ლოცვა - სულიერი ხედვის დასაბამი პარამეტრები

[marine]

"თუკი სრულიად დაუძლურებული ხარ ცოდვისგან და არ შეგიძლია ყურადღებით ლოცვა, მაშინ, რამდენადაც შეძლებ, თავს ძალა დაატანე და განაგრძე ღვთის წინაშე დგომა, გონება მიმართე მისკენ და შემოიკრიბე საკუთარ თავში, და უფალიც შეგიწყალებს, რადგან უპატივცემულობის კი არა, უძლურების გამო არ შეგიძლია იდგე ღვთის წინაშე ისე, როგორც საჭიროა.

ასე აიძულე თავი ყოველი კეთილი საქმის კეთებისას; ნუ შეწყვეტ ლოცვას მანამ, სანამ არ მიიღებ იმას, რაც ითხოვე. მოთმინებით აკაკუნე მის კარზე და განაგრძე თხოვნა: "ვინაიდან ყველა, ვინც ითხოვს, ღებულობს, და ვინც ეძიებს, პოულობს, და ვინც რეკს, გაუღებენ". რადგან რა უნდა გინდოდეს, თუ არა მხოლოდ ცხონება?"

/წმ. ბასილი დიდი/

[marine]

"ღვთისმხილველი ილია ლოცვის დროს ჩაიმუხლავს, თავს დაიდებს მუხლზე და ამის შემდეგ შესმენილ იქნება მისი ლოცვა, ასევე ის ლოცვა, რომლითაც მეზვერე გამართლებულ იქნა, არის ისიხასტის ლოცვა. მეზვერე თავდახრილი, ანუ გონებით საკუთარ თავში განმარტოებული, ამბობს: "ღმერთო, მილხინე, მე, ცოდვილსა ამას, და შემიწყალე". ამ ორი პიროვნების ლოცვა არის სახე ისიხასტის ლოცვისა, ესენი გონებით საკუთარ თავში განმარტოებულნი ლოცულობდნენ და, თუ ილია თეზბიტელმა, რომელსაც უსმენდა ღმერთი, ლოცვის ასეთ სახეს მიმართა, მაშინ ჩვენ რატომ არ უნდა გამოვიყენოთ ლოცვის ასეთი სახე?"

/წმ. გრიგოლ პალამა/

[marine]

"მაკარი დიდი ამბობს: "ღმერთი, რომელიც არის კეთილი, თავის კაცთმოყვარებით მისდამი მლოცველის ლოცვას შეისმენს და მისცემს მლოცველს იმას, რასაც იგი ითხოვს". და ის, ვინც მოღვაწეობს ლოცვაში, მაგრამ არ გააჩნია მსგავსი მოშურნეობა სხვა სათნოებების მიმართ, მას ზოგჯერ ეწვევა მადლი ღვთისა, და საზომისაებრ ღვთის ძიებისა მიანიჭებს მას ჭეშმარიტი ლოცვის მადლს, თუნდაც არ გააჩნდეს სხვა სიკეთე"

[marine]

"ხუცესი [სერაფიმე (რომანცევი 1885-1975)] ამბობდა, რომ იმ ადამიანებს, რომლებმაც გამოცდილებით იციან, რა სიხარული მოაქვს ლოცვას, უკვე აღარ სურთ რაიმე ცვლილება, რადგან ეშინიათ ჩვეულებრივ ამაო ფაცი-ფუცში ლოცვა არ დაკარგონ"

[marine]

"ლოცვას გარდაცვლილის აღდგენაც შეუძლია"

[marine]

"ანგელოზები გვეხმარებიან ლოცვაში, რომელიც გუნდრუკივით აღიწევა მაღლა, ღმერთისკენ"

/მიტროპოლიტი შიო (მუჯირი)/

[marine]

"ლოცვის მნიშვნელობაზე ძალიან ბევრს წერენ წმინდა მამები. მაგალითად, როგორც წმინდა იოანე ოქროპირი გვასწავლის, ღმერთს ძლიერ სურს, მას მივმართავდეთ და ვევედრებოდეთ ყოველი საქმის გამო, მის გარეშე არც არაფერს ვაკეთებდეთ და არც ვამბობდეთ.

როცა ადამიანებს ჩვენი თხოვნით, ჩვენი საქმეებით ხშირად ვაწუხებთ, ისინი ღიზიანდებიან, გაგვირბიან, უსიამოვნო განწყობა ექმნებათ ჩვენს მიმართ. უფალი, პირიქით (ამბობს წმინდა იოანე ოქროპირი), მაშინ კი არ რისხდება, როცა ხშირად მივმართავთ მას, არამედ, სწორედ მაშინ გვიწყრება, როცა ამას არ ვაკეთებთ! ეს არის მოსიყვარულე გულის თვისება! მას სურს, მისი საყვარელი ადამიანი ხშირად მიმართავდეს, მის გარეშე არაფერს აკეთებდეს და არაფერს ამბობდეს!"

/მიტროპოლიტი შიო (მუჯირი)/

[marine]

"ღირსი მაკარი ეგვიპტელი გვაფრთხილებს, რომ ბოროტმა სულმა კარგად იცის, თუ რა დიდი ძალაა ლოცვა, ამიტომ განსაკუთრებულად ებრძვის მლოცველს. ღირსი ნილოს სინელი ლოცვის მადლის მოსაპოვებლად გვირჩევს, ვიფიქროთ ზეციურ საუნჯეებზე და მაშინ ვერ შეგვეხება ვერანაირი მიწიერი საზრუნავი და ამქვეყნიური ტკბობა"

[marine]

"ნუ ეცდები მჭერმეტყველება გამოიჩინო ლოცვის დროს, ვინაიდან ჩვენი ზეციერი მამა ხშირად ხარობს ბავშვების ლიტონი სიტყვით. ნუ მრავალსიტყვაობ, როცა საუბრობ უფალთან, რადგან სიტყვების ძიებაში თავგზა აგებნევა. მრავალსიტყვაობა ლოცვისას ფანტავს გონებას და ხატოვანებით აღავსებს მას.

მხოლოდ ერთი სიტყვით ლოცულობდა მეზვერე და რწმენის ერთმა სიტყვამ იხსნა ჯვარზე მყოფი ავაზაკი. ერთი სიტყვაც კი, უფლისაკენ გულით მიმართული, გონებას მოგვაკრებინებს ღმერთთან მყოფიბისთვის. და როცა ლოცულობ, თუკი რომელიმე სიტყვა გულზე მოგხვდა, შენი სულის სიღრმეში შეაღწია, არ დააგდო იგი და კიდევ გაიმეორე, ვინაიდან ასეთ წუთებში თავად მფარველი ანგელოზი ლოცულობს შენთან ერთად, სწორედ ამ დროს ვართ მართლები საკუთარ თავთან და უფალთან"