 პოეზია |
სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )
  |
| ႲႭႡႰႠႬ |
 Jun 26 2008, 07:30 PM
პოსტი
#1147
|
 ტყეების მეფე  ჯგუფი: Members პოსტები: 3,137 რეგისტრ.: 19-December 07 მდებარ.: მთები წევრი № 3,444  |
ცხრა მზე რამზესის ნამზერ სიზმრად მონაზმანები
დაევანება მოგონების სიგუმბათეში, აზრის დარბაზებს უზარმაზარს ბზარავს ზარებით, ცხრა მზე რამზესის ნამზერ სიზმრად მონაზმანები. ტაძარს ოლარი შემოერტყა მონაზონების, სივრცის ბადეში, როს, სიცოცხლევ, სიკვდილს ბადებ შენ. ცხრა მზე რამზესის ნამზერ სიზმრად მონაზმანები დაევანება მოგონების სიგუმბათეში. რ. ამაღლობელი -------------------- Go bravely into the next world, fallen warriors...
|
   |
 
|
| nuca_ge |
Jun 27 2008, 09:40 AM
პოსტი
#1148
|
 Member ჯგუფი: Members პოსტები: 852 რეგისტრ.: 10-October 07 წევრი № 2,937 |
არჩილ სულაკაური
მხოლოდ ერთხელ... გიორგი ლეონიძის გახსენება მინდა, ზვრები გაზაფხულის ღრუბელს მოვაწვიმინო, ვაი, როგორ გაფრენილა ჩემი ჟღალი მიმინო? მივდივარ და სად მივდივარ, სადაური საითა? ლელო ერთხელ გავიტანე, განა კიდევ გავიტან?! გუმბათს ერთხელ ჩამოვკიდე მოგუგუნე ზარები და დარუბანდს მხოლოდ ერთხელ ჩამოვხსენი კარები. მხოლოდ ერთხელ აღვაშენე სვეტიცხოვლის ტაძარი და ლაშქარი დიდგორისკენ მხოლოდ ერთხელ დავძარი. მხოლოდ ერთხელ დამესიზმრა სიყვარულის სიზმარი და განმეხვნა ერთხელ მხოლოდ კარნი სამოთხისანი. მინდა, ზვრები გაზაფხულის ღრუბელს მოვაწვიმინო. ვაი, როგორ გაფრენილა ჩემი ჟღალი მიმინო?! სადაური სად გაფრინდა, ვის ცერზე ზის ტიალი, ვის შეუდგა და ვის ასმევს შარბათს ოქროს ფიალით? ახლა გუმბათს მან დაჰკიდოს მოგუგუნე ზარები და დარუბანდს ახლა ერთხელ მან ცამოხსნას კარები! ახლა სხვამან აღაშენოს სვეტიცხოვლის ტაძარი და ლაშქარი დასძრას დიდგორს, როგორც ერთხელ დავძარი! ახლა სხვასაც დაესიზმროს სიყვარულის სიზმარი და განეხვნეს ერთხელ სხვასაც კარნი სამოთხისანი! მინდა, ზვრები გაზაფხულის ღრუბელს მოვაწვიმინო. ვაი, როგორ გაფრენილა ჩემი ჟღალი მიმინო! -------------------- ყველაფერი კარგად იქნება !!!!!!!!!!!!!!!!
|
|
|
|
| iisperiTOVLI |
Jun 28 2008, 08:08 PM
პოსტი
#1149
|
 Advanced Member ჯგუფი: Members პოსტები: 2,989 რეგისტრ.: 25-April 08 წევრი № 4,650 |
დედას რომ ბავშვი გაეპარება
დედას რომ ბავშვი გაეპარება გზააბნეული ბორგავს ცისკარი, დგას ცა გახსნილი ვით ცხრაკარება და ძირს შეჰყურებს მას ტაშისკარი. ტყე იზმორება და მტკვარი ოხრავს და დილა ღამეს ასე ეყრება. მტკვარი უპირებს სალ კლდეს ამოთხრას და კლდე რძის ნისლში უფრო იზრდება. დგას მონადირე, მოელის ირემს და ტანში უვლის მას ჟრუანტელი. მეც გადავყურებ მტკვარის ნაპირებს, რომ შენი სადმე გაჩნდეს ნათელი. მე აღარ ვიცი, ვინა სწერს ამ ლექსს, უშენოდ არ აქვს არაფერს ფასი. ასე ყოველთვის სექტემბრის დამდეგს მტკვარზე გიგონებს შენი მგოსანი. /ტიციან ტაბიძე/ -------------------- ჩემი ნაბიჯები წარმართე შენი სიტყვით და ნუ გააბატონებ ჩემზე ნურავითარ ბოროტს..
