![]() |
სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )
![]() ![]() |
![]() |
marine |
![]()
პოსტი
#21
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"სხვანაირი გავხდი, განახლებული. ყველაფერს, რასაც ვხედავდი, ლოცვად ვაქცევდი. ყველაფერს ჩემზე ვიღებდი. რატომ გალობს ჩიტი და ადიდებს შემოქმედს? მეც ასე მინდოდა მოვქცეულიყავი. ასევე ყვავილებსაც. ყვავილებს სურნელით ვარჩევდი და ნახევარი საათის სავალზე კეთილსურნელებითა ვცნობდი. განვარჩევდი ბალახებს, ხეებს, წყლებს, კლდეებს, კლდეებსაც კი ვესაუბრებოდი! როგორ ვუცქეროდი მათ"
/წმ. პორფირე კავსოკალიველი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#22
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ცხოველებისთვის ადამიანი ღმერთია! როგორც ჩვენ ვთხოვთ შეწევნას ღმერთს, ისევე სთხოვენ ისინი დახმარებას ადამიანებს".
/ღირსი პაისი ათონელი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#23
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"აი, ტურები მართლაც რომ გულს მიჩუყებენ, რადგან როდესაც შიათ, პირდაპირ პატარა ბავშვებივით ტირიან ხოლმე. რაც შეეხება კნუტებს, ჩემს სენაკში მათთან დაკავშირებით მთელი უბედურება ტრიალებს. ისინი მიხვდნენ, რომ ყოველთვის, როდესაც ზარი რეკს, გარეთ გავდივარ და ზოგჯერ რაღაც საჭმელი გამაქვს ხოლმე. ამიტომ ახლა, როცა ჭამა მოუნდებათ, ახტებიან ზარის თოკს და რეკენ. გამოვდივარ, ვხედავ, რომ თოკს ეპოტინებიან და ვაჭმევ მათ. როგორ მოაწყო ყოველივე ღმერთმა!"
/ღირსი პაისი ათონელი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#24
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
" - ალბათ, ათონის მწვერვალზე ასვლა არ გაგიჭირდებოდათ, რადგან არანაკლებ მაღალზეა ველისციხის ხარების სახელობის მონასტერიც.
- კი, ძალიან მაღალზეა, აქ სამხიდიან მანქანებსაც კი უჭირთ ამოსვლა და ამასაც მხოლოდ მშრალ ამინდში ახერხებენ. ჩემი სკიტი თრიალეთის ქედზეა და პირდაპირ კავკასიონს უყურებს, გარს ნადირ-ფრინველით სავსე ულამაზესი ტყე აკრავს. ხშირად მაკითხავენ შვლები, რომლებსაც ქვამარილს ვუდებ, იმას ლოკავენ და იქვე, ჩემი ონკანიდან სვამენ წყალს. თუმცა ეს ძირითადად ღამით ხდება ხოლმე, უკვე მომეჩვივნენ. ცხოველები გრძნობენ ადამიანების დამოკიდებულებას და განწყობას მათდამი. იციან, რომ მტერი არ ვარ მათი, პირიქით, მოყვარე. ჩემს ახლოს ბინადრობს ძალიან დიდი დათვი, მისი კვალის მიხედვით თუ ვიმსჯელებთ, თავისი ბილიკი და მარშრუტი აქვს და მასზე მოძრაობს. მგელიც შემხვედრია რამდენჯერმე, მაგრამ არაფერს მერჩიან, შეხვედრის დროს ბილიკიდან გადაუხვევიათ და წასულან". /მამა დანიელი (გიორგობიანი)/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#25
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ერთხელ ბუზი მოვკალი. საწყალი, მიწაზე ხოხავდა ნაწლავებგადმოყრილი, მე კიდევ სამი დღე ვტიროდი ჩემი სისასტიკისთვის და დღემდე მახსოვს ის შემთხვევა. სხვა დროს აივანზე ღამურებმა დაიდეს ბინა და მე მდუღარე გადავასხი, მერე ისევ დიდხანს ვტიროდი, ამის შემდეგ კი ვცდილობ უსულო ქმნილებებს არაფერი დავუშავო. ერთხელ, ძველ რუსიკში, მონასტრიდან რომ მოვდიოდი, გზაზე მოკლული გველი დავინახე, ნაწილ-ნაწილ იყო აკუწული და ყოველი ნაწილი საშინლად იკლაკნებოდა. შემეცოდა ყოველი უსულო, ტანჯული ქმნილება და ბევრს ვტიროდი ღვთის წინაშე".
/ღირსი სილუანე ათონელი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#26
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მოვიყვან იმის მაგალითს, თუ როგორ ცნობს ბუნება დალოცვილ ასკეტს. იმ დროს, როდესაც ჩემი აწ გარდაცვლილი ნეტარი მოძღვარი ლოცულობდა, მისი კელიის კართან გარეული ფრინველები იკრიბებოდნენ და ნისკარტებით შუშაზე აკაკუნებდნენ. ვიღაც იფიქრებს, რომ ეს იყო ეშმაკის მცდელობა, რათა მას ლოცვაში ხელი შეშლოდა,თუმცა, სინამდვილეში, გარეულ ფრინველებს ჩემი მოძღვრის ლოცვა იზიდავდა!"
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#27
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"[კათალიკოსი] მამაი - (731 - 744 წ.წ.) - მას თვით ლომიც ემორჩილებოდა".
/მიტროპლიტი ანანია ჯაფარიძე, ლია ბარბაქაძე, "საქართველოს საეკლესიო ისტორია IX-X კლასის სახელმძღვანელო" გვ. 44/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#28
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"წმინდა საბა ვათოპედელი, ქრისტესთვის სულელი, საკმაოდ დიდხანს იორანის უდაბნოში, მღვიმეში მოსაგრეობდა და წმინდა იოანე ნათლისმცემლის მონასტერს ემორჩილებოდა. ღვთის მადლით, ამ წმინდანმა მხეცებთან ურთიერთობის ისეთი მადლი მოიპოვა, როგორითაც დაჯილდოებული იყო ადამიანი ცოდვით დაცემამდე.
აი, რას უყვებოდა ამის შესახებ თავის მოწაფეს: - ჩემო მეგობარო, ღვთის მადლით, დიდი სარგებელი მიმიღია მხეცებთან ურთიერთობისას. ხშირად ხდებოდა ხოლმე, რომ უდაბნოში ლომებს ვხვდებოდი და კარგი მეგობარივით გვერდით მვყვებოდი. როცა ორი ან სამნი იყვნენ, მათ შუაში განზრახ ვდგებოდი. ვუცქერდი მათ თვალებს, დიდ ტანს, ბუნებით მედიდურობას, თავის დიდებულ მობრუნებას, მათ მეფურ და მამაცურ ნახტომს, შენ ალბათ გსმენია ამის შესახებ, მათ ალესილ ბრჭყალებზე, მოკლედ, ვუცქერდი მთელ მათ არსებას... ისინიც დაუბრკოლებლად მაძლევდნენ ამის საშუალებას. მათაც ძალიან უნდოდათ ჩემთან ურთიერთობა, ძალზე ახლოს მოდიოდნენ და იდგნენ თვინიერად, თითქოს ძველი მეგობრები ვყოფილიყავით. ამაზე ფიქრისას ერთგვარი საკვირველი ხედვა შევიძინე ღვთის ქმნილებისა, რომელიც მანამდე არ მქონია. ღვთის დიდებამ და სიყვარულმა, როგორც ნესტარმა, მომიწყლა გული. ამიტომ ყოველთვის ვიხსენებდი დიდებულ დავითს, რომელი მოუხმობდა მხეცებსა და ყველა ქმნილებას ღვთის განსადიდებლად. მაშინ გამოუთქმელი სიხარულითა და აღფრთოვანებით მასთან ერთად ვგალობდი: ვითარ განდიდნენ საქმენი შენნი, უფალო, და ყოველივე სიბრძნით ჰქმენ; აღივსო ქუეყანაი დაბადებულითა შენითა". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#29
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
" - არ იფიქრო, რომ მე აქ მარტო ვარ. მე აქ ეს ცხოველი მყავს, - ერთ-ერთ მომლოცველს უთხრა მამა პ-მ და ბაყაყი აჩვენა, - ის ხის ქვეშ დარგულ პომიდვრის ბუჩქს ვრწყავ, ძირში საკმაო რაოდენობის წყალს ვუსხამ და ბაყაყი იქ სრული განცხრომით ცხოვრობს.
ისიც მონაზონი გახდება!.. ხედავ, ძმაო, უდაბნოში ყველა თვინიერდება. თვით გარეული ცხოველებიც კი ღვთის კაცს ემორჩილებიან. ოდერსღაც ამ კალივაში ბევრი თაგვი მყავდა. როგორც კი ხელში ხერხს ავიღებდი და რომელიმე ხის მოსაჭრელად წავიდოდი, ჩემ გარშემო თხუთმეტამდე თაგვი იკრიბებოდა, რომ ნაფოტებით ეთამაშათ. ასე იყო დიდი ხნის მანძილზე. იმ საცოდავებს ჭამა უნდოდათ, მაგრამ მე არაფეერი მქონდა, რომ მიმეცა. ამიტომ, ისინი ერთხელაც წავიდნენ და მეტად აღარ გამოჩენილან..." -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#30
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ღირსსახსოვარი ბერდიდი პაპა გაბრიელი გვიყვებოდა, რომ დაახლოებით ასი წლის წინ, წმინდა დიონისეს მონასტერში ცხოვრობდა არქიმანდრიტი ქრისოსთომოს ჰაჯიდანიელი, ხალკის აკადემიის და ჰაიდელბერგის უნივერსიტეტის კურსდამთავრებული, პროფესორი, საფრანგეთის ხელისუფლების მიერ დაჯილდოებული. მიუხედავად უმაღლესი ხარისხის განათლებისა, იმდენად თავმდაბალი და უბრალო იყო, რომ სხვებს ეკითხებოდა ყველაფერს თვით ყველაზე უმნიშვნელო საგნებზეც კი და არავისგან არ ითხოვდა პატივისცემას. სიცოცხლის ბოლოს, როცა მამა ქრისოსთომოსი მონასტრის მეკარის მორჩილებას აღასრულებდა, გარეული მტრედები გასაოცარი მინდობით ასხდებოდნენ ხელებზე და მათთვის შეთავაზებულ პურის ნამცეცებს კენკავდნენ. ისინი მასთან ისე მშვიდად გრძნობდნენ თავს, რომ მაშინაც კი, როცა რომელიმე მათგანს წაუთაქებდა და გააგდებდა, რათა სხვისთვის დაეთმო რიგი, მტრედიც უჯერებდა და მის მხარზე აინაცვლებდა. სხვა მამებს ჩიტები არც კი უახლოვდებოდნენ".
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#31
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მონასტრის მეზობლად, ჩრდილოეთის მხარეს, ერთი ოჯახი ცხოვრობდა. მათ ჰყავდათ შოტლანდიური ნაგაზი, რომელსაც ერქვა ჯერი. ცნობილია, რომ ძაღლი პატრონის ერთგულებით გამოირჩევა და არასდროს უღალატებს მას. მაგრამ მოხდა სასწაული. ერთ მშვენიერ დღეს ჯერი მონასტრის ტერიტორიაზე შემოვიდა, მამა გაბრიელის [აღმსარებელი და სალოსი] კოშკთან დაჯდა და იქიდან ფეხს არ იცვლიდა, ძირითადად იქ ტრიალებდა. რამდენჯერაც არ წაიყვანდა პატრონი, იმდენჯერ უკან, მონასტერში ბრუნდებოდა. ბოლოს, რაკი ვერაფერი გააწყო, პატრონი უკანასკნელად მოვიდა მონასტერში, ცრემლებით მოხსნა ძაღლს ყელიდან ჯაჭვი და სამუდამოდ დაემშვიდობა. ახლა ვხვდები, რა იზიდავდა ჯერის მონასტერში და რატომ აირჩია თავის ადგილსამყოფელად მაინცდამაინც კოშკის ტერიტორია"
/მონაზონი ათანასია/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#32
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ჩვენს მეზობლად, გოგიტაანთს, ცხოვრობდა ერთი ძაღლი - შოტლანდიური ნაგაზი, ჯერი ერქვა. ნამდვილი არისტოკრატი იყო. ეს ძაღლი სახლში ვერ ჩერდებოდა და სულ მამა გაბრიელთან [აღმსარებელი და სალოსი] მორბოდა. მამა გაბრიელი ჯერის ჯულბარსს ეძახდა. ჯერის პატრონი მოვიდოდა - გოგიტას უფროსი ძმა (გოგიტა ახლა მღვდელია), ჩააბამდა საყელურს და წაიყვანდა. მეორე დღეს ისევ ჩვენთნ იყო. მერე გოგიტაანთებმა თქვეს (ძალიან კარგი ოჯახია ეს გოგიტაანთები), რაკი თქვენთან უნდაო, დარჩესო, და მიუხედავად იმისა, რომ ძაღლი ძალიან უყვარდათ, ჩვენ დაგვიტოვეს.
ჯერი გაწვრთნილი ძაღლი იყო. დღედაღამ კიბის თავში იჯდა, მამა გაბრიელის გვერდით. ბერი რომ ხელებს გაშლიდა, ის თათს ჩაუდებდა ხელში. მამა გაბრიელს ძალიან მოსწონდა ეს დუეტი და თავისებური ქადაგებისთვის იყენებდა: როგორც კი დაინახავდა ტაძრისკენ მომავალ ხალხს, უმალ არტისტულად გაშლიდა ხელებს. აქ ჯერი თავის საქმეს აკეთებდა. ძალიან შთამბეჭდავი სანახაობა იყო: ბერი და ძაღლი კიბის თავში, ორივენი - პირით მაყურებლისაკენ, ბერი - ჩამოკონკილი, ძაღლი - არისტოკრატი. ბერი რაღაცას იტყვის, გაშლის ხელებს, ძაღლი ელეგანტურად უდასტურებს. ასჯერ რომ გაეშალა ხელი, ისიც ასჯერ ჩაუდებდა თათს". /მონაზონი აგლაიდა/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#33
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"მამა გაბრიელს [აღმსარებელი და სალოსი] არასოდეს მოუცია შენიშვნა; არ უთქვამს: ამას რად სჩადიხართ, ასე რატომ იქცევით, რატომ იცინით ამდენს, რა გაქვთ ამდენი სალაპარაკო, სამხიარულო? ორი ძაღლი გვყავდა და ერთი - მგლის შვილი, მგელიკა, შავი, კუნაპეტივით შავი ბზინვარე ბეწვით. პირში ხელებს ვუდებდით, არ გვეშინოდა მათი, ვეფერებოდით, ყოვლად არამონაზვნურად ვიქცეოდით. მამა გაბრიელი კი რამდენს გვითმენდა, როგორ უძლებდა ამდენი თავაშვებული, კადნიერი, თავხედი, ამპარტავანი და ყველა მანკიერებით აღსავსე მჩქეფარე ადამიანის ვნებათაღელვას".
