება და მუტევებლობის მიზეზი."


--------------------
"მემატიანე, ისტორიკოსი, პოეტი, სულის ბულბული, რომლის ნაწერებს ვერც ვერაფერს დააკლებ და ვერც ვერაფერს მიუმატებ".
-------------------
"არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/
--------------------
"ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან".
User is offlineProfile CardPM
Go to the top of the page
+Quote Post

7 გვერდი V « < 5 6 7
Reply to this topicStart new topic
ამ თემას კითხულობს 2 მომხმარებელი (მათ შორის 2 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:

 



მსუბუქი ვერსია ახლა არის: 17th February 2019 - 04:15 AM

მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი

ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი