 პოეზია |
სტუმარს სალამი ( შესვლა | დარეგისტრირება )
  |
| T.L. |
 Nov 3 2007, 09:28 PM
პოსტი
#667
|
 Вот бы мне крылья...  ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134  |
ის ჩამომშორდა, როგორც სიზმარი
****** ის ჩამომშორდა, როგორც სიზმარი, აუხდენელი და მომხიბლავი, არ ვიცი, საით გაუყვა ტალღებს, სად შეაჩერა დაღლილი ნავი. მაშინ ცას უფრო სხვა ფერი ჰქონდა, სხვაგვარის ღელვით ღელავდა ველი, მაისი იყო, მთას მოჰხვეოდა ნაზ გაზაფხულის მთრთოლვარე ხელი. მაგრამ ის მოვა შემოდგომისას, მოვა დაღლილი და ფერმიხდილი, ო, რა მწუხარე ღამე იქნება, ო, რა საშინლად იკივლებს ჩრდილი. მაშინ მე გეტყვი, რომ მოკვდა გული, რომ სიზმარივით გაჰქრა ყოველი, რომ ჩემს წარსულში არ ვეძებ ახალს და სიყვარულში ხსნას არ მოველი! გალაკტიონ ტაბიძე -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
   |
 
|
| თამარი_ცქნაფო |
Nov 3 2007, 10:25 PM
პოსტი
#668
|
 მე რომ მიყვარხარ, განა ისე არწივს მთა უყვარს... ჯგუფი: Members პოსტები: 15,854 რეგისტრ.: 1-November 06 მდებარ.: მწვერვალი ''დიადი ვერასოდეს'' წევრი № 362 |
t.d
მე ვიცი, და მერე რაა რო?  -------------------- ''ადამიანზე გამძლეა თიხა,
მაგრამ თიხაზე გამძლეა სიტყვა, ის შეიძლება უბრალო იყოს და აუტანელ ტკივილად ითქვას''... |
|
|
|
| kato_Bato |
Nov 3 2007, 10:53 PM
პოსტი
#669
|
 Я тучка, тучка, тучка. Я вовсе не медведь.. ჯგუფი: Senators პოსტები: 15,479 რეგისტრ.: 4-November 06 მდებარ.: Not shureLand.... წევრი № 389 |
t.d
ციტატა ქალბატონო ეს ლექსი ზეპირად თუ იცი? მეც ვიცი, და მერე რაი?  -------------------- მელია დადუმდა და პატარა უფლისწულს მიაჩერდა.
- მომიშინაურე!.. - შეევედრა იგი უფლისწულს.... - როგორ უნდა მოგიშინაურო? - ჰკითხა პატარა უფლისწულმა. - ამისთვის დიდი მოთმინებაა საჭირო, - მიუგო მელიამ. - ჯერ შორიახლოს დაჯდები მოლზე. აი ასე. მე მალულად დაგიწყებ ცქერას. შენ კი ხმა არ უნდა ამოიღო. საუბარი ხშირად გაუგებრობის მიზეზია. მერე ყოველდღე უფრო და უფრო მომიახლოვდები... |
|
|
|
| მატასი |
Nov 4 2007, 12:18 AM
პოსტი
#670
|
 თამ... ჯგუფი: Members პოსტები: 2,614 რეგისტრ.: 10-November 06 მდებარ.: dedamiweli :) წევრი № 440 |
NinucebiNinucebi
ციტატა ნახეთ რა მაგარია http://www.link.ge/file/187955/38tano-tatano.mp3.html გაიხარეეეეე  წუბ *** ქარით დატირებული, უნუგეშოდ შთენილი მიფრინავდა ფოთოლი, ხიდან გადმოცვენილი და სტიროდა მიდამო, იძრცვნებოდა ტყეები, და სცურავდნენ, სცურავდნენ, რღუბელთ სიშორეები... შემდეგ თოვლი მოვიდა, და ვით სულს, მოტივტივეს, შევაჩვიე სიცივე, ჩემი გულის სიცივეს... ეხლა თოვლში ჩაფლული, უნუგეშოდ შთენილი, იყინება ფოთლები, ველად ჩამოცვენილი... გალაკტიონი -------------------- მუჭაში ვაგროვებდი მზეს შენთვის...