/მონაზონი ნინო/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#34
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ბერდიდი თეოფილაქტე ჭეშმარიტად წმინდა პიროვნება იყო წმინდა ბასილის სკიტის ზეცისა მკვიდრთა შორის. მასზე მოგვითხრობენ, რომ ერთხელ მის კალივაში დაჭრილი, ფეხმოტეხილი შველი მოვიდა და კართან დაწვა. ბერდიდი გამოვიდა და მას, როგორც ადამიანს, დიდი თანაგრძნობით მიმართა:
- მოიცადე. რომ გამოჯანმრთელდე, ამისთვის მოტეხილ ფეხს გადაგიხვევ. შველმა მორჩილება გამოიჩინა და ჩუმად იჯდა. ბერდიდმა, რომელსაც თავისი მოწყალე გულით ღვთის ყველა ქმნილება უყვარდა, ორი ჯოხი და ბინტი აიღო და როგორც კარგმა ორთოპედმა, ამ საცოდავ ქმნილებას ფეხი გადაუხვია. ამის მერე თანაგრძნობით მოეფერა შველს და უთხრა: - ახლა კი, ძვირფასო, წადი ყოვლადწმიდა ღვთისმშობლის შეწევნით, 30-40 დღის შემდეგ მოდი და გაგიხსნი არტახს. მართლაც, დადგენილი დროის გასვლის შემდეგ შველი მასთან კალივაში მივიდა! ბერდიდმა ორთოპედიული სახვევი მოხსნა: ჭრილობა შეხორცებულიყო. ეს წმინდა კაცი ღირს მამათა დარად აღესრულა. სიცოცხლის ბოლო წუთებში როგორც კაშკაშა მთვარეს, ანგელოზივით უბრწყინავდა სახე". -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#35
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ღვაწლითა და სათნოებებით დიდებულ ჰაჯი-გიორგის ცხოველებთან ურთიერთობის ნიჭიც ჰქონდა.
ერთხელ, როცა ის ჯერ კიდევ კავსოკალივში წმინდა გიორგის კალივაში მორჩილი გაბრიელი იყო, ერთი გარეული ტახი მათ ბოსტანს შეეჩვია და დიდ ზიანს აყენებდა. მამა ნეოფიტემ გაბრიელს უბრძანა, ღორი თავისი ქამრით შეეკრა და მასთან მოეყვანა, რაც მორჩილმა შეასრულა კიდეც. შემდეგ ბერდიდის ბრძანებით ღორი ცხოველების სადგომში ჩაკეტეს და გეჯა გაუკეთეს. საქმეს რომ მორჩნენ, ბერდიდმა ტახს უთხრა: - როცა მოგშივდება, მოდი აქ და მონაზვნები გაჭმევენ, მამების ბაღებს კი თავი დაანებე. ასე მოთვინიერდა გარეული ტახი. როცა მოშივდებოდა, მოდიოდა და გეჯიდან მიირთმევდა" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#36
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ერთხელ გარეული ტახი კერასიაში ჰაჯი-გიორგის ბაღს მიეჩვია და ბოსტნეულს ჭამდა. ჰაჯი-გიორგიმ მორჩილები გააფრთხილა, როგორც კი ტახს დაინახავთ, მაშინვე შემატყობინეთო. ერთ ღამეს პირუტყვმა დინგით ღობე გაანგრია და ბაღში შევიდა. ღორი რომ დაინახა, ბერდიდმა მას ჯვარი გადასახა და უბრძანა, არ განძრეულიყო. შემდეგ ყურში ხელი მოჰკიდა და ბატკანივით ცხოველების სადგომში შეიყვანა. პირუტყვი იქ ეპიტიმიის სახით სამი საათით მშიერი დატოვა, შემდეგ კი უთხრა:
- დალოცვილო ცხოველო, ნუთუ არ გყოფნის მთელი ათონი, აქ რომ არ მოხვიდე და ის მცირეოდენი ბოსტნეული გააფუჭო, რომლითაც ამდენი სული უნდა გამოიკვებოს? ახალ წადი და მეორედ ნუღარ მოხვალ, თორემ ორმაგ ეპიტიმიას დაგადებ. მართლაც, ამის მერე ღორი აღარ გამოჩენილა" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#37
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ეს ღირსი მეუდანოე [აფხაზეთის მთებში მოსაგრე ქართველი] მამები მამა იოაკიმეს გარდაცვალების შემდეგ პატრონობდნენ მათხოჯის დედათა მონასტერს. ერთ-ერთ სტუმრობას შეესწრო პატარა გოგონა, რომელიც წლების შემდეგ ჰყვებოდა: საღამოხანი იყო, მონასტერს სამი გრძელწვერა, საწყლად ჩაცმული კაცი მოადგა. ერთ მათგანს ფეხსაცმელების ნაცვლად ნაბადი ჰქონდა შემოხვეული. თავიდან გლახაკები მეგონა და ძალიან გამიკვირდა, როცა მონასტრის მცველი ავი ძაღლი მათ კუდის ქიცინით შეეგება".