ნახე,სახიფათო გზაზე ხომ არ ვდგავარ და წამიძეხი მარადიულ გზაზე.. და ნუ შეხვალ სამართალში შენს მორჩილთან,რადგან ვერ გამართლდება შენს წინაშე ვერც ერთი არსება. ******************************************************************************** * ლოდი,რომელი შეურაცხჰყვეს მაშენებელთა ესე იქმნა თავკიდეთა.. |
|
|
|
| ႲႭႡႰႠႬ |
Jun 30 2008, 05:27 PM
პოსტი
#1150
|
|
ტყეების მეფე ჯგუფი: Members პოსტები: 3,137 რეგისტრ.: 19-December 07 მდებარ.: მთები წევრი № 3,444 |
ფიქრისგან დამცლი, როცა ჩემში ისევ იელვებ
სიცარიელევ. მე შენს კალთაში ყოველ ღამით ვკვდები ათასჯერ სიცარიელევ. ვიცი, ამ ღამით, წამწამივით დამახამხამებ სიცარიელევ და შეცვლის დილას ნებისმიერი ვნებისმიერი სიცარიელე. რა თქმა უნდა რატი ამაღლობელი  -------------------- Go bravely into the next world, fallen warriors...
|
|
|
|
| ႲႭႡႰႠႬ |
Jul 1 2008, 11:57 AM
პოსტი
#1151
|
|
ტყეების მეფე ჯგუფი: Members პოსტები: 3,137 რეგისტრ.: 19-December 07 მდებარ.: მთები წევრი № 3,444 |
მე შენი ვნების მოგო-
ნება მნაბავს და მვნებს, როგორც სიმთვრალე გოგო- ნებს. მე შენი სახის გახსე- ნება მავნებს და მკლავს, ვკოცნი სხვა ქალის სავსე მკლავს. შენ ისევ ჩემი გაო- გნება გნებავს და გწადს, როცა ცას ველი საო- ცარს. -------------------- Go bravely into the next world, fallen warriors...
|
|
|
|
| Ismail |
Jul 1 2008, 01:51 PM
პოსტი
#1152
|
 სტუმარი ცოტა ხანისა ჯგუფი: Members პოსტები: 2,336 რეგისტრ.: 29-June 07 მდებარ.: Қырҭтәыла, Қарҭ წევრი № 2,331 |
როცა სხივი განსასვენად
ყვავილების თეთრ გვირგვინებს ეახლება და ყვავილი საალერსოდ რტოებს გაშლის, ყრმაი ერთი ეახლება უცხო სენაკს, "- რაი გინებს?" "- ხუცეს, გიწესს, პიტიახში..." დიდი ანა კალანდაძე ციტატა(tustusa-gogo @ Jun 26 2008, 12:12 AM)  ტრიალებდა,ტრიალებდა,ტრიალებდ ა კარუსელი. ქარს მიჰქონდა ხეების და ხეივნების ნამუსრევი. ბეღურები ეშვებოდნენ კოპიტების კენწეროდან, იდგა ძაღლი და გოგონას გაკვირვებით შესცქეროდა. გოგონა კი ჩამჯდარიყო თავის სათამაშოებთან, მაგრამ კი არ თამაშობდა,მამას თვალს არ აშორებდა. მამაც იქვე,სადაც დიდი ჩრდილი ეგდო კოპიტების ვიღაც უცნობ მანდილოსანს შესცქეროდა მორიდებით. ის უცნობი ძაღლს უცქერდა,ძაღლი იდგა ბეღურებთან, ძაღლი-გოგოს,გოგო-მამას,მამა-უცნობს შეჰყურებდა. ამ მზერაში იყო რაღაც უცნობი და აუხსნელი... ტრიალებდა,ტრიალებდა,ტრიალებდ ა კარუსელი. ვახტანგ ჯავახაძე ვაფრეეეეეეეეეეეეეეეეეეეენ ამ ლექსზე ხო ვამბობ, ვახტანგ ჯავახაძე გენიოსიათქო... (ტარიელ ჭანტურიასთან ერთად) -------------------- ...And it's hard to hold a candle
In the cold November rain... |
|
|
|
| ႲႭႡႰႠႬ |
Jul 1 2008, 05:13 PM
პოსტი
#1153
|
|
ტყეების მეფე ჯგუფი: Members პოსტები: 3,137 რეგისტრ.: 19-December 07 მდებარ.: მთები წევრი № 3,444 |
-------------------- Go bravely into the next world, fallen warriors...
|
|
|
|
| nino_ni |
Jul 1 2008, 05:14 PM
პოსტი
#1154
|
 nino ჯგუფი: Members პოსტები: 1,653 რეგისტრ.: 22-March 08 მდებარ.: tbilisi წევრი № 4,293 |
-------------------- სინანული კიბეა, რომელსაც ავყავართ იქ, საიდანაც ჩამოვცვივდით./წმ. ეფრემ ასური/
შესაძლოა დიდი ხანია ის ხეები იზრდება, რომლისგანაც ჩვენი კუბოს ფიცრები გამოითლებიან./ეფრემ ასური/ |
|
|
|
| iisperiTOVLI |
Jul 1 2008, 07:35 PM
პოსტი
#1155
|
|
Advanced Member ჯგუფი: Members პოსტები: 2,989 რეგისტრ.: 25-April 08 წევრი № 4,650 |
რატი ამაღლობელი
ცა მზეს ჩაუსაფრდა ცისკართან ფიქრი ფრინველის ნისკარტით. ცაო, სივრცეებს მზის გარდა მელან-იისფრად ნისლავდი. ფრთებზე ოცნება გეწერა ტანზე ბინდების ზეწარი. მინდოდა ჩემი თვალების სარკეში ამომეცანი. ვცურავდი მელნის ნისლისკენ წითელლაქება სიზმრებით - ახლა არ ვიცი სისხლისგან ღვინოს ვწურავ თუ ვიცლები. -------------------- ჩემი ნაბიჯები წარმართე შენი სიტყვით და ნუ გააბატონებ ჩემზე ნურავითარ ბოროტს..
ნახე,სახიფათო გზაზე ხომ არ ვდგავარ და წამიძეხი მარადიულ გზაზე.. და ნუ შეხვალ სამართალში შენს მორჩილთან,რადგან ვერ გამართლდება შენს წინაშე ვერც ერთი არსება. ******************************************************************************** * ლოდი,რომელი შეურაცხჰყვეს მაშენებელთა ესე იქმნა თავკიდეთა.. |
|
|
|
| iisperiTOVLI |
Jul 2 2008, 01:14 AM
პოსტი
#1156
|
|
Advanced Member ჯგუფი: Members პოსტები: 2,989 რეგისტრ.: 25-April 08 წევრი № 4,650 |
იოსებ ნონეშვილი
* * * სატევარი, მამა-პაპის სატევარი, სატევარი - მტერთა გულის გამპობი, ქართლის ღამე - შუბთა შუქით ნათევარი, გრემისხევი თუ კრწანისის დაბლობი, ბებრისციხე, ძვალბებერი გალავანი, სვეტიცხოვლის სვეტმაღალი სიონი, შორს რომ მისის აქლემების ქარავანი - დარახტული მთები კავკასიონის, ქართლის ზეგანს ჩახვეული რუხი მტკვარი, ტკბილ ფიქრებში ტკბილად მოსაგონარი, - შორს ლამაზი ნესტანქალის კიდობანი, - შხეფდაყრილი ერთადერთი ბორანი, მთვარის შუქზე, რომ მოუვა ზღვასაც რული, იალაღი ჯეირნებით ნალახი, რომ გახვალ და მარგალიტით დაცვარული დაგინამავს მუხლებს მწვანე ბალახი. ჩემი ქვეყნის ძველთა-ძველი მიწა-წყალი, მზედაკრული ვენახები რქახშირი, თეთრ ღრუბლებში ანთებული ოქროს კვარი, ვარსკვლავები - ნაპერწკლებად გაშლილი, - ვინ წაგვართვას, ვინ გაბედოს დაგვიჩრდილოს, ვინ დასწყევლოს ქვეყნად ჩვენი გაჩენა?! ვინც ვაჟკაცობს, ვინც წინაპრით გვარიშვილობს, ვისაც ერჩის გულიცა და მარჯვენაც, - ეს იმათი მახვილები კაშკაშებენ, ვინ წაუვათ ვერაგ მტერთა ურდოდან?! წამოენთნენ ფიცნაჭამი ვაჟკაცები, - მამულს ერთი დაძახება უნდოდა! -------------------- ჩემი ნაბიჯები წარმართე შენი სიტყვით და ნუ გააბატონებ ჩემზე ნურავითარ ბოროტს..
ნახე,სახიფათო გზაზე ხომ არ ვდგავარ და წამიძეხი მარადიულ გზაზე.. და ნუ შეხვალ სამართალში შენს მორჩილთან,რადგან ვერ გამართლდება შენს წინაშე ვერც ერთი არსება. ******************************************************************************** * ლოდი,რომელი შეურაცხჰყვეს მაშენებელთა ესე იქმნა თავკიდეთა.. |
|
|
|
| ბიძია თომა |
Jul 4 2008, 10:56 AM
პოსტი
#1157
|
 t.d ჯგუფი: საფინანსო პოსტები: 8,628 რეგისტრ.: 29-September 07 მდებარ.: თბილისი წევრი № 2,858 |
სიცოცხლისაგან მიტოვებული მე მიმატოვა სიკვდილმა
და ყველასაგან დაობლებული არ მიმატოვა ტკივილმა, მე გამაღვიძა გულჩათხრობილ სევდის კივილმა და ამ სიცოცხლის უსამართლო მწარე ღიმილმა... უსიკვდილოდ და უსიცოცხლოდ ცხოვრება მიჭირს მე წუთისოფლის უსამართლო მოქცევა მიკვირს და ეს უაზრო წამები კი უკვალოდ მიქრის მე კი ვერ ვასწრებ რომ რამე ვთქვა, დღეები მიქრის... ან რა აზრი აქვს ნეტავ ჩემთვის ამ მდორე წუთებს თუ კი მკვდარი ვარ და სიკვდილსაც ვაწუხებ თურმე. თუ ჩემმა გულმა მიღალატა _ აღარ ვარ უკვე და უსიცოცხლო სიკვდილსაც კი მე ვეღარ ვუთმენ... არ ვიცი..... რაღაც ტკივილი მახრჩობს, მონატრებული ვწურავ ფიალებს, ჟიპიტაური მალიმალ მათრობს, ეს მთაც ვერაფრით გადავიარე. უღელტეხილი ხდება უვალი, ბალალაიკაც დარდით ღიღინებს, მე შენთან მოვალ კოცნის მწყურვალი, არ ვიცი კარგო, თუ გამიღიმებ...?... დღეს გული ებრძვის მწვავე იარებს, ბაგეებს სცდება ჩუმად ბგერები, დათვისჯვარი თუ გადმოვიარე, ძვირფასო, შენს თმებს მოვეფერები. მოვეფერები ყვითელ დალალებს, აედინება კოცნის სურნელი. მე სიყვარული მალაპარაკებს, შემყარე სენი განუკურნელი. დღეს გული ებრძვის მწვავე იარებს, ბაგეებს სცრება ჩუმად ბგერები, დათვისჯვარი თუ გადმოვიარე მოგეფერები... გიორგი არაბული -------------------- უფალო, იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი
|
|
|
|
| ႲႭႡႰႠႬ |
Jul 4 2008, 01:17 PM
პოსტი
#1158
|
|
ტყეების მეფე ჯგუფი: Members პოსტები: 3,137 რეგისტრ.: 19-December 07 მდებარ.: მთები წევრი № 3,444 |
მიწიდან ზღვაში, ზღვიდან კი ცაში
და ციდან მზეში, მზიდანვე შუბლში, შუბლიდან გულში, გულიდან ხელში, ხელიდან ხელში - მზიურ ნაკადის გზა გადის! ზემოდან ქვემოთ, ქვემოდან ზემოთ გზა რკალული და საკრალურია, სივრცე, ელოი გალილეველო, სულისფერ ალით გალილულია ალილუია! რ. ამაღლობელი -------------------- Go bravely into the next world, fallen warriors...
|
|
|
|
| Nefertiti |
Jul 9 2008, 06:35 PM
პოსტი
#1159
|
 Member ჯგუფი: Members პოსტები: 101 რეგისტრ.: 7-April 08 წევრი № 4,477 |
გინდა? გინდა, ყოველდღე შეგადარებ ღვთისმშობელ დედას? გინდა, გიამბობ კალევალას ან უფროს ედას? ათასერთ ზღაპარს მოგიყვები, გინდა, ზეპირად? ვარსკვლავთა კიაფს მოგაჩვენებ ცისკრის ზეფირად... გინდა, აგიხსნი მთაწმინდაზე სიყვარულს ღამით?! გინდა, სისხლს დავლევ შენი მტრების უძირო ჯამით?! გეამბორები მარმარილოდ ჩამოქნილ ყელში, გადაგატარებ ცის კიდეზე აყვანილს ხელში... გინდა, გაცეკვებ ბინძურ ცეკვებს ზღვის პირას, მზესთან? გინდა, მიგიყვან სამოთხეში აკრძალულ ხესთან? მერე გაგაფრენ, გაგიტაცებ იქითკენ სადაც, შენთვის მეგულვის სადედოფლო კაბა და ფატაც... გადაგავიწყებ ამქვეყნიურ დარდსა და სევდას და ყოველ დილით შეგადარებ ღვთისმშობელ დედას. ხოლო ძილის წინ, კალევალას ან უფროს ედას ანდა შაჰნამეს მოგიყვები თითქმის ზეპირად და მთვარის ჩრდილებს მოგაჩვენებ ცისკრის ზეფირად, გინდა?... გიორგი საჯაია -------------------- ხომ ლამაზია ეს საქართველო, მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა...
|
|
|
|
| ႲႭႡႰႠႬ |
Jul 9 2008, 07:16 PM
პოსტი
#1160
|
|
ტყეების მეფე ჯგუფი: Members პოსტები: 3,137 რეგისტრ.: 19-December 07 მდებარ.: მთები წევრი № 3,444 |
Nefertiti
ძალიან მაგარი ლექსია უმაგრესია -------------------- Go bravely into the next world, fallen warriors...
|
|
|
|
| *ნინო* |
Jul 10 2008, 06:08 PM
პოსტი
#1161
|
 Member ჯგუფი: Members პოსტები: 836 რეგისტრ.: 16-November 07 წევრი № 3,193 |
მიყვარხარ ძლიერ... ძლიერ...
რაც გადის დრო და ხანი, მე უფრო მეტად მიყვარს შენი პატარა ტანი. შენი შავი თმის ბუჩქი, ეგ თეთრი შუბლის სერი, თვალები გიშრისფერი, ლოყები ვარდისფერი, შენი თითები მიყვარს, ორი პატარა თათი, ო, იცი, როგორ მიყვარს ოდნავ შეხება მათი, ო, იცი, როგორ მიყვარს გამოუთქმელი ენით?- შენი გრძნობების სიღრმე, სულის სიმაღლე შენი, მე დარდიც მიყვარს შენი, შენი ღიმილიც ფარტო, მე ცრემლიც მიყვარს შენი, შენი კისკისიც მართობს, მე შუქი მიყვარს შენი, რა არის მისი ფასი! მე ჩრდილიც მიყვარს შენი, მზის დაბნელების მსგავსი. მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ... მწვავს შენი ტრფობის ალი, მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ... მთელი გრძნობით და ძალით. მთელი სამყარო ვრცელი შენით არსებობს ჩემთვის, რაზეც კი ვფიქრობ, ყველა ფიქრს შენზე ფიქრი ერთვის. ძილში ჩემთან ხარ სიზმრად, ფიქრში ჩემთან ხარ დღისით, გულის ძგერის ხმა მესმის- შენი ხმა არის ისიც. შენთვის მივწვდები მწვერვალს, დიდების ყველა მნათობს, დიდებას დავთმობ შენთვის, შენთვის მწვერვალებს დავთმობ. შენი ოცნებით ვხარობ, შენს დარდს ვატარებ დარდად, მე სხვა სურვილი არ მაქვს, შენი სურვილის გარდა. მსხვერპლი ყველაზე დიდი მე მეჩვენება მცირედ, რადგან შენ გსურდა იგი, რადგან შენ შემოგწირე. შენს მცირეოდენ წყენას, სულ უმნიშვნელო წვრილმანს სდევს ჩემი სევდა დიდი, ჩემი ცრემლების წვიმა. მიყვარხარ ძლიერ, ძლიერ... მიყვარხარ ცხადად, მალვით, როგორც აროდეს არვინ არ ჰყვარებია არვის. ეს სიკვდილს უდრის თითქმის, ეს შეუძლოა თითქმის, შენ ერთს გეკუტვნის ყველა, რაც სიყვარულად ითქმის: ძმაც ვარ, სატრფოც ვარ შენი, მამაც, დაო და დედავ, მე შეყვარებულს ყველას შენს სახებაში ვხედავ, სატრფოვ, შვილო და დედავ, ჩემო ძვირფასო ცოლო, ყველას მაგივრად, ერთად მე შენ მიყვარხარ მხოლოდ. რა მაბადია ქვეყნად ამ სიყვარულზე კარგი, ძლიერ მიყვარხარ,ძლიერ, ვარ შენი ტრფობის შმაგი. თუ ტრფობისათვის რამე ჯილდო იქნება ბოლოს, ის შენ გეკუტვნის მარტო, ის შენ გეკუთვნის მხოლოდ. ნაყოფი მისი არი, ვინც ნორჩი ნერგი დარგო, ეს სიყვარული დიდი შენ შემასწავლე, კარგო. |
|
|
|
| Nefertiti |
Jul 11 2008, 02:00 PM
პოსტი
#1162
|
|
Member ჯგუფი: Members პოსტები: 101 რეგისტრ.: 7-April 08 წევრი № 4,477 |
syd
მიხარია რომ მოგეწონათ : ) ლულუ შანდორ პეტეფი, ულამაზესია  ეს ლექსი კი ძალიან მიყვარს: შენთან ვარ - განა შენი ვარ, რადა მჩემულობ, ლომო, მე შენთან რა დამრჩენი ვარ - ძაანაც მოინდომო. მე სადაც მინდა, იქა ვარ - შენ იქნებ მკლავსაც მხვევდე, მე კი, ლაღი და თავნება, ცხრა მთის გადაღმა ვფრენდე. მე ჩემი გამკვირვებია: ალბათ, გიჟი ვარ, თორემ, ჭკვათმყოფი ვინ გაექცევა მაგ შენს უნაზეს ტორებს?! სულ ჩემთვის გაგნათებია შუბლი მკაცრი და ფართო. ყოველთვის როდი მიყვარხარ - ხშირად მიყვარხარ მარტო. ოღონდ, როდესაც მიყვარხარ, რა სათქმელია ცხრა მთა - სხვა პლანეტიდან მოგივალ უუსწრაფესად წამთა. სულერთი არის მანძილი, უდროოცა და დროცა - მაშინვე შენთან გავჩნდები მომესურვები როცა. სუმთლად აბუჩად ავიგდებ მოუცლელობას, მოცლას, მოვალ და მოვისურვილებ მაგ შენს გამშოლტველ კოცნას!!! -------------------- ხომ ლამაზია ეს საქართველო, მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა...
|
|
|
|
| iisperiTOVLI |
Jul 11 2008, 07:55 PM
პოსტი
#1163
|
|
Advanced Member ჯგუფი: Members პოსტები: 2,989 რეგისტრ.: 25-April 08 წევრი № 4,650 |
გაისმა უცებ “ლილე“ამაყი,
მთების ბუნების ჰიმნი სვანური, და ადგაფუნდა წყალში კალმახი, მკვირცხლი და მარად მოუსვენარი. ერთი მეორეს შეეხო ფრთებით და კალმახები შეყარა ალყად, თუ გაახსენდათ სვანეთის მთები და შფოთიანი ენგურის ტალღა?! გაგიგონიათ კალმახი შედგეს? ვერ მოისვენებს, თუ არ გაცურდა და დაეჯახა აუზის კედლებს ფარა ფერადი მამაკაცურად. ვინ იტყვის აბა, რა ხმას მოჰყავდა მათი ფარების ცემა გმირული,- ენგური იყო, იგი ბორგავდა, მუდამ შლეგი და თავგანწირული. ძალა ჰქონია ვაჟკაცურ “ლილეს“ წუთით თევზებმაც აიდგეს ენა, მოიგონებდნენ ენგურის ჩრდილებს, მოიგონებდნენ მშობლიურ კერას. და მხნედ უტევდნენ პატარა სივრცეს ჩქარი ტალღების ლაღი მდევრები, წვრილ-წვრილ ვარსკვლავებს ისროდნენ ცისკენ და ლაპლაპებდნენ, ვით სატევრები. გაიოცებდა ხალხი მშრომელი მათს გახელებას და ამღერებას, და მოსკოველი სტახანოველი იდგა, უმზერდა საკვირველებას. იდგა აუზთან მაღალი კაცი, მზისგან დამწვარი დიდი ხელებით, უკვირდა, როგორ ელავდნენ წყალში ნაირ-ნაირი ცისარტყელები. და ბოლოს, როცა შრომის არსენამ თვალით განჭვრიტა გზა სამერმისო, შთაბეჭდილების წიგნში ჩაწერა: საქართველოში თევზიც მღერისო. 1939 წ -------------------- ჩემი ნაბიჯები წარმართე შენი სიტყვით და ნუ გააბატონებ ჩემზე ნურავითარ ბოროტს..
ნახე,სახიფათო გზაზე ხომ არ ვდგავარ და წამიძეხი მარადიულ გზაზე.. და ნუ შეხვალ სამართალში შენს მორჩილთან,რადგან ვერ გამართლდება შენს წინაშე ვერც ერთი არსება. ******************************************************************************** * ლოდი,რომელი შეურაცხჰყვეს მაშენებელთა ესე იქმნა თავკიდეთა.. |
|
|
|
| თამარი_ცქნაფო |
Jul 12 2008, 08:44 PM
პოსტი
#1164
|
 მე რომ მიყვარხარ, განა ისე არწივს მთა უყვარს... ჯგუფი: Members პოსტები: 15,854 რეგისტრ.: 1-November 06 მდებარ.: მწვერვალი ''დიადი ვერასოდეს'' წევრი № 362 |
ლულუ
Nefertiti iisperiTOVLI კარგი გოგონები ხართ, ოღონდ ავტორები მიაწერეთ, კარგი?  -------------------- ''ადამიანზე გამძლეა თიხა,
მაგრამ თიხაზე გამძლეა სიტყვა, ის შეიძლება უბრალო იყოს და აუტანელ ტკივილად ითქვას''... |
|
|
|
| T I K O |
Jul 14 2008, 04:55 PM
პოსტი
#1165
|
 Advanced Member ჯგუფი: Members პოსტები: 2,328 რეგისტრ.: 14-January 08 წევრი № 3,632 |
ოთარ ჭილაძე
მე დამეკარგა შიშის გრძნობა, ტკივილის გრძნობა და შენი ნიშნის მოლოდინში ვეკიდე ანძებს, ვეკიდე კლდეებს და ყინულებს, ცას და ვარსკვლავებს. ზღვა ირწეოდა... ხარხარებდა კლდეებში ქარი... და ყინულები მიცინოდნენ ცივი თვალებით... მაგრამ მე მაინც გავამართლე შენი იმედი და მაინც ყველგან, ყველაფერზე დავტოვე კვალი ჩემი ხელების, შენით სავსე ჩემი ხელების. -------------------- An eye for eye only ends up making the whole world blind.
|
|
|
|
| Nefertiti |
Jul 18 2008, 01:17 AM
პოსტი
#1166
|
|
Member ჯგუფი: Members პოსტები: 101 რეგისტრ.: 7-April 08 წევრი № 4,477 |
თამარი_ცქნაფო მართალი ხარ გამომრჩა და აწი მივაწერხოლმე მე გეკითხები: ეგ შენი ყელი სადაფი არის, თუა ბაკარა? შენ კი მპასუხობ გულგახეთქილი: - ოღონდ აქ არა!... ოღონდ აქ არა!... მე გეუბნები: შენი თვალები მწველია ისე, ვით მზე თაკარა. შეშინებული შენ იმეორებ: - ოღონდ აქ არა!... ოღონდ აქ არა!... მე ვნატრობ: მინდა ვიყო ის სიო, მაგ თმათა რხევამ რომ გააქარა. შენ ნერვიულად ისევ ჩურჩულებ: - ოღონდ აქ არა!... ოღონდ აქ არა!... და ასე გადის მთელი ცხოვრება. მე შენზე გულში წყენა მაქ არრა. შენ მეკითხები: შევხვდებით კიდევ? - იმ ქვეყნად? ალბათ... ოღონდ აქ... არა! გიო საჯაია -------------------- ხომ ლამაზია ეს საქართველო, მაგრამ მე უფრო ლამაზი მინდა...
|
|
|
|
|
ამ თემას კითხულობს 2 მომხმარებელი (მათ შორის 2 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:
| მსუბუქი ვერსია | ახლა არის: 7th April 2026 - 07:34 PM |
მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი
ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი
CHURCH.GE-Powered by Giorgi and IPB. Hosting by WebHostinG.Ge
2026
Licensed to: church.ge