აჰა, მიიღე... "ერთხანს შორიშორს იდგნენ და ოდნავი შეხედვისაც ეშინოდათ, რადგან აშკარად გრძნობდნენ გატრუნულნი, როგორ ამოდიოდა მათ სხეულში უცნაური, მჩხვლეტავი მცენარე - სიყვარულის კაკტუსი..." |
|
|
|
| T.L. |
Nov 4 2007, 12:28 AM
პოსტი
#671
|
|
Вот бы мне крылья... ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134 |
ციტატა(თათი87 @ Nov 3 2007, 02:33 PM)  ყივჩაღის პაემანი http://aqache.ge/files/download.php?file=7...1b09b57b1265136 -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
|
|
|
| chiamaialologi |
Nov 4 2007, 01:23 AM
პოსტი
#672
|
 Newbie ჯგუფი: Members პოსტები: 46 რეგისტრ.: 28-October 07 წევრი № 3,068 |
მიყვარხარ ასეთი მშვიდი და მდუმარე,
როცა არ სჭირდებათ ტექსტებს კორექცია, თვალებით თანხმობა, თვალებით უარი და ამ უსიტყვობის მთელი კოლექცია. შენგან ვისახსოვრე და სადმე თუ არის მაგ შენს დუმილშიდაც არის პოეზია. მიყვარხარ ასეთი მშვიდი და მდუმარე, როცა არ სჭირდებათ ტექსტებს კორექცია. გიორგი საჯაია -------------------- მომე ნატვრები
როცა ადამიანმა იცის, რომ გაზაფხული შემოდგომის შემდეგ მოდის, არც ზაფხულს ელოდება და არც ზამთრის ეშინია. |
|
|
|
| NinucebiNinucebi |
Nov 4 2007, 01:41 AM
პოსტი
#673
|
 Member ჯგუფი: Members პოსტები: 253 რეგისტრ.: 14-October 07 მდებარ.: Tbilisi წევრი № 2,966 |
ციტატა(Georgia-O-Keefe @ Nov 3 2007, 03:27 PM) ყოველ საღამოს, როცა მინდა დავწერო ლექსი, როცა ბავშვები ეზოს ნუშებს ეთხოვებიან, უცხო გოგონას აღებული აკორდი მესმის, დავდებ კალამს და დავდუმდები: ბეთჰოვენია... ის მოყავს ჩემთან უცხო გოგოს, უცხო ალერსით, მოყავს,რომ გული, ჩემი გული სადღაც წაიღოს, და იმ საღამოს ბეთჰოვენი როცა არ მესმის, მე მეშინია ის გოგონა ავად არ იყოს.... ნოდარ დუმბაძე ძაან საყვარელ ილექსია სამწუხაროდ პირველად წავიკითხე  ციტატა(mari touchet @ Nov 4 2007, 01:28 AM) ამას თავად გიორგი ლეონიძე კკითხულობს? გაიხარე,დიდად ვისიამოვნე -------------------- გილოცავთ ყველას :) ღვთის წყალობა არ მოგვკლებოდეს 2008წელს სრულიად საქართველოს :)
|
|
|
|
| ბიძია თომა |
Nov 4 2007, 09:35 PM
პოსტი
#674
|
 t.d ჯგუფი: საფინანსო პოსტები: 8,628 რეგისტრ.: 29-September 07 მდებარ.: თბილისი წევრი № 2,858 |
საკუთარ სისხლის ტბორში ვდგავარ მწარედ ვხრიალებ,
ეს საქართველოს სისხლია წმინდა,მოსდევს იარებს, ნატყვიარი ვარ ვეომები ოხერ-ტიალებს, ის ეწირება აწმყოს, მომავალს ბორგავს ტრიალებს, აყვავილდება,მშვენიერად დაიგრიალებს, იბრძოლე გმირო ქართველო, გადარჩინე მამული-დროშა ფრიალებს! აყვავებულა სამშობლო შეხედე ვერხვი შრიალებს! ქართული დროშის ქვეშ უნდა ძგერდეს ქართული გული. სა ქართულ მიწას პატრონობდეს ქართველის ხელი, ერი რომელიც მონობაში იყო დაბმული, თავისუფლების იყო,არის მარად მძებნელი -------------------- უფალო, იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი
|
|
|
|
| ბიძია თომა |
Nov 6 2007, 12:22 PM
პოსტი
#675
|
|
t.d ჯგუფი: საფინანსო პოსტები: 8,628 რეგისტრ.: 29-September 07 მდებარ.: თბილისი წევრი № 2,858 |
საკვირველი ესე დიდი და ბრწყინვალე,
არასოდეს ქვეყნად არვის ენახა, უფლის დედას მადლით სავსე ხურჯინები ფარავანის ტბის პირას დაეცალა. საკვირველი ესე დიდი და ბრწყინვალე, არასოდეს ქვეყნად არვის ენახა, ვაზის ჯვარი,ნორჩი ქალის თმით შეკრული, ქართულ ზეცას სამუდამოდ აეფარა, საკვირველი ესე დიდი და ბრწყინვალე, არასოდეს ქვეყნად არვის ენახა და ტბა ესე,მარგალიტი ფარავანის, საქართველოს დამცველ ფარად დაეფარა, საკვირველი ასე დიდი და ბრწყინვალე არასოდეს ქვეყნად არვის არ ენახა, თვით მაცხოვარს, ძესა ხვთისა ტკბილ იესოს აქ,ტბის პირას, ლხინის სუფრა გაეშალა საკვირველი ასე დიდი და ბრწყინვალე, არასოდეს ქვეყნად არვის ენახა, გაიხარეთ!ნინო მთებით მოდიოდა, ამ ტბის პირას ქართველთა ხსნა ჩაისახა, საკვირველი ესე დიდი და ბრწყინვალე, არასოდეს ქვეყნად არვის ენახა, გიხაროდეთ ქართველებო,გიხაროდეთ! ამ ტბის პირას ნება ხვთისა გამოცხადდა. საკვირველი ასე დიდი და ბრწყინვალე, არასოდეს ქვეყნად არვის ენახა. უფლის დედას მადლით სავსე ხურჯინები ფარავანის ტბის პირას დაეცალა. ფოკა,მამათა მონასტერი, მორჩილი გიორგი ფილია. -------------------- უფალო, იესო ქრისტე, ძეო ღვთისაო, შემიწყალე მე ცოდვილი
|
|
|
|
| marine |
Nov 6 2007, 12:24 PM
პოსტი
#676
|
 მ_ა_კ_ა ჯგუფი: co-Moderators პოსტები: 63,739 რეგისტრ.: 3-November 06 მდებარ.: გულის საკურთხეველი:) წევრი № 381 |
ციტატა(Georgia-O-Keefe @ Nov 3 2007, 02:27 PM) ყოველ საღამოს, როცა მინდა დავწერო ლექსი, როცა ბავშვები ეზოს ნუშებს ეთხოვებიან, უცხო გოგონას აღებული აკორდი მესმის, დავდებ კალამს და დავდუმდები: ბეთჰოვენია... ის მოყავს ჩემთან უცხო გოგოს, უცხო ალერსით, მოყავს,რომ გული, ჩემი გული სადღაც წაიღოს, და იმ საღამოს ბეთჰოვენი როცა არ მესმის, მე მეშინია ის გოგონა ავად არ იყოს.... ნოდარ დუმბაძე რა თბილი ლექსია..  -------------------- "კ უ ს_ ნ ა ბ ი ჯ ე ბ ი თ_ ფ უ ძ ი ა მ ა ს_ მ თ ი ს კ ე ნ".
------------------- "არც შექებით ვხდებით უკეთესნი და არც გაკიცხვით უარესნი." /არქიმანდრიტი რაფაელი (კარელინი)/ -------------------- "ფრაზა, რომელსაც ხშირად იყენებდნენ ძველი გადამწერები: "ჴელი მწერლისა მიწასა შინა ლპების და ნაწერნი ჰგიან". |
|
|
|
| Qristianusi |
Nov 6 2007, 12:50 PM
პოსტი
#677
|
 Newbie ჯგუფი: Members პოსტები: 2 რეგისტრ.: 6-November 07 წევრი № 3,111 |
“შენთან ძილი მინდა,შენგან შვილი მინდა,
შენი სიცოცხლისთვის _ თუნდ სიკვდილი მინდა. შენი შუქი მინდა, შენი ჩრდილი მინდა. შენი წყაროს წყალი, შენი ხილი მინდა. ჩემი არ მეყოფა _ სხვისი წილი მინდა, სხვა დაბადებისდღე _ სხვა ქორწილი მინდა! შენი საიდუმლო ყველა ღილი მინდა. შენი ბაგე მინდა, შენი კბილი მინდა. მე შენს ნაკვალევზე სულ სირბილი მინდა. შენ რომ უნდა მოგკლას, ის სიკვდილი მინდა. შენთან სულ სიმღერა, სულ ღიმილი მინდა. ჩვენ რომ შეგვაერთებს ის მანძილი მინდა. ტარიელ ჭანტურია Анна Ахматова Я спросила у кукушки, Сколько лет я проживу… Сосен дрогнули верхушки, Желтый луч упал в траву. Но ни звука в чаще свежей… Я иду домой, И прохладный ветер нежит Лоб горячий мой. Сборник: Подорожник 1 июня 1919 Царское Село ----------------------------------------------------------------------- Ты всегда таинственный и новый, Я тебе послушней с каждым днем. Но любовь твоя, о друг суровый, Испытание железом и огнем. Запрещаешь петь и улыбаться, А молиться запретил давно. Только б мне с тобою не расстаться, Остальное все равно! Так, земле и небесам чужая, Я живу и больше не пою, Словно ты у ада и у рая Отнял душу грешную мою. Сборник: Подорожник Декабрь 1917 |
|
|
|
| chiamaialologi |
Nov 6 2007, 12:54 PM
პოსტი
#678
|
|
Newbie ჯგუფი: Members პოსტები: 46 რეგისტრ.: 28-October 07 წევრი № 3,068 |
გარეთ ისევ წვიმს და ჯერ ადრეა,
გარეთ ისევ წვიმს და ჯერ იწვიმებს, მე ვგრძნობ, რომ მცივა და მენატრები, მაგრამ ვერ გხედავ, როგორც სიცივეს. გარეთ კი წვიმით სველი აბრები, აშიშინებენ შერჩენილ სიცხეს მეც აღარ მინდა, რომ სხვას დაბრალდეს ჩემი სიჩუმე და ხმაურს ვიწყებ. გათავდა, აღარ ჩამოგეხსნები, არც მახსოვს ვის რა ვუთხარი გუშინ და ვაფათურებ სიცხიან ხელებს შენს თმებზე, მხრებზე, მუხლებზე, სულში... დაღლილი კაცის გულივით ფეთქავს საათიც, ქუჩაც, ფოთოლიც, წვეთიც... შენ ხარ აქამდე რაც უნდა მეთქვა, შენ ხარ ოთახში ჰაერზე მეტი. ოთარ ჭილაძე  უელქამ ქრისტიანუს-------------------- მომე ნატვრები
როცა ადამიანმა იცის, რომ გაზაფხული შემოდგომის შემდეგ მოდის, არც ზაფხულს ელოდება და არც ზამთრის ეშინია. |
|
|
|
| Qristianusi |
Nov 6 2007, 12:56 PM
პოსტი
#679
|
|
Newbie ჯგუფი: Members პოსტები: 2 რეგისტრ.: 6-November 07 წევრი № 3,111 |
დიდი მადლობა კეთილი მიღებისთვის ჭიამაია და, ლამაზი ლექსისთვის
|
|
|
|
| Georgia-O-Keefe |
Nov 6 2007, 05:12 PM
პოსტი
#680
|
 Newbie ჯგუფი: Members პოსტები: 25 რეგისტრ.: 24-October 07 წევრი № 3,041 |
როშკასთან დილის ნიავი, ქალივით კოცნას შემპირდა,
მზეც აღარა სჩანს აღარსად, გამრღვევი ღრუბელ ჯებირთა აღარსად დაგელოდები, ქალაუ, შენი ჯიბრითა, შავ ქარაფს ჩავიჩეხები , მიწას ჩავიტან ჯიბითა, თმას ჩანჩქერ გადამივარცხნის მამირთავს ვერცხლის შიბითა რაისად მაჰკვდი? მპასუხობს -არ გიყვარდი და იმითა მ.ღანიშაშვილი -------------------- არ მიყვარს ცუდი ხასიათის ადამიანები - ჩემი უხასიათობაც მყოფნის...
|
|
|
|
| T.L. |
Nov 6 2007, 08:49 PM
პოსტი
#681
|
|
Вот бы мне крылья... ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134 |
* * *
ისეთი ვინმე რომ შემხვდებოდეს, გამიღვიძებდეს,წუთით იმედებს. ჩემი ბავშვობის შემოდგომამდე, ერთ აპრილს მაინც წამიკიდებდეს. მასულელებდეს,მიბნევდეს თავგზას. მისი თვალების ჩუმი ბრძანება, გოშიასავით ატეხდეს წკავწკავს, ჩემი ლომური ამპარტავნება. არ დავირცხვენდი... გითხრათ სიმართლე? არა და არა,არ დავირცხვენდი. ოღონდ მიყვარდეს,მართლა მიყვარდეს. გახელებამდის,თავდავიცყებით. ოღონდაც ღმერთო,გარდასულ ყრმობის, ისევ მარგუნე,უცხო თრიაქი, ის ღვთაებრივი,მაცდური გრძნობა, შიში,ცახცახი და ფორიაქი.... შ.ნიშნიანიძე -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
|
|
|
| T.L. |
Nov 6 2007, 09:05 PM
პოსტი
#682
|
|
Вот бы мне крылья... ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134 |
თამაზ ჭილაძე
ათი წელი გაილია, გაქრა, ათი _ ავდრის ღრუბელივით წელი, მესიზმრება ბიჭვინთა და გაგრა, მტკივა, როგორც მოკვეთილი ხელი. თითქოს მათი კვნესა მესმის შორით, თითქოს მათი სუნთქვა მოაქვს ნიავს და ზღვის პირას, ჩემი სულის სწორი, ფრთაშეჭრილი ანგელოზი გდია... -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
|
|
|
| T.L. |
Nov 7 2007, 12:31 PM
პოსტი
#683
|
|
Вот бы мне крылья... ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134 |
ველზე წვიმა ცეკვავდა და
ყვავილები ტაშს უკრავდნენ. ღია იყო კარი ცათა, ველს ეხურა წყალთა ბადე. დაფრინავდა სველი ჩიტი, მოჭიკჭიკე ღვთის ფრინველი, და იქ ყვავილების ტიტინს შეჰხაროდა მთელი ველი. და წვიმაში იდგა გოგო, გოგო იდგა ტირიფივით. მოკლე კაბა _ როგორც სოკო და კისერზე _ წვიმის მძივი. ვის ელოდა, რას ელოდა მდუმარე და გარინდული? წვიმა ცეკვავდა და ხტოდა, თრთოდა, როგორც გოგოს გული. მერე წვიმამ გადაიღო და გოგონა გაჰყვა წვიმას. ველზე წვიმის ცეკვა იყო... მერე ველმა მოიწყინა. -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
|
|
|
| T.L. |
Nov 7 2007, 01:10 PM
პოსტი
#684
|
|
Вот бы мне крылья... ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134 |
სიყვარული
ვახუშტი კოტეტიშვილი შენ რა იცი, სიყვარული რა ხილია?! არ გიგრძვნია გულში ტრფობის გაღივება. სიყვარული მთაში ირმის ძახილია და ბოლოს კი სევდიანი გაღიმება. სიყვარული ცრემლებია დაკარგული, იცი, კარგო, რას ამბობდა საიათნოვა? _ სიყვარული ტალღააო ნაკადულის, თუ წავიდა, აღარ მოვა. მე შენ მეტი განა არვინ მყვარებია, ეს ალვები მეჩვენება გოგონებად, ეს ლექსები მაშინდელი ქარებია და ტკბილ-მწარე მოგონება. შენ რა იცი, სიყვარული რა ხილია?!.. -------------------------------------------------------- როცა უფალი შენშია და ძილშიც გტკივა გოლგოთა, გულიდან ხმა და დუმილი ამობრწყინდება ოქროდა. წინაპრის დარდი იგრძნობა ყველა კოშკთან და გოდოლთან. ესაა ჩვენი ცხოვრება _ სიყვარული და გოლგოთა. -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
|
|
|
| T.L. |
Nov 7 2007, 01:42 PM
პოსტი
#685
|
|
Вот бы мне крылья... ჯგუფი: Members პოსტები: 6,950 რეგისტრ.: 1-September 06 მდებარ.: where the wild roses grow წევრი № 134 |
ამ ჩემს გულში რა ხდება? რა ხდება?
ჩავიხედავ _ შენ მაგივრად სხვა მხვდება, სხვა მხვდება. მავიწყდები, როგორც თოვლი პირველი, პირველი, სხვა მოფრინავს სიხარულის ფრინველი, ფრინველი. მაგრამ დახეთ ბედის უკუღმართობას _ მართობას შენ მიყვარხარ, სხვა კი არის გართობა, გართობა. მე იმ სხვაშიც შენ გხედავ, შენ გხედავ, შენს კიბეზე ოქროს ქოში მეხდება, მეხდება. ელვა ცაზე იკლაკნება, მეხდება, მეხდება. თუმცა მე დღეს სხვისკენ მიმიხარია _ ხარია, ის სხვაც შენ ხარ, ბედმა გზები არია, არია. ვერ გცილდები, სულ შენ ირგვლივ ვტრიალებ, ვტრიალებ, ეგ თვალები ვარსკვლავებად ბრიალებს, ბრიალებს. მე სხვის ხმაში კვლავ ჩამესმის შენი ხმა, შენი ხმა, მზე შენ მიღმა ამომდის, მზე მიღმა. სხვის გვერდითაც შენი ვარ, შენი ვარ და არა ვარ მშვენივრად, მშვენივრად. ამ ჩემს გულში რა ხდება? რა ხდება? ჩავიხედავ _ შენს მაგივრად სხვა მხვდება, სხვა მხვდება. -------------------- мне бы в небо...
----------------------- სიკეთით სძლიე შენს მტერსა.... ------------------------------------------- უფრთხილდით საკუთარ აზრებს,რადგან ისინი ზეცაში ისმის... --------------------------------------------------------------------------- |
|
|
|
| თათი87 |
Nov 8 2007, 02:05 AM
პოსტი
#686
|
 თამარი ჯგუფი: Members პოსტები: 4,290 რეგისტრ.: 13-January 07 მდებარ.: sul axlos წევრი № 852 |
ოთხი უსათაურო
*** რად გაიფურჩქნე, წინანდლის ვარდო, რად ააკვნესე ლერწამის ღერი! დარდი ვარ მარტო, დავდივარ მარტო და ეთიმ გურჯის ბაიათს ვმღერი: ― წყალში ვდგავარ, ცეცხლი მიკიდია! *** გთხოვთ არ გაიგოთ სხვანაირ სახით ეს გახუმრება და ეს ბარათი, მე მინდა თქვენთან დავიდგა სახლი და მთაწმინდაზე დავრჩე მარადის. რომ შთაგონებით მთვრალი და ხელი ვმღეროდე თქვენი ტრფობის თილისმით, თქვენ მოიღეროთ ჯეირნის ყელი და გიყურებდეთ მთელი თბილისი. *** მიმატოვე და მალულად ახლა ვეღარ გხვდები, ნაფიქრალით დაფარულან საქართველოს მთები. როგორ სწრაფად წამიხვედი! სიტყვაც კი ვერ გითხარ... შენს უნაზეს ძახილს ველი, ჩემო კარგო, დიდხანს! ვუმზერ მეტეხს, ნარიყალას, შენ კი ვეღარ გხედავ, გაიღვიძე, ჩემო ყველავ, ჩემო სულის ერთავ! ძველებურად, ჩვენებურად ჩავუაროთ ისანს. კაცი ვარ და ქუდი მხურავს ქართველს შეუშიშარს. მიმატოვე და მალულად ახლა ვეღარ გხვდები, ნაფიქრალით დაფარულან საქართველოს მთები. *** ― ამისი ქმარი სარდაფში მოკვდა, — ასე იტყვიან შენზე ქალები, და შენც ასეთი ნაზი და კოხტა სიყვარულს ვერსად დაემალები. ― ამისი ქმარი ღვინოში მოკვდა, — ასე იტყვიან შენზე ლოთები, და შენც ასეთი ნაზი და კოხტა ახალ სიყვარულს დაელოდები. ― ამ კაცის ცოლმა სხვა შეიყვარა, — ასე იტყვიან ჩემზე ბიჭები, გამიხსენებენ, როგორც ნიკალას, და თბილ სამარეს დააბიჯებენ. ლადო ასათიანი -------------------- - ცოდვილთა შორის უცოდვილესი მე ვარ! დე, ასე იყოს! შენში მიყვარს მე ის არსება, ვისაც განგებამ განუწესა ჩემთან მსგავსება. მაუწყე მე, უფალო, რომელი გზით ვიარო ფსალმ. 142,8 |
|
|
|
|
ამ თემას კითხულობს 1 მომხმარებელი (მათ შორის 1 სტუმარი და 0 დამალული წევრი)
0 წევრი:
| მსუბუქი ვერსია | ახლა არის: 4th April 2026 - 09:00 PM |
მართლმადიდებლური არხი: ივერიონი
ფორუმის ელექტრონული ფოსტა: იმეილი
CHURCH.GE-Powered by Giorgi and IPB. Hosting by WebHostinG.Ge
2026
Licensed to: church.ge