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#38
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ბერდიდი გერონტი, რომელიც მორჩილებისთვის იყო გაგზავნილი კალამიძონის მეტოქიონში, გახლდათ ნამდვილი დარაჯი და მცველი პირუტყვებიას. ყოველ საღამოს მიჰყავდა წყურვილის მოსაკლავად კალამიძონამდე, სადაც სასმელი წყლის წყარო მოედინოებოდა. როგორც კი მამა გერონტის ხმას გაიგონებდნენ "ელა, ელა" (რაც ქართულად ნიშნავს: მოდით, მოდით), ცხოველები მასთან მიდიოდნენ, დრუნჩებით მკერდზე გაეგლასუნებოდნენ და გაშორდებოდნენ.
როცა რომელიმე ცხოველი დაეკარგებოდა, მამა გერონტი წმინდა მოდესტის ევედრებოდა, მერე მიდიოდა და პოულობდა მას. როცა რომელიმე ცხოველი ავად გახდებოდა, იგი იმავე წმინდანს შესთხოვდა შეწევნას და პირუტყვიც მაშინვე იკურნებოდა. მამა გერონტი ძალზე მშვიდი იყო და ეშინოდა, რაიმეთი არ დაერღვია თავისი მოძღვრის კურთხევა, რის გამოც მისით აღფთოვანებული იყო მონასტრის მთლი საძმო. ერთხელ ძმებმა ჰკითხეს, - როგორ მიაღწიე ასეთ სიმშვიდესო, რაზეც ბერდიდმა უპასუხა: - როცა ერში ვცხორობდი, ჩემთვის ყველანი დამნაშავე იყვნენ - თხები, ცხვრები, ჯორები. ვნერვიულობდი, ვყვიროდი და მათ უსამართლოდ ვექცეოდი. თუმცა, ერთხელაც, როცა აქ მოვედი, მოვისმინე მოთხრობა წმინდა ბარლაამის შესახებ, რომელიც თავის ცხოველებს სცემდა, მაგრამ ღმერთმა ვირს ბაგენი გაუხსნა და მან ადამიანური ენით ჰკითხა: - რა დაგიშავე, რომ ასე მცემო? მაშინ ჩემში მოხდა სერიოზული ცვლილება და მას მერე ცხოველებს სიხარულით ვუვლი. ახალა ისინიც ხალისით მემორჩილებიან და ჩემს პირველ დაძახილზე მოდიან. ამ შინაგანი ცვლილების გამო ჩემს სულში სიმშვიდემ და სიხარულმა დაისადგურა" -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#39
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"[მღვდელმონაზონ ნიკოდიმოსს] ცხოველები უყვარდა. ორი კატა ჰყავდა. ერთ დღეს მამა ნიკოდიმოსმა ერთ-ერთ მათგანს უთხრა: "მე შენთვის თევზი არ მაქვს, წადი და შენთვის რომელიმე ჩიტი დაიჭირე". ისიც მორჩილად წავიდა, ცოტა ხნის მერე დაბრუნდა. ბრჭყალებით თავისი მორჩილების მსხვერპლი ეკავა..."
-------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
marine |
![]()
პოსტი
#40
|
![]() მ_ა_კ_ა ![]() ![]() ![]() ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 57,895 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 ![]() |
"ჭეშმარიტად, არაფერია იმაზე უფრო გულისშემძვრელი სურათი, ვიდრე წმინდანის მეგობრობა გარეულ ცხოველებთან"
/წმ. ნიკოლოზ სერბი/ -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
![]() ![]() |
მსუბუქი ვერსია | ახლა არის: 1st May 2024 - 04:13 PM |
მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი
ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი